Death House (2017)

Gunnar Hansen de man achter het masker van Leatherface was bezig met het schrijven van een script voor een film toen hij in 2015 kwam te overlijden. Dit script is in handen gekomen van regisseur/schrijver B. Harrison Smith. ( wie?) Deze heeft het script verder bewerkt. Nu wil ik niet zeggen dat de gehele schuld bij de regisseur ligt maar hier zijn het verhaal en de productie toch behoorlijk slecht! Sommige tekortkomingen van de film kunnen meer om budgettaire reden slecht zijn maar dat neemt niet weg dat de film erg onsamenhangend is en dat er veel elementen zijn die schreeuwen om meer uitleg!

De mooiste horror-beelden kwamen van 9 opgesloten ontvelde lichamen, maar waarom zaten ze daar? Wat was de bedoeling van hen? Een gevangene eet een lijk dat uiteengereten is maar door wie? Opeens zien we een wezen via het plafond achter de de gevangenen uit een cel kruipen. Waarom en wie is die jonge jongen die een EMP-apparaat in een bewaker propt? En er zijn er nog heel wat meer! Om nog niet eens te spreken van de vele plotgaten!

Maar ook andere gedeeltes in de film zijn gewoon te mager om van een goede film te spreken! De twee hoofdpersonen dalen opeens af via de kabel van de lift (oh, ze omwikkelden nog wel hun hand met een doek) En terwijl ze naar beneden glijden vuren ze willekeurig hun pistolen af om blijkbaar gevangenen te vermoorden. Ja,ja...De complete film is daarnaast ook nog eens te donker, waardoor veel niet duidelijk te zien was. Al gebeurd er nu ook niet overdreven veel! Bloed is er amper! Wel een stel blote borsten maar ook deze waren eigenlijk zonder reden te zien.

Het enige wat deze film nu nog enigszins leuk maakte was de overvloed aan horror- en B-filmacteurs, waarvan sommige slechts een korte cameo hebben:
Tony Todd (Candyman) (Nog zo'n niet opgehelderd element) Kane Hodder (Jason Voorhees/Victor Crowley), Barbara Crampton (Re-Animator), Dee Wallace (The Howling), Bill Moseley (TCM2 en House of 1000 Corpses), Sid Haig (Spider Baby, House of 1000 Corpses) regisseur/producer Lloyd Kaufman (The Toxic Avenger) Camille Keaton( I Spit on Your Grave) Vernon Wells (Fortress ,Commando) Felissa Rose (Sleepaway Camp) R.A. Mihailoff (Leatherface3) et cetera.

De lijst is lang en eigenlijk kan je wel stellen dat elke acteur of actrice op één of andere manier iets met horror heeft te maken. Helaas... maar het is daardoor nog steeds geen goede film. Nee sterker dit was belabberd slecht!

Hoe is het mogelijk dat een film vol horror iconen een bijzonder vervelende belevenis is. Behalve een kleine opvering bij het zien van de iconen, valt er niets te beleven. Het is een film die zich verder op niets positiefs kan voorstaan.

De film vertelt in onoverzichtelijke horten en stoten een ingewikkeld verhaal dat vermoeit en irriteert en geen enkele vorm van spanning oproept. Het duurt en het duurt. De ene vervelende scène volgt op de andere.

Zo zien we een tour door de gevaarlijke gevangenis waarin niets opzienbarends gebeurt. We zien en horen oninteressant pseudo intellectueel gebabbel over God en de Duivel. We zien hoe de contrasterende hoofdpersonages toch buddies worden. Enzovoort. We zien eigenlijk alleen maar een hoop flauwe onzin. En daar stopt het niet, want al die flauwe verhaallijntjes vallen vervolgens ook nog eens heel chaotisch en onoverzichtelijk in elkaar. Heel zenuwslopend is het. De draad van het verhaal is al snel kwijt en die draad keert in de rest van de film niet terug.

En zo sloft de film voort en zakken de oogjes bijna toe. Het is pas ver in de film dat een stroomuitval die er de oorzaak van is dat honderden psychopaten uit hun cel ontsnappen, eindelijk eens wat leven in de brouwerij gaat brengen. Hup, oogjes open... En snel weer dicht.

Hoe is het mogelijk dat een stroomuitval waarbij honderden psychopaten ontsnappen zo weinig impact heeft. Zo saai verloopt. Zo slaapverwekkend braaf en ontspannend op het scherm wordt gebracht.

Wat een slechte film. Matige effecten. Slechte belichting. Puntloos en wanordelijk verhaal. Platte en oninteressante personages. Makke dialogen.

Ja, hoe is dat allemaal mogelijk.

Oh, ik weet het al. Omdat het een baggerfilm is.

Dit is zo'n bizarre miskleun... dat het gewoon weer interessant wordt. Als je al die zwaargewichten uit het genre tot je beschikking hebt, in een grote futuristische gevangenis kunt proppen... en daarmee nog werkelijk alle kanten op kunt... en daarnaast nog claimt 'The Expendables of horror' te (willen) zijn. Wat doe je dan? Juist. Je vertelt een fucking vaag / onlogisch / oninteressant excuus van een verhaal, om vervolgens niets te doen met al die brute, legendarische killers van weleer en dat ook nog eens incoherent in elkaar te knippen. Bijvoorbeeld de eerste keer dat Lloyd Kaufman in de operatiekamer ineens 5 seconden tussendoor werd gesneden... wtf? Hoe verzin je het? Harrison Smith's debuut Camp Dread (2014) was al niet al te overtuigend en liet nou niet bepaald veel potentie zien. Dus hoe hij in godsnaam de touwtjes in handen heeft gehad voor zo'n veelbelovend project?

En toch is het een vermakelijke ramp om te aanschouwen.

Gewoon slecht !

Met al die bekende koppen uit horrorfilms wordt hier wel echt heel weinig mee gedaan. Nochtans zitten ze in een zeer moderne technologische gevangenis waar je samen met de twee hoofdpersonages een rondleiding en info over de experimenten krijgt. Maar het verhaal is flut en wordt heel chaotisch en vaag naar de kijker gebracht. Wanneer de stroomuitval zijn intrede doet, zou je denken dat de film nu echt op gang komt....maar neen...veel geleuter en flauwe zever passeren i.p.v. fijne actiemomenten en gore.

De ene scène in de kamer met de bloederige lichamen zonder huid had nog wel iets. 2/10

Matig.

Had wel verwacht dat dergelijke films als Death House niet zoveel om het lijf zouden hebben. Veelbelovend is het wel natuurlijk als een regisseur een hele rits iconische namen erbij lapt die allemaal achtergrond hebben in verschillende horrorfilms. Dat er vervolgens geen hol mee gedaan wordt is niet iets dat ik niet had verwacht.

Deze film profiteert ook niet perse van al die namen die vaak niet langer dan vijf minuten voorkomen, maar van de setting waarin het zich afspeelt. Lekker dom idee waar ze volop in geloven. De film is inhoudelijk ontzettend rommelig maar alle chaos weet nog best vermakelijk te werken, en daarnaast voegen ze ook genoeg creativiteit toe om het idee net wat meer in te vullen.

Niet bepaald best geacteerd maar op het gebied van horror eigenlijk wel aardig te noemen. Kleurloze personages bevinden zich in een omgeving die best potentie heeft. Daarnaast komt er ook genoeg expliciete gore in voor met en aantal uitmuntende scenes. De in ledematen gewikkelde kelder bijvoorbeeld. Wordt bijna niets mee gedaan en dwaas in het verhaal geschreven, maar het zijn wel die scenes die de kijker bijblijven.

Eigenlijk vind ik het altijd wel bijzonder te zijn dat veel horroriconen niet zoveel meer voorstellen als je de make-up van hun gezichten verwijderd. Goede acteurs zijn het namelijk beslist niet, met uitzondering van Moseley, maar die komt maar een aantal minuten in beeld. Harrison Smith zet een project op dat best potentie toont, maar de iconen zelf hadden zeker andere plannen want veel komen ze niet in voor.

Het is een matig werkje, er rammelt ook genoeg aan, maar als je daar een klein beetje omheen kijkt zit er een film achter die nog steeds slecht is maar wel enkele leuke ideeën kent. Het is alleen jammer dat een film elke keer hetzelfde trucje herhaald. Promoot de iconen volop maar laat ze enkel in 3 scenes meelopen. Blijft een vervelende marketingstrategie.