My Cousin Rachel (1952)

Vreemd: je kunt hem downloaden via Amazon als je in de States woont maar een DVD is niet beschikbaar.

Een boeiende film, dit duistere, mysterieuze, psychologische en romantische melodrama, waarin, in het Engeland van de negentiende eeuw, een dwaze jongeman werd gemanipuleerd door een vrouw met ervaring. De laatste zag je, als kijker, door de ogen van de eerstgenoemde. De film deed me soms aan 'Rebecca' van Hitchcock denken. Een zwaarmoedig spelende Richard Burton werd genomineerd voor een Oscar. Hij speelde de jongeman van 24 en ik las (na het zien van de film) dat hij toen zelf een jaar of 26 was; opvallend want in mijn ogen zag hij eruit als 36.

Richard Burton kreeg de eerste van 7 (!) Oscarnominaties voor zijn Hollywooddebuut, gebaseerd op het gelijknamige boek van Daphne Du Maurier. Hij speelt de rol van Philip, die als weeskind werd opgevoed door Ambrose Ashley [John Sutton], een rijke man zonder kinderen. Wanneer Ambrose ziek wordt vertrekt hij op advies van zijn dokter naar Italië om daar te herstellen. In brieven laat hij Philip weten dat hij Rachel [Olivia de Havilland] heeft ontmoet en later blijkt hij zelfs met haar te zijn getrouwd. Daarna gaat het snel bergafwaarts met Ambroses gezondheid en hij komt te overlijden. Rachel reist af naar Cornwall om met Philip te rouwen, maar Philip twijfelt ten zeerste aan haar oprechtheid. Zou ze Ambrose hebben vergiftigd om aanspraak te kunnen maken op diens rijkdom?

Melodrama pur sang met een goed gecast De Havilland in de titelrol. De combinatie van haar vriendelijke gezicht, haar twijfelachtige handelingen en een innige vriendschap met de aalgladde Guido Ranaldi [George Dolenz], doen je als kijker met Burton steeds twijfelen aan haar intenties. Het is een boeiend mysterie en de verzorgde sets, alsmede de romantische score van Franz Waxman, maken dit tot een must voor liefhebbers van ouderwets Hollywood-melodrama.

Net als Rebecca (1940) is dit gebaseerd op een boek van Daphne du Maurier. Het is opnieuw een gotisch mysterie met een dosis romantiek. Olivia de Havilland speelt de zwarte weduwe; Richard Burton de erfgenaam die zich het hoofd op hol laat brengen. Zij werpt al haar charmes in de weegschaal; hij loopt er koortsig bij.

Op de achtergrond is de natuur van Cornwall te zien. Binnen hangt een sinistere sfeer, met kaarslicht en antieke gordijnen. Kostuums en juwelen zijn mooi. De muziek van Franz Waxman voegt wat melodrama toe.

goede romantische melodrama met alle elementen , kostuums sets en goed acteerwerk erin , alsmede een intrigerend plot om het boeiend te houden .

het enige wat me echt stoorde was het feit hoe snel philip veranderd van een kille man belust op wraak naar een gedwee verliefd schaap , de overgang is gewoon te abrupt om ook maar enigsins geloofwaardig te zijn .

Eigenlijk word er te weinig tijd besteed om de karakters en hun romance enigsins geloofwaardig te maken .

met een kwartier of 20 minuten meer had dit een veel betere film kunen zijn .