Symptoms (1974)

Nominatie Gouden Palm 1972. Deze sfeervolle film is totaal in de vergeethoek geraakt, omdat hij veel minder commercieel is dan Larraz' volgende prent" Vampyres". "Symptoms" bevat reminiscenties aan "Repulsion en "Let's Scare Jessica to Death" en is magistraal gefotografeerd. De melancholische zachtbruine tinten van herfstlandschappen functioneren perfect voor een metafoor: de ondergang van de natuur en de mentale achteruitgang van Helen. Een horrorthriller die een DVD-release verdient, maar het zal waarschijnlijk nog lang duren...

mogen aanschouwen op groot scherm op de originele pelicule De sfeer staat als een huis en is idd vrij eng op momenten blij dat ik deze vrij exclusieve thriller heb mogen zien. Een dvd-release is zeker terecht!

Lesbische ondertonen in deze bovengemiddelde horror, vrij sfeervol en zeker in de eerste helft vrij rustig qua tempo.

Nadeel is een beetje dat we alle elementen wel eens eerder zagen.

Geen vergeten klassieker daarom, maar voor de liefhebbers van Britse horror zeker de moeite van het opzoeken waard.

Je kan zeggen: des te mooier de verrassing maar je komt zo wel eens van die filmpjes tegen waarvan je je afvraagt hoe ze indertijd ooit zo over het hoofd gezien zijn dat je ze nu onder zo een dikke laag stof vandaan moet trekken. Kan zo vijf wel bejubbelde 70's horrors noemen die hierbij verbleken. Bij een Repulsion kom je niet gauw in de buurt kwa niveau maar het is ook wel de film waar ik het meest aan moest denken. Heel verstilt, met een minimum aan muziek en een zowel eng, apatisch als tragische ziel op het randje van zelfmoord als fascinerend hoofdfiguur, woonachtig en weggestopt in de kille bossen. Wat bij mij toch altijd opvallend goed werkt. Misschien komt het wel omdat ik het kijken van horror-films meer als een gezelschaps ding ben gaan zien de afgelopen jaren en dit de eerste in een hele lange tijd was die ik in m'n eentje bekeek maar ik heb anderhalf uur met kippenvel gezeten, terwijl er inderdaad bijna niets gebeurd. Moet Vampyres van Larrez maar eens op gaan zoeken, hopelijk ook zoiets? (3,5*)

Ook wij vonden het begin wat traagjes op gang komen maar naarmate de film vordert wordt de kijker in het verhaal gezogen, iets wat ons overkwam. Langzaam kwamen we achter de bedoelingen van beide hoofdrolspeelsters die het verhaal sterk overbrachten.

Ook de omgeving van het landhuis is prachtig, het landhuis zelf trouwens ook. Mysterieus en krachtig overkomend en met de omgeving een iets geheel.

Het is echt een filmverhaal voor degenen die toch gevoel hebben voor de '70 jaren, beeld is 3-4, muziek is krachtig maar wel een herkenning voor die tijd en ook kleding is echt uit die tijd. Zo zal de kijker(s) het opvallen dat een van de vrouwen een soulbroek draagt. (in dit geval een spijkerbroek met grote wijde pijpen aan de onderkant)

Bij ons kwam deze film goed over en onze waardering is een 7+.

Uitstekende horrorfilm die mij voortdurend in spanning bracht en mij de ook nodige schrikmomenten bezorgde. Geweldige performance van Angela Pleasance in de rol van Helen. Prachtige beelden ook van het landhuis en vooral ook van het park en het meer. Ook de killings werden prachtig in beeld gebracht en dan die gelaatsuitdrukking van Helen. Schitterend. Van wat ik de laatste tijd in het genre horror voor het eerst gezien heb staat deze zeer sfeervolle horrorthriller voor mij toch dik bovenaan. Ook tig keer beter trouwens dan het teleurstellende Vampyres, de enige andere film die ik van deze regisseur heb gezien.

4,5*

Britse film maar gemaakt door de Catalaanse regisseur José Ramón Larraz. En biedt een boeiend kijkje in de afdaling van een vrouw in waanzin. Claustrofobisch, droomachtig en sterk gedreven door karakter, sfeer en stemming. Soms ook afstandelijk alsof het geïsoleerde vervallen landhuis, het terrein en het lokale dorp zelf een buitenstaander was. Angela Pleasance (dochter van Donald Pleasence)speelt hier een opmerkelijke goede rol. Ze is een kwetsbaar wezen, schijnbaar weemoedig en vaak kinderlijk, maar er is ook iets...anders? Een ongrijpbare ondertoon van onderdrukte vrouwelijke lesbische seksualiteit. Ze is beurtelings kwetsbaar en bedreigend. Door haar spel en het niet precies weten waar de film heen wil weet het constant de spanning van de de kijker vast te houden. Zeer rustig gebracht met meer een huiveringwekkende sfeer dan zware horror-elementen. Wel maakt het gebruik van een paar effectieve schrik-momenten. Pas de laatste dertig minuten worden gevuld voor bloedvergieten. Verontrustende atmosferische psychologische thriller.