Malos Hábitos (2007)

Ik had op een wat luchtiger Mexicaanse film gehoopt, maar in plaats daarvan is de sfeer vrij naargeestig.

De regisseur heeft deze sfeer willen benadrukken met een natuurgeweld catastrofe. Ik vond dat over the top.

De buitenechtelijke relatie van de professor zou nog voor wat lucht / afwisseling moeten zorgen, maar dat valt tegen.

Het zijn allemaal erg trieste verhalen. Vooral het verhaal met de dochter - Linda - die zogenaamd veel te dik is, is heel treurig. En de moeder die zelf het grootste probleem heeft maar dat niet beseft.

Mooie beelden, goed sounddesign en zeker wel kunstzinnig en cinematografisch dik in orde. Jammer dat het verhaal me zo weinig aansprak.

Niet echt een film die bij mij hoge kijk-prioriteit had, maar soit met die wintertijd moest ik toch wat later naar bed en dan maar de nachtfilm op de Belg.

Maar kijk visueel een briljante film. Enigszins te beschouwen als een Mexicaanse variant op "Requiem for a Dream".

Dik dochtertje heeft overgewicht, maar afslanken gaat beter met 40 kilo anorexia-moeder. Vader zoekt sex en eten buitenshuis. En non vast om de oneindige regens te stoppen.

'k vond het een goeie film. Hij ligt in de lijn van films zoals Amores Perros, Babel, ... films waarin iedereen wel iets met elkaar te maken heeft. Hier is de link duidelijk: eten. Het einde in dit soort films is ook meestal dramatisch en dat is in deze film ook het geval, daarom vond 'k het einde niet zo verrassend, 'k had er niet direct kippenvel bij.

De cast zijn voor mij allemaal onbekenden, maar ze deden het allemaal uitstekend.

De film verveelde geen moment en was qua lengte ook ideaal. Vond het dus een goeie film en als je de kans krijgt, zeker eens het bekijken waard.

Goeie film waarin een aantal personages worstelen met een eetstoornis. De afzonderlijke verhaallijntjes wisselen elkaar goed af en zijn gelukkig allemaal wel van hetzelfde niveau. Vrij donker en licht poëtisch van toon. Ook visueel is de film nogal donker en sober, doch mooi.

Goede, boeiende film met een verrassend slot als toetje er bovenop.

Had echt te doen met het mollige dochtertje (Knap vertolkt door Elisa Vicedo) dat wel een lekker hapje lust maar met een anorexia-moeder zit opgezadeld.

Is het besluit van de verhaallijnen dat extremiteiten worden afgestraft en uiteindelijk tot niets leiden ? De laatste shot met de non en het lot van de moeder wijzen m.i. in die richting.

Doorheen de film mooie beelden en zinnige opbouw.