Mogari no Mori (2007)

Keurig, gewoon de grote steden dus.

Behalve Den Haag, die gaat hem over een paar weken draaien.

Mooie poster.

Schitterende film. Ik raak altijd ontroerd door spelende mensen en hier zit echt een juweeltje van zo'n speelscene in. Prachtig geschoten en vooral erg mooi geedit, echt een perfect ritme. Het belangrijkste is dat de film verder gewoon werkt. Je komt echt in trance terecht en je voelt gewoon wat Naomi gevoeld moet hebben in dat bos. Van Only Yesterday naar Gerry vind ik dan ook een erg mooie omschrijving voor deze film.

Exact!

aantal mooie shots/scenes, het weglaten van het 'ongeval'met de auto vond ik weinig creatief en storend werkentraagheid was passend bij inhoud. Film wist in het eerste deel meer te boeien (mede dankzij semi docu-stijl). Soms schokkerige camera bewegingen die niet werkte/ paste bij de tranquilliteit van de scenes. Tweede deel liet wel erg veel open aan eigen interpretatie. de scene bij het vuur waarin de rollen omkeren met het japanse aaitje door het haar afkomstig van Shigeki was erg sterk, daarna zakte de film echter zeer snel in Ik bleef met het gevoel zitten dat er meer in had gezeten. Daarom net geen 3 sterren.

Mogari no Mori draait inmiddels ook in Enschede. Op zich goed nieuws, maar de film viel me na het screenend doorlezen van de berichten hier wel een beetje tegen. Ik vond de film vooral erg wisselvallig. Er is een aantal prachtige momenten, dat zeker. Twee hoogtepunten vond ik bijvoorbeeld de spelachtervolging door het groen en de oversteekscene in het bos. Minstens zovaak doet Mogari no Mori de aandacht echter verslappen (het begin is maar matig, de wandeling door het bos duurt te lang) en de dansscene tegen het einde kwam op mij zo onecht over dat ik erna niet meer in de film kwam. Wat de film voor mij echt redt is de intrigerende relatie tussen de twee hoofdrolspelers. Dit redelijk originele uitgangspunt blijft over de gehele lengte boeien, ook als verhaal en visuele stijl even tekort schieten. Daarom toch een overwegend goede film.

Moeilijk te zeggen waarom ik The Mourning Forest zo mooi vind.

Ik ben geen persoon die een film beoordeelt om zijn mooie shots, soundtrack of overige technische filmzaken. Het speelt natuurlijk wel mee, maar voor mij is "het gevoel" het belangrijkste aspect. Vaak krijg ik dat wanneer ik onder de indruk ben van het verhaal, maar dat was hier niet het geval, zo heel veel verhaal zit hier namenlijk niet in.

Ik was voornamelijk ontroerd. Ja, deze film is ontroerend. De oude man Shigeki is een hele lieve man die veel heeft meegemaakt. De dood van zijn vrouw heeft een diepe indruk op hem gemaakt waardoor hij zelfs niet meer helemaal met beide benen op de grond staat.

De verpleegster Machiko weet het gemis op te vullen door hem met respect te behandelen, en een oprechte vriendschap met hem op te bouwen. Hiervoor krijgt ze ook, na een moeilijke start, veel respect en liefde terug van de oude man. Hij zorgt er onbewust voor dat Machico ook met haar eigen verlies van een dierbare weet om te gaan.

Ontroering alom, mooie film.

Schitterend verwoord, klopt helemaal!

Aardige film, maar echt bijzonder vond ik het niet. Het kent een paar redelijk mooie scènes, maar over het algemeen is Mogari no Mori een tikkeltje wisselvallig. De scène waarin Machiko zo ongelooflijk loopt te schreeuwen en tieren, omdat meneer in een stromend plasje stapt, vond ik behoorlijk irritant. Maar al met al wel redelijk, verdient dan ook zeker een voldoende.

3*

Filmfreaks brengt de film op 1 juni uit op DVD! Met een interview met Naomi als extra!

Iemand deze al in de winkel zien liggen?

Dinsdag gekregen via Cosmox.nl.

Eigenlijk hoe ik niet zo van die films met dat hele strakke realistische camerawerk. Maar er beginnen steeds meer positieve uitzonderingen te komen.

Kekexil, Khadak, Vinyan...en ergens in dit rijtje (ook qua sfeer) deze Mourning Forest.

Begint zowat als documentaire over een Japans bejaardenverzorgingstehuis, maar langzaam raakt de aandacht gefocust op de twee hoofdpersonen.

En vervolgens een schitterende tocht door een groot bos op zoek naar het graf van Mako.

Zitten ook nog de nodige Boeddhistische verwijzingen en wijsheden in. Maar gelukkig belemmert dat het een seculier persoon als ikzelf niet van deze film te genieten.

Eindelijk op DVD. Maakt op het kleine scherm minder indruk en de film is anders dan in m'n herinnering maar... nog steeds adembenemend.

Intrigerende film, kan me wel redelijk vinden in het commentaar van eRCee maar heb uiteindelijk toch een wat milder oordeel over The Mourning Forrest.

Het wat grove realistische hand-held camerawerk en belichting zorgt voor een versterking van de nogal directe benadering. De camera zit erg dicht op de hoofdpersonen en het voelt bijna documentaire-achtig aan. Echt mooi kan ik het echter niet altijd noemen, effectief wel.

Zou de film ook niet zozeer als wisselvallig omschrijven. Wel bij tijd en wijle erg traag en weinig progressie. Daartegenover staat dan dat juist tegen het eind ineens vrij vlot naar een aantal heftig emotionele scenes gesprongen wordt.

The Mourning Forrest kent zeker enkele sterke scenes met een waarlijk staaltje indrukwekkend acteerwerk. Vooral de scene bij de rivier in het bos staat in mijn geheugen gegrift. De relatie tussen de oude man en de jonge verpleegster komt oprecht, warm en vooral zeer menselijk over en dat telt voor mij zwaar mee in het uiteindelijke oordeel.

Wil de film graag nog eens kijken als ik wat beter uitgerust ben. Voor nu;

3.5*

eh.. Morgen op tv? Top! Ik ga zeker kijken, moest hem helaas missen op het IFFR.

Nederland 2 is goed bezig inderdaad; vandaag Reconstruction, morgen the Mourning Forest.

Zo, waar hebben we dat aan te danken?

Respectievelijk aan VPRO en BOS (Boeddhistische Omroep).

Ze zijn te goed voor ons. Ietsje vroeger was wel fijn geweest. Was het publiek wellicht ook wat groter geweest.

Nouja, ik vind het eigenlijk niet zo een erg.. dit soort films wordt door veel publiek ook niet gewaardeerd, en dat zijn de mensen die stipt om half 9 de blockbuster willen zien die dan getoond worden op een van de commerciele omroepen, ik vind films later in de avond/ochtend eigenlijk altijd wel iets extra's hebben

Het publiek dat om 0:00 uur voor de film gaat zitten doet dat volgens mij ook wel om 22:00 uur. 20:30 uur is inderdaad wat anders. Ik kijk ook regelmatig films na middernacht, maar heb wel graag de keuze

Maar al lang prachtig dat deze films de tv ook bereiken.

Niet voor jandoedel opgebleven, want ook deze film van Kawase vind ik weer een juweeltje. Wel wat traag en groen af en toe, waarbij dat eerste wel een beetje een belemmering was op het late uur.

Maar een erg mooie film die bij herziening op een wat minder onguur tijdstip bij mij nog wel in waardering kan stijgen.

Was inderdaad weer het wachten waard, en zoals al hiervoor genoemd is de traagheid van deze film niet echt bevorderend op zo'n tijdstip. maar de schoonheid maakt veel goed

4*

Had hier toch meer van verwacht hoor, zeker na al die positieve verhalen. Het duurde zeker een half uur eer het een beetje interessant werd, alles wat we daarvoor zagen was in mijn ogen nogal overbodig. Vanaf het moment dat ze in dat woud kwamen werd het wel wat interessanter maar het bleef tergend traag. Saai zou ik het niet durven noemen, maar als ik het vergelijk met een Gerry die hier kwa plot en tempo nogal aan deed denken valt het nogal in het niets. Ik kwam ook niet in de eerder door Hando gemoemde en de door BJK bevestigde trance terecht. Moet toegeven, dit kwam ook deels omdat ik met mijn hoofd half ergens anders was toen ik keek, maardat was op zijn beurt weer omdat het niet interessant genoeg was in mijn ogen. Het einde vond ik op zijn beurt dan wel weer erg ontroerend en het liet me dan ook met kippenvel achter, dus het was het wachten opzich wel waard. De rest vond ik erg leeg en lelijk aandoen. Hoewel, zo achteraf de spoilers lezende en er wat dieper over nadenkend heb ik dan ook wel wat gemist. Nouja, bij een volgende kijkbeurt beter denk ik dan...

2,5 sterren

Wat een sof.....

Slechts 2 momenten sprongen er bovenuit. De keer dat Machiko en Shigeki buiten verstoppertje speelden en het moment dat ze samen een watermeloen verorberden. Verder oefende deze film geen enkele aantrekkingskracht op mij uit, op zowel emotioneel als esthetisch niveau was het allemaal ondermaats. Ik vond de film ook veel te geforceerd overkomen qua drama. Het is allemaal nogal rechtstreeks in je gezicht allemaal en verloopt volgens een te gestructureerd, gekunsteld patroon: eerst ontmoet Machiko haar demonen, waarna Shigeki zijn moment van de dag heeft! Het vele groen werkte nimmer sfeerverhogend en de muziek was om te huilen zo slecht! 2*

Tegenvaller.

Een film die bijna integraal langs je heen gaat. Erg afstandelijk gebeuren, een paar mooie plaatjes ten spijt. 2*