El Rey del Once (2016)

Meh.

Staat als comedy te boek, maar wie hoopt op een lekker luchtig, kort filmpje komt aardig bedrogen uit. Ik zie dit toch vooral als drama, met een klein zwart randje eromheen. Maar zelden genoeg om zelfs maar een glimlachje uit te lokken.

Ondanks dat het een Argentijnse film is, is dit toch vooral een film over Joden en de Joodse gemeenschap. Ariel keert terug en voelt zich in het begin buitenstaander, maar over een periode van 7 dagen (klassieke dag-structuur-film) begint hij zich langzaam thuis te voelen.

Heel veel heeft de film niet te vertellen, het is vooral een sfeerschets. Jammer genoeg heb ik weinig met de setting en personages. Het is redelijk lawaaierig, met veel aandacht voor Joodse gebruiken en tradities. Naar het einde zelfs zo erg dat het wat irritant begon te worden. De film mag dan al een beetje weghebben van een docu, die "lesjes" en impressies werden wel erg opdringerig. Met als dieptepunt de soup kitchen en de optredes.

Qua stilering valt er weinig te beleven, het voelt erg realistisch aan maar vooral op een Man Bijt Hond manier, de humor is weggemoffeld (of misschien ben ik gewoon niet vertrouwd genoeg met de Joodse gemeenschappen en is de film scherp naar bepaalde clichés die ik niet heb opgepikt) en voor een film die nog geen 90 minuten duurt voelde het erg traag en levensloos aan.

Heeft elders blijkbaar wel goeie kritieken gekregen, maar ik vond het een redelijkse sof.

1.5*

Joodse humor komt wel vaker niet over: Doodse stilte na mop van Van Praag - VOETBAL INSIDE - YouTube

Wel een film die volledig in mijn straatje ligt. Zo'n sfeerschets van enkele dagen en een registrerende camera, heel fijn dit. Je wordt als kijker gewoon in het leven gegooid van iemand die tijdelijk terugkeert naar zijn geboorteland en zijn familie, waarvan je al snel merkt dat hij niet zonder reden is vertrokken. Gelukkig geen groot drama maar hoogstens dat de hoofdpersoon iets meer vrede met zijn afkomst heeft, heel prettige nuance dat. Sterk neergezette sfeer in zo'n woonwijk in een grote stad, visueel vrij vlak maar dat pas erg goed en acteerwerk is mooi ingetogen. En geen seconde te lang. Film doet eigenlijk niets fout, maar voelt niet hoger aan dan 4,0*

Prettig om naar te kijken dit portret van Ariel en van de Joodse wijk in Buenos Aires. De man wordt levensecht en sympathiek neergezet, ook de rest van de cast speelt prima. Het spelen met bepaalde clichés zoals de zuinigheid en handelsgeest van het volk is leuk gedaan.