Der Stern von Afrika (1957)

Zondagavond nog even een oud filmpje erin en daarbij viel dit keer de keuze op Der Stern Von Afrika en daarmee een film die ik circa een maand terug tegenkwam bij de kringloop en op de gok mee nam. Ik had geen idee of het iets was maar de gok om een zeldzame film te laten liggen durfde ik niet te maken. Maar hoewel redelijk te pruimen bleek dit toch geen verloren of onbekende klassieker.

Toch mag het beeld er bij momenten zijn. De typische Duitse aristocratie, regeltjes en niet anders, de opleiding, de eerste schreden en missies van Marseille binnen de Luftwaffe en niet veel later de overplaatsing naar Afrika. Doch gaat de film die eerste fase al behoorlijk in de fout, want in de plomp lag hij nimmer, hij haalde wel de stunt uit door met een brandend toestel van vijandelijk gebied naar huis te vliegen om maar niet achter de vijandelijke linies te hoeven springen. Overigens net als de zogenaamde overplaatsing naar Afrika, niet bepaald het summum zou je zeggen en dat was ook zo, want de legerleiding en Luftwaffe was Marseille liever kwijt dan rijk. Maar daarover later meer.

In Afrika andermaal best een aardig beeld van het leven in de warmte en tenten, vallen de luchtgevechten tussen de strijdende partijen op als best mooi en wordt er toch redelijk met het psychologische aspect waar ik uiteraard de twijfel en angst om weer in het toestel te klimmen als er weer een kameraad is gevallen mee bedoel. Zo passen de archiefbeelden er ook prima tussen en klopt het einde min of meer. Bovendien hoeveel films zijn er nu eigenlijk over de strijd in Afrika? Niet bizar veel eigenlijk...

Dat zijn toch wel een beetje de goede punten van de film want van Jochem Marseille moet de film het vooral niet hebben aangezien het beeld dat we hier te zien krijgen in de vorm van de rustige en doordacht ogende Joachim Hansen geen moment klopt. Een beeld die haaks staat op het werkelijke imago van Der Hans-Joachim die dwars lag met de legerleiding en iedere andere hoger officier, wars was van de geleerde tactieken en zijn eigen methoden ontwikkelde en handhaafde, eenling en stuntman, vloog vaak solo en haalde de raarste fratsen uit in de lucht, roekeloos, eigenwijs, brutaal, rebels, racede met snelle autos over de vliegbaan, hield zich niet aan de kleding en haar discipline en luisterde naar Amerikaanse Jazz. Dan was de jongeman nog eens een onverbeterlijke alcoholist en rokkenjager.

Met dat in gedachten is Der Stern Von Afrika een raadselachtige film die de temperamentvolle, roekeloze en talentvolle playboy geen moment weet te vangen en op dat vlak compleet mislukt. Zou het werkelijke beeld van een dergelijk wars buitenbeentje te schokkend geweest zijn in '57? Een voldoende zit er wat mij betreft dan ook niet ondanks dat de film best zijn momenten heeft.