Sufat Chol (2016)

Erg interessante film (staat op Netflix als Netflix Original) over tradities en normen en waarden in deze kleine dorpsgemeenschap. Speciale vermelding voor het nummer dat tijdens de aftiteling speelt. Ik versta er geen klap van, maar vind het prachtig:

Nummer: Sud El Ayun

Uitvoerende artiest: Ras Sinai Project

3,5*

Hoe kunnen mensen zo ongelukkig zijn ?

In ieder geval wordt er hier onder de geschetste toestanden niet gelachen.

Het mag duidelijk zijn dat wetten en gebruiken in dit bedoeïnendorp van aard zijn om te drukken op het geluk en de toekomst van betrokkenen.

Film is de Israëlische inzending voor de Oscars 2017. Benieuwd.

Belangrijk in deze film is het overbrengen van gevoelens en emoties door de acteurs en dat leek me behoorlijk te lukken.

Pakkend coming-of-age drama in een bedoeïenfamilie, waar tradities en familie-eer het stramien vormen voor het dagelijks leven. Verzet daartegen is bij voorbaat kansloos. Regisseur Elite Zexer weet de spanningen, die binnen het gezin ontstaan, aardig onder stoom te brengen. De ontknoping had van mij best optimistischer mogen zijn. Een boeiende film met een somber verhaal en uitstekend acteerwerk, in het bijzonder van Ruba Blal (de moeder).

Sufat Chol

Schrijnende en tragische film over het leven van een bedoeïenfamilie in het zuiden van Israel. Met de religieuze gebruiken en het gebrek aan (keuze)vrijheid van de vrouwen/dochters was ik natuurlijk wel bekend, maar toch zat ik weer vol ongeloof naar bepaalde ontwikkelingen te kijken. Je hoopt dat Layla op het laatst door die tunnel rijdt, maar toch weet je eigenlijk al dat ze terugkrabbelt. Het laatste shot van Layla als bruid die naar haar zusje kijkt zegt eigenlijk alles. Het is een vicieuze cirkel.

Niet heel slecht, maar dit heb ik inmiddels wel een beetje gezien, over de rol van de vrouw binnen de moslimwereld. En vaak al is het ook beter gedaan en deze Sand Storm voegt weinig origineels toe. Het jonge meisje is diegene die er last van heeft, de vader is toch conservatiever, de moeder stiekem toch liever en ga zo maar door. De film brengt niets nieuws. Verder is het allemaal redelijk sfeervol en prima gespeeld en kijkt redelijk weg, maar doet me verder ook niet veel. 3,0*.

Sand storm is geen film die nieuwe inzichten of onderwerpen aanboort, maar het werd goed naar voren gebracht om het boeiend te houden. De exacte locatie van het gebeuren wordt niet direct meegedeeld, maar gezien de vader op een bepaald moment naar Amman gaat, is de
Westelijke Jordaanoever of Jordanië zelf een optie. Niet dat het er veel toe doet. We volgen een relatief arm moslimgezin met een typische patriarchale structuur.

Uithuwelijking en polygamie staan hier centraal. De vader is vrij afwezig en lijkt weinig charismatisch, zowel binnen als buiten het gezin, maar laat zich toch uiteindelijk gelden. Het lijkt de moeder te zijn die de lakens uitdeelt, maar zij botst ook vrij snel tegen haar limieten aan. Het is soms (in het algemeen) niet altijd duidelijk of vrouwen bepaalde patriarchale wetten aanvaarden uit tradities, onwetendheid of onder druk.

Knappe rol overigens van de moeder, met wie ik ook naargelang de film vorderde meer medelijden mee kreeg. Ook het einde was sterk en vatte het wat samen. Ook dat wordt joúw lot leek het wel te willen besluiten…