L'Assassin N'est Pas Coupable (1946)

'Ze bestonden toen al : metafilms...zij het zonder de later gebruikelijke en belachelijke semi- filosofische pretenties die het argeloze en alles slikkende festivalpubliek in extase schijnen te brengen, alles gebracht op het gekende luchtige cine papa toontje en met een air alsof het normaal is. En daarom genegeerd door de kritiekers. Het was trouwens geen uitzondering, dat metagedoe in crimekomedies toen : gekendere voorbeelden misschien zijn copie conforme of les 3 font la paire. En ja, ik noem dit een komedie. Omdat het er 1 is, snap je.

Enfin, held van dienst is de immer jolige Prejean die in Maigret outfit scenario's voor misdaadfilms schrijft, heeft geen inspiratie en bezoekt een filmset waar in de studio Jules Berry- als zichzelf- wordt doodgeschoten. Zogenaamd, dus. Hij zogenaamd , Barrault en Guisol echter worden "echt " offscreen geslasht, wat uiteraard voor de nodige beroering in de pers zorgt en voor de nodige inspiratie bij Prejean. Alleen begint het sceanario van "l'assassin n'est pas coupable "waar Prejean aan bezig is, griezelig veel op de realiteit te lijken, en is hij al snel moordverdachte numero uno...

Moorden die intussen gewoon doorgaan, ook Berry moet er aan geloven. De dader of daders lijken lid te zijn van de bond voor morele herbewapening, en zweren iedere acteur die in films slecht voor de heersende moraal speelt, te zullen doden. Onder hen ook Joux en Pigaut, net als Berry zichzelf vertolkend. De flikken zitten weer eens op een dwaalspoor, en Prejean besluit zelf de casus op te lossen, in de thin man traditie met zijn eega- best lekker- aan zijn zij. De 2 ontdekken dat de motieven van de daders wel heel erg meta zijn...

De film gaat verder op dezelfde tongue in cheek meta- kluchtige voet, we zien e.g. een trailer van het verder fictieve "jack the ripper " en de kijkers in de bios zelf worden opgeroepen tot participatie. De film houdt deze dubbele laag ook tot het einde vol, en na nog een zeer twistrijke finale eindigen we met de opnames voor- u raadde het al- "l'assassin n'est pas coupable ".

Meesterwerk is het natuurlijk niet, maar wel 90 minuten oubollig enterntainment.