El Anacoreta (1976)

Er bestaan er meerdere van : films die zich afspelen op slechts 1 locatie....dat die locatie een badkamer is kun je echter al wat opmerkelijker noemen. Een uitgebouwde weliswaar, maar toch. Ook de enige film van Estelrich die hiervoor prompt werd genomineerd voor een gouden beer in Berlijn ! Hij won niet, Fernan Gomez wel en die werd uitgeroepen tot beste acteur.

Een Estelrich die de film maakte in samenwerking met de veel gekendere Azcona als scenarist, de surrealistische trekjes van het verhaal hoeven dan ook niet te verbazen en we zijn duidelijk in de Bunueltraditie aanbeland. Het budget was naar verluidt 3 ton, toen nog genoeg om een badkamer uit te bouwen tot een van alle gerieven voorziene living room schijnbaar. Een vertrek in beeld gebracht door Ulloa, vooral gekend vanwege zijn westerns. De man verdient hier een pluim voor de voortdurend nieuwe invalshoeken die hij gebruikt om de badkamer steeds nieuw te laten lijken voor de kijker.

Inhoudelijk zijn we zoals gezegd in de geest van Don Luis, men denke aan Simon del desierto, die beroemdste van alle kluizenaarsfilms. De eponieme door FG vertolkte kluizenaar hier eveneens eentje van een merkwaardig type : dol op alle vormen van communicatie en begerig naar erkenning, volslagen publiciteitsgeil. U herinnert zich wellicht die MP sketch met die kluizenaars roddelend op een eiland tussen de rotsen, dat idee. De boodschappen die de held door de plee spoelt- metafoor voor zijn onderbuik allicht- zijn ook symptomatisch voor zijn hunkering naar erkenning.

De boodschap waar het hier om gaat is ontleend aan la tentation de Saint- Antoine van Flaubert, waarop het scenario ook losjes is gebaseerd. Boodschap echter een citaat van Anatole France : in die tijd waren de woestijnen vol met kluizenaars ( dwz. de tijd van Antonius, 300 AD ongeveer ) .

De synopsis is warrig en klopt ook niet echt, maar het komt er op neer dat de boodschap via het riool uiteindelijk Capri blijkt te hebben bereikt en in handen is gevallen van ene Annabel Lee ( sic ) , vertolkt door modelletje Ando die regelmatig haar magnifieke tetters laat zien . Zij hier in de rol van de koningin van Seba, en haar hubby- niemand minder dan Claude Dauphin- als min of meer de Satan zelve. Deze 2 gaan proberen de kluizenaar te verleiden...met voor de hand liggende gevolgen.

Vrij origineel toch wel deze vertelling, zij het door die ene locatie en het voortdurende gebabbel toch een vrij lange zit van 106 minuten, al is FG- weinig verrassend- briljant bezig en is het script scherp. Maar in zijn kritiek op zowel consumentisme als ascetische moraal in combi met huwelijks/ relatie thematiek toch wel passend in en vervlogen tijd. Of liever : hoe dit gebracht wordt. Al zou je de anachoreet kunnen beschouwen als een voorloper van die zgn. autisten van tegenwoordig die in hun huiskamertje achter een beeldscherm heel erg babbelziek worden.

Trouwens : deze in Berlijn vertoonde film moet heel vaak op de Duitsche teevee te zien zijn geweest, en door velen hier bekeken. WAAROM STEMMEN JULLIE DAN NIET ?