The Female Animal (1958)

Noirvember 15

De vierde film uit de 3e Arrow Noir box en misschien wel de zwakste in de reeks. Wat dit een noir maakt zie ik ook niet. Er staat vrijwel niks op het spel en er is geen mysterie of misdaad. Het is meer een soort klucht over een man met twee relaties die het veel te serieus neemt en daarom ook niet grappig is.

De locaties en actrices maken het nog het aanzien waard.

Zwak 2,5

In de jaren '50 had je wel meer films die cynisch waren over Hollywood, al dan niet niet noir. All About Eve, Sunset Blvd en The Big Knife. Dit is de wat goedkopere versie daarvan. Imperfect, maar een stuk leuker dan het gemiddelde op de site doet vermoeden. Met in de hoofdrol Hedy Lamarr, die ik voor het eerst zie spelen. Ze was hier pas 44 en na deze film kapte ze ermee. Ze speelt hier ouder dan ze was en haar dochter in de film, gespeeld door Jane Powell , was bijna 30. George Nader, haar jonge love interest was 36.

Twee zwakkere plekken hier zijn het script dat wat scherpte mist en Lamarr die de rol erg serieus benaderd, terwijl een beetje meer cynisme en een beetje meer camp de film had geholpen. Dat cynisme wordt waargenomen door Jan Sterling in een bijrol en haar zinnen zijn zo vals dat ze de show hier steelt. Lamarr is een actrice op haar retour, alles in haar leven is nep en ze heeft behoefte aan gezelschap. Zonder dat het uitgesproken wordt in de film wordt hij min of meer een gigolo. Dan wordt Lamarr verliefd op hem en Nader op haar dochter. Ik heb me er goed mee vermaakt. Ik hou wel van die films die in de jaren '50 afrekenen met Hollywood. Zelfs gemankeerde. Einde is wel wat te zoet.