Wu Qingyuan (2006)

Aan het einde van de film sprak een oude man wijs, wat zijn leven wel niet voor zou stellen zonder de verrijking van het Go - spel gevoeld te hebben, ik draai zijn zin even om en vraag mij oprecht af hoe het hele Go - gebeuren je leven in godsnaam zou moeten verrijken! Ik ben zelf ook geen snars wijzer geworden wat het hele Go - gebeuren nou betekent, behalve dat je een goede conditie en gezonde geest moet hebben omdat partijen soms dagenlang voortslepen.

Het mag geen geheim zijn dat ik niet hou van denksporten zoals schaken, dammen etc. Het probleem dat ik met deze film heb is ook niet dat de film ellenlange Go - matches registreert ( ik zou zelfs zeggen te weinig ), maar dat hij onvoldoende de passie voor het spel bij zijn hoofdpersonages weet te vangen, op een algemene, bovenstaande monoloog na.

De film is eigenlijk een doodgewone biopic, alhoewel gewoon? Kwesties als de China - Japan oorlog en het Japanse fenomeen sekte komen even vrolijk voorbij wandelen. Toch weet de regisseur nauwelijks wat hij aanmoet met deze op zijn minst, op papier aantrekkelijke onderwerpen. Zo gaat hij nooit diep op een onderwerp in, vooral te danken aan de redelijk fragmentarische opzet van de film waarbij je vooral het gevoel hebt dat je veel gemist hebt. Een gemiste kans!

Op visueel vlak is het allemaal buitensporig saai. Zeker de binnenscenes bewijzen dat Zhuangzhuang Tian helemaal niets heeft geleerd van zijn vorige fiasco: Springtime in A Small Town.

De buitenscenes vertonen al net dat beetje meer flair en het gebrekkige verhaal is op zich nog wel om door te komen, maar overtuigen doet het uiteraard nooit. Een 2,5*

FIjne herziening.

Had een beetje schrik dat het een tweede keer wat tegen zou vallen, maar na de opening was dat gevoel alweer helemaal verdwenen. Tian bewijst hier gewoon een geweldige vakman te zijn.

Visueel superstrak, perfecte soundtrack erbij en een altijd goed acterende Chang. De basis voor een mooi portret dat je dicht bij de persoon toelaat, maar het publiek nog steeds z'n eigen conclusies laat trekken. Da's nog wel het fijnste aan deze biopic denk ik. Je wordt geen echte mening opgedrongen over zijn persoon, maar mag die zelf invullen.

't Is inderdaad wel fragmentarisch, maar dat lijkt me toch echt wel bewust. De gebeurtenissen rondom hem krijgen dan ook iets minder aandacht dan gewoonlijk het geval, het blijft om de persoon gaan, wat er rond hem gebeurt is enkel belangrijk om de manier waarop het hem beïnvloed.

Vorm en inhoud komen mooi samen, gekoppeld aan het toch wel saaie maar interessante Go spelletje maakt dat een geweldige film.

Wu Qingyuan zelf is trouwens vorige maand overleden, op 100-jarige leeftijd. Jammer dat zo'n film dan niet wat sneller vanonder het stof gehaald wordt. 't Is natuurlijk geen onmenselijk geweldig figuur zoals Robin Williams dat wel was ...

4.5* en een uitgebreide review