La Bellezza di Ippolita (1962)

Eerste film van Gina na een jarenlang verblijf in Hollywood waar ze 4 films medemaakte. Blijkbaar had ze voor deze afwezigheid straf verdiend, want haar eerste rol terug thuis was in deze bescheiden budget film van de ongekende Zagni, die assistentie kreeg van Monicelli. Het scenario was van romkom expert Festa Campanile afkomstig, wat dan zou moeten verklaren waarom er schijnbaar weinig is overgebleven van de roman van Bartolini, die jullie vooral kennen als medewerker van jullie geliefde Antonioni, met name il grido, l'eclisse en l'avventura !

Waaruit we kunnen afleiden dat dit oorspronkelijk een verhaal was over een vervreemd en verveeld koppel in existentiële crisis, gelukkig maakte men er hier een kluchtig romkommetje van.

Het draait natuurlijk allemaal om een- helaas geblondeerde - Gina als gesjeesde variété danseres, die nogal onwaarschijnlijk haar Grote Liefde ontmoet in de hoedanigheid van de droogstoppelige pomphouder Salerno.

De bruiloft is al geen feest, het wordt er later niet beter op en uiteindelijk ontaardt het tot een cocuklucht boulevardstijl, die trouwens niet weinig aan le cocu magnifique doet denken, even later in IT verfilmd met Claudia.

Pretty boring allemaal, slechts als er gelukkig wordt ingezoomd op de boobs en de reet van Gina wordt het leuk.

Vreemd genoeg werd deze uiterst matige film wel genomineerd voor een gouden beer in Berlijn! Hoewel, er gebeuren wel gekkere dingen op festivals.

Dat de Italiaanse bronnen met de genre aanduiding komedie meer in de buurt zitten, lijkt me wel aangetoond.

Score Rustichelli.