Nord (1991)

"Speierballendebuut" van Beauvois. Cinematografisch is ie erg sterk. Het verhaal is nogal te melodramatsich (en dat werd bij zijn tweede film alleen maar erger). Revancheerde zich met zijn Le Petit Lieutenant vorig jaar: een zeer sterke ongeromantiseerde film (niet naar eigen script) over de Parijse recherche. Filmmuseum heeft hem daarom terecht even uit de mottenballen gehaald en nogmaals vertoond. Beauvois heeft veel gevoel voor cinema en sfeer, die maakt nog een keer een klapper...

Geweldig sfeervol portret. 4*

Krachtig. Is een film die ergens tussen Loach en de Dardennes zweeft.
Nu moet u weten dat de film zich afspeelt in Calais, die twintig tot dertig jaar geleden een economisch achtergesteld gebied was, met veel werkloosheid en uitzichtloosheid. Dat Beauvois een gezin op die manier uitbeeldt kan geen toeval zijn.

Nord vertelt over een familiale tragedie tussen een alcoholische vader die denkt dat hij zijn leven mislukt heeft, met een zoon die liever met een vissersboot meegaat dan naar de les gaat, een dochter die mentaal gehandicapt is en een vrouw van wie hij al lang vervreemd is. Centraal personage is de zoon (gespeeld door Beauvais zelf) die in één beweging de last als volwassene op zich moet nemen wanneer de vader in de psychiatrie belandt. Een sterk debuut dat grauw en grimmig aanvoelt, met een gezin die het moeilijk heeft om openlijk te praten en zoveel liefde moest missen dat het zelfs ontaardt in een incestscène tussen moeder en zoon . Vrij zware kost allemaal, maar erg sterk gebracht.