Team Spirit (2000)

Geïnspireerd door de Nederlandse prent All Stars uit '97 wilde Jan Verheyen met zijn vierde film een Vlaamse versie maken waarin de thema's voetbal, vrouwen, vriendschap en volwassen worden centraal staan. Hij deed dat heel behendig in Hollywood-stijl voor nog geen twee miljoen euro en binnen de twee maanden. Behoorlijke spelprestaties en een goed klinkende soundtrack van Jan Leyers...

Zeer zwakke remake van All Stars (want dat is het gewoon). Totaal ongeloofwaardige personages. De film is overgestileerd en verliest hierdoor veel van 'het gewone, het alledaagse' en daarmee het geloofwaardige aspect. Iets dat juist belangrijk is voor een groep vrienden die elkaar al tig jaar kennen. Het komt hier erg geforceerd over. De chemie tussen de acteurs is ver te zoeken en bijna niemand evenaart het niveau van de Nederlandse acteurs in All Stars.

De grappen die in All Stars allemaal werken, worden hier door de weinig inspirerende regie van Verheyen om zeep geholpen. Veel dingen komen hier juist flauw en plat over.

All Stars was op sommige momenten zelfs ook ontroerend, mede door de mooie rol van Frits Lambrechts, de muziek van Merkies, het liefde van Stef Bos én het feit dat de vriendengroep ook echt en hecht overkwam. Jammer genoeg kwam dat hier allemaal totaal uit de verf.

Eigenlijk kon tot nu toe alleen Boys van Verheyen me nog bekoren. De twee ‘Team Spirits’ en Alias waren (erg) slecht.

Het gebeurt wel meer dat Nederlandse films een Vlaamse versie krijgen (en vice versa) omdat films met een volks thema zoals Team Spirit nu eenmaal verschillen kennen tussen Nederland en Vlaanderen. Van All Star zal denkelijk niet veel volk in Vlaanderen het bestaan kennen, maar Team Spirit zelf is een geweldige film geworden. Zeer herkenbare situaties en personages. Ik ging vroeger evengoed enkele jaren met een vriendenkring naar Centerparks. Hier is het bindmiddel voetbal, al ligt het accent op de vriendenkring en stilaan volwassen worden. De levensvragen komen boven: wat met onze toekomst, blijven we voetballen, wil ik kinderen, ouders die stilaan echt oud beginnen worden, verantwoordelijkheden, jobs, ... De soundtracks past hier zeer goed bij en de acteurs zijn ook goed gecast. Misschien geen klassieker, maar wel een feelgood film. Dit is echt Jan Verheyen's ding, in tegenstelling tot thrillers als Dossier K bvb.

Team Spirit is zo'n film die ik nog nooit volledig had gezien, tot vandaag.

Duidelijk is dat deze het moet hebben van de cast. Geert Hunaerts (en in iets mindere maten Michael Pas) beschouw ik als (één van) mijn favoriete Vlaamse acteur en verder komen er nog een heleboel namen in die ik wel kan smaken. Een film over voetbal, of toch niet. En toch ontsnapt ie niet aan die dialogen over de combinatie 'vrouwen en buitenspel', serieus vervelend. Maar soit, ik blijf het zeggen. De bekende cast maakt het waard om deze Team Spirit te bekijken, want ik kan me inbeelden (en hoogstwaarschijnlijk is dit ook zo) dat voor mensen die niet bekend zijn met deze acteurs het een zéér waardeloze film vinden.

Smash!

Team Spirit is zo'n film waar ik toch goede herinneringen aan heb. De DVD was sowieso één van mijn zelf eerst gekochte DVDs en in die periode kwamen dan ook nog eens de twee televisie seizoenen en de sequel uit. Vreemd genoeg moest de film het hier doen met een ietwat lage stem, was 3*, en dat verbaasde me eerlijk gezegd. In het chronologisch doorlopen van het oeuvre van Jan Verheyen kom ik hier natuurlijk niet onderuit en met toch een zekere verwachting opgezet.

Fijn dan ook dat dit nog altijd een erg fijne film blijkt te zijn, al heb ik trouwens nooit het Nederlandse origineel gezien. De fratsen van Eric en zijn medespelers zijn herkenbaar en de wisselwerking tussen drama en humor gaat regisseur Verheyen goed af. Nog altijd niet perfect in elkaar overlopend (net zoals Alles Moet Weg niet altijd de juiste verhouding wist te vinden en ik vond hier de verhaallijn rond de geaardheid van Eric wat geforceerd), maar het stoorde me hier minder. Wat overblijft is een film rond voetbal, waar eigenlijk bijzonder weinig gevoetbald wordt, en die zich eigenlijk nog het best laat omschrijven als een coming-of-age film. De grote thema's (liefde, dood, vriendschap, ...) worden in ieder geval niet uit de weg gegaan en dat werkt wel goed in combinatie met zo'n teamsport. Kan zijn dat het voor een groot stuk nostalgie is, maar blijf dit qua sfeerbeeld één van Verheyen's beste feelgoodfilms vinden.

Vooral ook wel voor een groot stuk vanwege de cast. De drie prominente rollen uit Alles Moet Weg (Peter Van Den Begin, Stany Crets en Bart De Pauw) hebben een cameo/bijrol (De Pauw schreef zelfs het scenario mee) en ook onder andere Filip Peeters en Marc Van Eeghem zijn nog even te bewonderen in een leuke bijrol. Sowieso erg veel bekende koppen die hier rondlopen, maar de focus ligt gelukkig wel op de 6 vrienden. Michael Pas blijft een uitstekende acteur voor dit soort rollen en ook Tom Van Landuyt, Geert Hunaerts en Mathias Sercu doen hetgeen wat van hen verwacht wordt. Axel Daeseleire vervalt misschien iets teveel in een karikatuur, net zoals Dimitri Leue, maar ook dat blijkt nog wel te werken. Met onder andere Tine Reymer en Tania Kloek heb je ook nog wel een vermakelijke vrouwelijke cast.

Benieuwd naar deel II in ieder geval, al zou ik liever misschien het eerste seizoen van de serie er nog tussen pakken. Alleen geen idee of dat dat ooit is uitgebracht geweest.. In mijn herinnering gaat de verhaallijn daar wel verder maar bon, zo'n drama zal dat ook weer niet zijn mocht ik opeens aan de sequel beginnen. Alles Moet Weg is nog net dat tikkeltje beter, maar dit is toch één van de leukste films in het oeuvre van Verheyen.

3.5*

FC De Kampioenen, maar dan in het echt waarbij voetbal de setting is voor een groep vrienden om samen te komen. Hoewel ze er niet te veel van bakken, staat vriendschap en samenkomen centraal, hoewel dat vaak niet altijd eenvoudig te combineren is met het privéleven.

Heel veel bekende Vlaamse gezichten, van een aantal hoor je vandaag nog amper iets, maar de meesten draaien vandaag ook nog op volle toeren zoals generatiegenoten Daeseleire, Michael Pas, Dimitri Leue, Geert Hunaerts, Peter Van den Begin, Filip Peeters en Mathias Sercu. Leuk om zo’n grote gekende cast te zien samenspelen. Een pluim dus voor Verheyen om dit altijd voor elkaar te kunnen krijgen, het lijkt wel een patent van hem. Alleen Ilse DM was een absolute miscast...

Alleen jammer dat zijn films zelf te clichématig en te commercieel ingeblikt worden. Oscars binnen halen lijkt niet zijn eerste bekommernis te zijn. Vermakelijk zijn zijn producties wel, maar daar houdt het wel op.

Redelijk.

Vorig jaar (of al misschien iets langer geleden) passeerde de serie en films nog eens op televisie, en heb ik deze lichte kost nog eens herzien. Het was intussen zeker een jaar of 15 geleden dat ik als kind keek en enige nostalgische gevoelens bleven niet geheel achterwege.

Maar echt hoogstaand is het natuurlijk niet. Het is vaak een beetje lomp - acteurs als Axel Daeseleire zijn nu ook niet meteen acteerkanonnen - en redelijk gedateerd. Blijft vooral een hoog feelgoodgehalte over. Ik kan het alleszins nog wel hebben.

3