Room (2005)

Nooit eerder heb ik een film gezien die zo realistisch de ervaring van een psychotische persoonlijkheid benadert; ik ga er dan ook vanuit dat voornoemde inderdaad het geval is in deze film.
Uitmuntend acteerwerk van Cyndi Williams, die een zeer overtuigende rol speelt als doodnormale vrouw die volledig de weg kwijt lijkt te raken, zonder dat dit verzandt in een geforceerde poging sympathie op te wekken.
In het innerlijk conflict raakt zij verstrikt in de zich steeds verder vernauwende werkelijkheid en in... tja, is het wel fantasie...?
Of is het een neerwaarts, psychologisch proces? Neurologisch misschien?
Of is er wellicht toch nog meer aan de hand? Iets mystieks? Iets bovennatuurlijks?
Precies dat wordt namelijk voor de kijker steeds moeilijker te bepalen. De vraag is nog maar óf deze vragen beantwoord worden.
Dit veelbelovende regiedebuut van Kyle Henry is niet wars van pretentieuze plotlijnen, noch van spectaculaire special effects.
Room is een verbluffend eerlijk en puur portret dat een ongemakkelijk gevoel achterlaat, zonder zich schuldig te maken aan het aanroepen van valse sentimenten.
Het ongemak ligt 'm vooral in de vraag die door het hoofd blijft spoken bij eenieder die ook maar ooit iets heeft meegemaakt dat de logica lijkt te tarten (en dat is volgens mij vrijwel iedereen):
'Kan mij dit overkomen?'

Exactly!

Wanneer ik de comments lees op imdb volgt er een zucht, nergens vind ik het commentaar in terug. 'Room' is bovenal een doelloos gebeuren, in de meest positieve zin van het woord. Julia (een perfecte rol van Cyndi Williams) is verdwaald in haar eigen gedachte, langzaam geestelijk aan het afbrokkelen. Zo doelloos en verloren als zij zich voelt, zo zweverig en hypnotiserend is hetgeen wij te zien krijgen.

Het is een film zonder duidelijke richting, zonder pretenties en het mooiste is nog; het ontbreken van een uitleggerig karakter. Dat zou een complete dooddoener zijn in een dromerig stukje cinema zoals 'Room' dat is. Waarom gebeurt dit? Who gives a fuck? Julia weet het niet, wij weten het niet. Het enige wat zij voor ogen heeft is hetgeen haar dromen en black-outs 'laten doen'.

Het is schitterend hoe de film eindigt zonder antwoorden achter te laten, dat mag vaker gebeuren! Heeft ze de hoop opgegeven, komt er geen einde aan of wat? De gebeurtenissen lijken geen van alle een bijdrage te leveren aan de rode draad die de film volgt maar weten stuk voor stuk een bepaald gevoel op te roepen. De verwarrende ontmoeting met een oud vriendin of de chaotische en angstaanjagende 'reading', het maakt alles net dat beetje dromeriger en ongemakkelijker.

Al met al een audiovisueel uitstekend debuut, een blinde aankoop die goed is bevallen. Sterker nog, dit is hoe een 'drama' moet zijn....niet opdringerig!

Vreselijke poster btw, m'n dvd is gelukkig een stuk prettiger

Alleen wat heeft die poster van jou dvd met de film te maken want het gaat toch niet over geesten of iets in die richting .

Film gaat over haar geestelijke gesteldheid, die poster geeft heel mooi weer hoe zij zich moet voelen. Wanhoop, een schreeuw naar een antwoord...etc .

Wel erg vette poster maar de film spreekt mij totaal niet aan .

Heb een groot hekel aan Drama.

Geef je hem nu 5 sterren Jeroen .

Misschien zal ik me er toch aan wagen.

Yup, beste drama in jaren en hoe meer ik erover nadacht, hoe meer ik besefte dat dit precies is wat ik zoek in zo'n film. Kan dus maar 1 score bij .

Als dit echt te Drama achtig is kijk ik hem maar niet .

Weet iemand waar ik deze film kan kopen?

Ligt bij de FRS, in de Arthouse schappen.

Voor 10 euro als het goed is.

Oké, tnx, ga ik daar eens kijken.

Laatst voor 2,50 meegenomen uit de FRS. Ben benieuwd.

Lelijkere posters als deze zul je niet vaak zien, deze korte film van 75 minuten was helaas ook niet alles. De DVD zelf voor 2,50 meegepikt in de Free Record Shop. Niet wetend waar dit precies over ging. Maar de DVD hoes zag er dan weer wel interessant uit.

Helaas is het filmpje dat niet, het voelt allemaal ontzettend koud aan, het acteerwerk, de karakters, de setting. Misschien is dat de bedoeling, maar het raakt de kijker helaas totaal niet.

De visioenen naar de 'room' waren mij iets te vaag, en het was totaal niet iets wat de film kon dragen, of iets waar de film over zou kunnen gaan. Dit is helaas wel de bedoeling, wat het nog treuriger maakt dan het al is.

De hoofdrol speelster doet het wel aardig in haar rol als een vrouw die de weg volledig kwijt is. Maar helaas weet het mij zoals ik al zei nergens te raken, en raak ik af en toe zelf de weg ook eventjes kwijt.

Nee, dit ging hem niet worden. 1,5*

Jammer. Had gehoopt op een pareltje, maar dat viel alleszins mee. Room is het type film waar ik van hou, maar Kyle Henry mist de know-how om van een dergelijk uitgangspunt ook daadwerkelijk iets goeds te maken. Grootste probleem is het voelbaar maken van de conditie waarin Julia verkeert. Zelden lukt het Henry om de toestand van Julia op een geloofwaardige en pakkende manier over te brengen op de kijker. De visioenen van de kamer zouden een katalysator van meer weirds moeten zijn, maar helaas blijft het vooral bij die visioenen en volgen we verder een hoofdpersonage dat maar door New York zwerft, op zoek naar iets wat haar een antwoord zou moeten geven. Deze krijgen wij niet, waar ik overigens niet naar verlangde, maar de conclusie van Room is wel erg slap en abrupt. Had de film wat langer gemaakt, iets meer scènes gebruikt in de trant van de seance-scène, een steeds sterker wordende paranoïde sfeer en de film was een stuk beter geweest. Nu blijft het bij niet veel meer dan een aardige poging tot.

3*