Traitement de Choc (1973)

Lijkt een beetje op een combinatie van the Wickerman en Soylent Green, allebei uit hetzelfde jaar als deze film. De film wil maar niet echt spannend worden en helemaal loskomen en het is ook allemaal wat voorspelbaar. Jammer. 2,5 sterren.

Ja, aan Soylent green dacht ik ook al, net als aan andere paranoïde thrillers als Invasion of the body snatchers, The Stepford wives en Coma. Deze past netjes in dat rijtje en was er qua jaartal ook redelijk vroeg bij, dus zeker geen slaafse navolger, maar is helaas inderdaad een beetje tam. En als deze film in Engelstalige landen onder de titel Doctor in the nude is uitgebracht zal hij daar wel een héél ander publiek hebben getrokken...

Franse notabelen hebben baat bij de verjongingskuur in de kliniek van Alain Delon. Gemaakt uit embro van schapen en nog een geheim ingrediënt. Annie Girardot begint zich ook oud te voelen en gaat aan een kuur beginnen, maar die vind het allemaal een verdacht zooitje en gaat op onderzoek uit.

Tamme sjieke thriller, niet heel erg boeiend of verrassend, tot we in de laatste 10 minuten inderdaad de verwachte horror-wending nemen.

Laten we hopen dat dit de minste film is uit de Alain Delon box (ik zag hiervoor alleen de twee Melvilles die erin zitten en die waren erg de moeite waard). Nogal een silly verhaaltje , dat wel heel weinig frisse ideeën heeft om dat te compenseren. Dat leidt tot een nogal tam en suf einde in plaats van het spektakel waar de film naar toe lijkt te bewegen. Ook een film waar Delon zich niet buitengewoon voor in hoefde spannen.

Na het eergisteren zien van de Duitse Thriller film "Spare Parts (1979)", was ik benieuwd geraakt naar deze Franse Thriller / Mystery film. Want omtrent de gruwel van het oogsten van organen, schijnt dit de eerste film te zien geweest.

In dit verhaal draait het om de bijna veertigjarige zakenvrouw Hélène Masson (Annie Girardot), die heel wat geld verdient in de wereld van de confectie. Haar vriend heeft haar laten zitten voor een jonge vrouw en nu dreigt ze te verglijden in een depressie. Ze gaat daarom haar homovriend Jérôme Savignat (Robert Hirsch) opzoeken. Jérôme volgt een dure verjongingskuur in een decadent kuuroord in een Frans kustplaatsje, die gespecialiseerd is in thalassotherapie. Ze wordt er verwelkomd door de eigenaar, dokter Devilers (Alain Delon, en zijn zakenpartner, dokter Bernard (Michel Duchaussoy). Om zich heen ziet Hélène enkel gelukkige patiënten. De formule die Devilers heeft ontwikkeld werkt blijkbaar wonderwel. Maar Hélène merkt op een dag dat Joaô (João Pereira Lopez ), een van de jonge Portugese bedienden in het kuuroord, verdwenen is. Ze ontdekt ook dat dokter Devilers er vreemde praktijken op nahoudt.

Hoewel er meer naaktheid (o.a. van de hoofdrolspelers Annie Girardot, die best mooie borsten had, en Alain Delon) te zien is in deze film t.o.v. "Spare Parts", vond ik deze film wel minder en ook saaier. "Spare Parts" is met bijna twee uren misschien wel iets te langdradig, maar deze film vond ik persoonlijker langdradiger aanvoelen ondanks de duur van slechts 83 minuten en heb ik ook soms vooruit zitten te spoelen.

Natuurlijk is het allemaal misleidend in dit verhaal, want hoe onschuldig is het kuuroord van dokter Devilers? Het is al gelijk te zien dat er iets mis is met de Portugese jongens die in Devilers’ kuuroord de simpele klusjes vervullen, zoals het brengen van drankjes naar de rijke patiënten die zich jeugdig gedragen (soms zelfs misschien kinderlijk). Door de rijke patiënten wordt er op hen neergekeken. Een duidelijke hiërarchische verhouding tekent zich af. Valt er één van de Portugese jongens flauw (ze kunnen zogenaamd niet tegen het klimaat en drinken daarom veel alcohol ), dan verdwijnt hij en wordt hij vervangen door een volgende. Voor de patiënt geen gebeurtenis om wakker van te liggen. Zolang deze wordt bediend is er geen vuiltje aan de lucht. Het is duidelijke kritiek op de maatschappij waarin zwakkeren worden opgeofferd om de sterken en rijken te helpen. Hypocrisie is een goede tweede, want iedereen in de praktijk heeft boter op zijn kop.

Het oogt soms wat vervreemdend. De onverschillige houding van de rijke patiënten, de geheimen rond het kuuroord en de methodes van dokter Devilers roepen vragen op. Hier draagt de vormgeving aan bij. De architectuur is modern en strak met een bijna vervelend steriele uitstraling. Met name in contrast met de natuurlijke omgeving, de zee, de rotsen en de groene vlaktes, lijkt het allemaal wat irreëel en dat zorgt voor een soms beklemmende sfeer.

Van deze sfeer moet de spanning in de film het uiteindelijk dan ook hebben, want het verhaal is door zijn voorspelbaarheid weinig spectaculair. Zo weet je al snel dat het met Jérôme Savignat slecht gaat aflopen (wordt dood aangetroffen op de rotsen) en dat Hélène Masson op onderzoek gaat en op mysterieuze dingen stuit (o.a. op schapenkoppen en opgesloten konijnen). Wel is er nog een spannende finale, waarbij iedereen achter Hélène Masson aanzit en die ook vluchtend van de weg wordt afgereden door een busje terwijl zij fietst, maar dan is het eigenlijk al iets te laat. Hoewel je eigenlijk al weet hoe de vork in de steel zit, kom je het op het einde in het laboratorium van het kuuroord wel via de mond van dokter Devilers te weten als deze Hélène Masson vastpakt en zegt:

"Wat wilt u nog meer weten? Het zal u tegenvallen. Als eerste vindt de bloed bloedtransfusie plaats. Vervolgens, dat wat u in die centrifugeermachines ziet zijn de organen van uw lieve Manoel waar we verse cellen uithalen, die ons zoveel goed doen. Er is niets veranderd in uw maatschappij. We offeren nog steeds de zwakkeren op. We zijn allemaal moordenaars. U, ik en de anderen. Maar zoals de wilden, slacht ik zelf. Ik heb gekozen tussen hypocrisie en wreedheid!"

Als Hélène Masson dan het geslachte lichaam van de Portugees Manoel (Jurandir Craveiro) ziet hangen in een koelcel, steekt ze uiteindelijk dokter Devilers dood met een scalpel. Ze belt dan ook met de politie, maar die geloven haar verhaal niet (mede door wat dokter Bernard hun gezegd heeft over haar) waardoor ze gearresteerd wordt. Daarna krijgen we te horen dat dokter Bernard het werk van dokter Devilers zal voortzetten en zien we ook een nieuwe lading jonge Portugese gastarbeiders aankomen via een busje en herhaalt zich dus het verhaal opnieuw.

De cast deed het opzicht best goed met o.a. goed spel van hoofdrolspeelster Annie Girardot en verder was er een amusante rare rol weggelegd voor de bekende Franse acteur Alain Delon. Al met al vond ik deze "Traitement de Choc" best een saaie film, waarbij wel de mix tussen een rechttoe rechtaan thriller en de maatschappijkritiek zo hier en daar leuk uitgewerkt wordt. "Traitement de choc" slaagt zeker niet op alle fronten, maar de cast probeert er wel het beste van de maken en de fans van Alain Delon kunnen hem in deze film ook even naakt zien, als hij samen met andere mensen (waaronder Annie Girardot) volledig naakt de zee in rent.

Deze film kijkt prima weg en het verhaal is intrigerend maar de uitwerking is ronduit onnozel. Had meer ingezeten, de film heeft iets haastigs.