Kauas Pilvet Karkaavat (1996)

Wat een leuk affiche als je net ' Amores Perros' gezien hebt

Probeer deze een keer te zien, FisherKing. Echt een mooi filmpje!

Thanks Narva, Wat ik van Aki Kaurismäki gezien heb vond ik erg goed. Het hele oeuvre staat verder op mijn To-Do list. Kijk vooral uit naar Mies Vailla Menneisyyttä (The Man Without a Past)

Meesterlijke film. Hoe kan het leven tegenzitten bij een economische depressie. En bij alles wat je overkomt ontmoet je de foute mensen; die misbruik van je maken. Geen werk meer en wat doe je dan. De hoofdpersonen hebben een rare relatie (nog nooit eerder zo gezien) maar houden wel diep van elkaar.
Aki Kaurismäki gaat daar heel erg subtiel met om. De kok in het restaurant bijvoorbeeld. Meesterlijke rol hoe hij in het begin met een mes dreigt en vervolgens toch weer uit de drek gehaald wordt. En de subtiele manier van het verliezen van je laatste geld; ontroerend Voorwaarde is wel dat je de Finse taal accepteerd (persoonlijk vind ik taal niet zo belangrijk). Als de wolken weg zijn komt er zonneschijn in het leven.... Muziek trouwens fantastisch. Aki Kaurismäki verfilmt het gewone leven en werkt voornamelijk via gevoel. Wellicht dat het niet voor iedereen zo werkt. Bedankt Narva voor de tip.

Hoe heb je 'm gezien, op dvd of video ?

Zou wel willen weten of er een dvd van is !! (ik heb hier tot nu toe niets over gevonden of gezien).

blabla; geen dvd of video van de films van Aki Kaurismäki te verkrijgen. Deze gezien met een huur video (slechte kwaliteit) van Cinematheek.

Na herziening nog beter. Wat doe je als je geen werk meer hebt (en wat velen niet weten is dat een verschrikkelijk gevoel) Perfect duidelijk gemaakt. Onderwerp is werkloosheid en dan ook totale werkloosheid... De spiraal die de wereld naar beneden trekt. Ik vond de keuze voor de hoofdpersonen perfect. Een paar dat zo raar met elkaar omgaat; met een soort koele liefde zonder emoties maar wel met liefde voor elkaar. Aki Kaurismäke geeft hier een totaal eigen handvat aan. Ben positief....!!! hoe je ook verder door anderen ook vernederd wordt. Weinig tijdsaanduiding in de film..Geen nieuws verder uit de omgeving ... Aki, gaat vertelt het verhaal wat ie wil vertellen. Dit is deel 1 van de grote Finland Symphony = de Werkeloosheid. Deel 2 is Zonder woning. "The man without past". Wat ik van meerderen gehoord heb: een waar meesterwerk.

Mooie uitleg FisherKing FisherKing has opened Pandora's Box

Sinds 14 maart op DVD in Finland.

Beetje ver weg en moeilijk te vinden maar hij is er !

Heb 'm zelf op ebay gekocht.

Werkloosheid, neergaande spiraal, depressie en dan nog hoop blijven houden dat het tij keert. De film heeft een jaren 60/70 achtige sfeer met als uitzondering de Sony TV die op afbetaling wordt gekocht. Het is me daarom nog niet 100% duidelijk of hier ook echt de vroegere tijden worden uitgebeeld. Alles wijst er wel op. Kleding, meubels, haar enz. Daarom vond ik het ook zo'n speciale film. Het was net of de film zich in het heden afspeelt, maar dat de tijd in het verleden is stil blijven staan. Ongekende sfeer en een relatie tussen mensen die ik een beetje vreemd vond, maar dat maakt het ook uniek.

Een regelrechte vijf dit!

De film speelt zich volgens mij gewoon in 1996 af hoor. Dat is nou precies de aparte stijl van filmen van Kaurismäki.

FK is lyrisch over de hoofdpersonen, ik heb juist problemen met het totaal ontbreken van emotie.

Ik krijg trouwens een heel erg Oostblok jaren 70 gevoel bij deze film.

Ik vind Man without a Past (geen idee hoe dat in het Fins is) stukken beter.

Jammer dat je er niks aan vond.

niks aan gaat weer te ver, maar ik had wel problemen om me betrokken te voelen met hun. Ik vond het zo afstandelijk allemaal. Het is een mooie film en ook best goed, maar iets meer emoties zouden wonderen gedaan hebben (zoals het laatste shot dus),

Wellicht overbodig te vermelden dat Finnen (die niet drinken) zo echt met elkaar omgaan.

Ik ken er een aantal en het is de "zogenaamde" kilheid (die er eigenlijk helemaal niet is, want zelden Mensen gezien die ZO om elkaar gaven) die wij wellicht in NL niet echt herkennen.

Effen off topic Ben ik ook nog eens van mening dat deze film heel hoog in de top100 hoort.

Mooie film.

Kaurismaki weet weer een aparte sfeer te scheppen, waarbinnen het verhaal perfect past.

Je moet de eerste minuten van een Kaurismaki film de karakters weer even resetten, omdat hij steeds dezelfde acteurs gebruikt. Dat is wel even verwarrend.

Iets meer variatie in hoofdrollen denk ik.

Iets meer bekendheid van de acteurs/actrices denk ik. Als je eenmaal in die finse sfeer zit, dan is het allemaal heel bekend.

Nou, dit zijn wel erg opzichtig steeds dezelfde acteurs. Zo ver gaan de Coens niet.

Begrijp me niet verkeerd, ik vind het geen punt.

Dankzij Fisherking kon ik ook kennismaken met Aki Kaurismäki. En mijn eerste ervaring is niet slecht bevallen, maar toch had ik er wel meer van verwacht. Ook ik miste emotie in de film en dan bedoel ik vooral de relatie tussen de twee hoofdpersonen. Op sommige momenten kende de film wel emotie, maar imho voor zo'n onderwerp veel te weinig. Wel heb ik met groot genot geluisterd naar de prachtige muziek en ook werd ik gefascineerd door het toch erg aparte sfeertje van de film (vergelijkingen met van Warmerdam (en dan denk ik vooral qua stijl en sfeer) zijn denk ik ook wel terecht.)

Misschien is voor deze film ook wel enige levenservaring nodig (zoals bij vele films), maar nu zag ik er (nog) niet het meesterwerk in, zoals bijv. Fisherking en Sydney dit wel zagen. Wie weet wordt ie wel beter bij de volgende kijkbeurt...

Vooralsnog dik 3*.

Voor mij de tweede Kaurismaki. Wat evenwichtiger dan The man without a past, maar wat minder fascinerend qua thema. Maar over het geheel genomen ongeveer even goed.
De wereld van Aki Kaurismaki is bijzonder. Een soort sfeer van onbedorvenheid. Het lijkt een beetje op de jaren '50 zoals sommige ouderen die zich herinneren , maar die nooit heeft bestaan. Desondanks is het teglijkertijd toch 1996 en is de wereld niet altijd even mooi. Kaurismaki bedient zich van een lichte toon en gebruikt nauwelijks grote gebaren. Maar Kaurismaki blijft een onverbetelijke optimist en komt tot een enorm happy end.

3.5*

Heet dat niet mimiek ?

Subtiliteit is inderdaad DE kracht van Aki Kaurismaki films. Niet iedereen heeft daar een gevoeligheid voor, blijkt.

Je begrijpt me niet Fisherking. Eigenlijk zeg ik precies hetzelfde als jij. Ik weet natuurlijk ook wel dat er nergens wordt gezegd dat het 1996 is. Ik bedoel dat de film heel veel elementen uit het heden combineert met een zo afwijkende sfeer, dat de wereld die je ziet iets surrealistisch krijgt. Het lijkt zich in een onbenoembare tijd af te spelen. Het is onze wereld van nu tegelijkertijd wel en niet.

En natuurlijk zie ik dat Kaurismaki subtiel is (ik zeg ook: maakt nauwelijks gebruik van grote gebaren), ook dat is bepaald niet de reden waarom dit niet in de vieren beland.

De toon van Kaurismaki fascineert me (nog) wel, maar toch hebben zijn films voor mij tot nu toe niet de magie om hem in de vieren te krijgen, ook heel persoonlijk. Waarschijnlijk is het mijn regisseur gewoon niet echt.

Maar een 3.5* is ook een goede beoordeling hoor.

Nee, niet voor deze film.

Yup, ik ook. Vooral het scenario van Kaurismaki's laatste boeit me veel meer. Dit vind ik niet veel meer dan een aardig, subtiel dramafilmpje, hier en daar besprenkeld met wat gortdroge humor. De film laat enkel een overlevingsstrijd van mensen in een periode van economische depressie zien, zonder ook maar ergens echt bijzonder of opvallend te zijn.

3 *

Oja!

Even FK bedanken voor z'n geduld om me in staat te stellen deze film dan toch maar te zien (eindelijk!)

Sorry voor het wachten fish

Een verrekt mooie film. Na 'Man without a past' is dit weer een genot om naar te kijken. Ik hoop dan ook meer te mogen zien van Aki Kaurismäki in toekomst.

En wat mooi nummer in de opening. Gespeeld op de piano door ene Shelley Fisher, zag ik op de aftiteling.

Tip top, top tip......4,5*

(Waarom komt een film eigenlijk in de tip 100 en niet in de top 100, en vice versa? Aantal stemmen?)

Genau.

"De tip 150: films met een hoge waardering, maar met te weinig stemmen om in de top 250 te staan. Om voor deze lijst in aanmerking te komen moet een film minimaal 15 en minder dan 75 stemmen ontvangen hebben."