Avere Vent'anni (1978)

Eigenaardig filmpje. Eli Roth noemde dit de "single most influential film on Hostel II". Een goede reden om deze eens te bekijken dan maar.

Van Avere Vent'anni bestaan twee verschillende cuts: de originele en een zwaar verknipte versie die 13 minuten footage mist en bovendien helemaal dooreen geschud is wat de volgorde van de scènes betreft. Ik heb beide gezien en het verschil is immens. Waar de gecensureerde versie een gezapige sexcomedy is, verontrust de originele prent omwille van het grimmige einde dat Roth als volgt omschrijft: The ending is the most shocking, horrifying ending I've ever seen in a film. It's really hard to watch and really upsetting and then it just ends and the credits roll. Aangezien de film zo invloedrijk was op Hostel II geloof ik hem op zijn woord, maar ik heb toch al meer choquerende films gezien in dit soort.

Samengevat zien we in Avere Vent'anni een clash tussen generaties waarbij de jongste in een seksuele revolutie verwikkeld zit. De twee hoofdpersonages, twee knappe meiden die zo uit een pornofilm weggelopen zijn, dagen elke man uit die hun pad kruist en maken er geen geheim van dat ze botergeil zijn en dringend een beurt nodig hebben. Bij hun bezoek aan de stad Rome komen ze terecht bij een vreemde "flower-power" sekte die geïnspireerd lijkt op die van Manson en zijn volgelingen; eentje waar druggebruik en losbandige seks hand in hand gaan. Uiteindelijk worden de twee meisjes gestraft voor hun lichte zeden in een grimmig slot dat doet denken aan de typische vernederingen zoals je ze in rape&revenge flicks vaak voorbij ziet komen.

Er zit weinig tot geen lijn in de film. Het geheel doet aan als een aaneenschakeling van knullige softcore-scènes waarin twee bloedmooie meisjes in strakke broekjes door beeld lopen. Er wordt een bepaalde seksuele spanning gecreëerd die een anticlimax krijgt wanneer enkele mannen de deernen een lesje leren. Of hier een verdoken boodschap van de regisseur achter schuilt of het louter een staaltje exploitation betreft is niet helemaal duidelijk. Ik gok in ieder geval op het tweede.

Guess again! Die Italiaanse exploitation regisseurs hadden meestal meer ambitie dan van het eindproduct af te leiden is. Volgens Di Leo is deze film een aanklacht tegen het chauvinisme en een viering van sterke, onafhankelijke vrouwen.

Desondanks zie ik het ook gewoon als een ordinaire exploitationfilm met twee sexbommen uit de jaren '70 die wel enorm enthousiast acteren. Allemaal zeer fleurig en speels in beeld gebracht, toepasselijk bij de tijdsgeest.

Een beetje in de lijn van The Last House on the Left lijkt de film toch ook wel de pessimistische kant van de 'flower power' beweging aan te kaarten. Het genadeloze einde kan tellen als contrast en is meteen de voornaamste reden waarom dit toch een interessant curiosum is voor genreliefhebbers. Daarnaast is dit ook het perfecte voorbeeld van de nonchalante Italiaanse B-cinema: er zijn twee versies van de film die qua structuur totaal verschillend zijn. Bepaalde scènes zijn zelfs opnieuw gedubbed, waardoor ze ineens een totaal andere betekenis krijgen. Die dekselse Italianen toch!

Film die haar bekendheid geniet door het 'verboden' slothoofdstuk. Het publiek vond het maar niks, dus werd de film binnen een week uit de zalen gehaald, werd het einde in de gehaktmolen gestopt en werd de rest verknipt tot een rare volgorde, zodat de film een nieuw leven ging leiden als een ordinaire seventies sekskomedie waar het publiek juist niet genoeg van kreeg.

Beide versies zijn te bewonderen op dvd, incl. documentaire over de film, waar Di Leo zijn exploitation films verdedigt als vrouwvriendelijke films. Daar valt over te twisten, en dat zal ook wel de bedoeling zijn.

De prent moet het vooral hebben van de twee dames die helemaal in hun element zijn. Blondine Gloria Guidi is mysterieus, bloedmooi, en 'gewillig'. Ze laat zich helemaal meesleuren door de temperamentvolle Lilli Carati, die mij weer een beetje deed denken aan die andere Italiaanse schone uit mijn jeugdjaren - jaja, Sabrina.

Avere Vent'anni is overigens niet alleen een foute sekskomedie met een bevreemdend slotstuk. Er zit waarempel een hoogstaande (jazeker) scene in waar de twee dames eens niet uit de kleren gaan en de geschiedenis van hun personages vertellen in de camera.

De film is te beschrijven als opmerkelijk curieus, furieus en een tikkeltje serieus.

Gloria Guida en Lilli Carati in één film, wat een weelde. En wie van de dames heeft nu de mooiste tieten? Ze dansen in ieder geval leuk in hun bloesjes als ze zelfbewust door Rome stappen. Daar word je gewoon blij van. Maar dat is het dan ook wel. Ze trekken de wijde wereld in en hadden voor mij best wat stouter mogen zijn.

Dat gedoe in die commune vond ik knap deprimerend. Al krijgt het komediegehalte daar de overhand, wat voor mij afbreuk doet aan de film. Die politie inval duurde voor mij veel te lang met die schreeuwende politieman, die vervolgens zelf weer op z'n klote krijgt. Ja, en dan het slot. Ik snap heel goed dat ze dat als de sodemieter veranderd hebben, zodat het bioscooppubliek met een prettig gevoel de bioscoop zou verlaten. Goeie research van Mug. Ben best wat gewend, maar vond dat slot niet meevallen. De beste film van beide dames? Lastig te zeggen. In ieder geval wel de meest serieuze.

Een zonderling filmpje over twee jonge vrouwen, die naar eigen zeggen supergeil zijn. Het verhaal (voor zover aanwezig) springt van de hak op de tak en ook het acteerwerk van de beide fraai gevormde dames laat nogal te wensen over, al vermoed ik dat ze niet zijn gecast vanwege hun talent op dat vlak.

Naar het einde toe verandert de sfeer van de film totaal. Allereerst is een daar politieman, die langdurig over z’n toeren gaat en tenslotte het huiveringwekkende einde, waaraan ik liever geen woorden vuil maak.

Gloria Guida en vooral Lilli Casati zijn een genot om naar te kijken, maar dat geldt achteraf bezien zeker niet voor dit filmpje.