The Celestine Prophecy (2006)

'Spiritualiteit voor Dummies' zou zomaar de alternatieve titel kunnen wezen van The Celestine Prophecy.

Na het monster-succes [over de kwaliteit zal ik maar zwijgen] van The Da Vinci Code [boek + verfilming] dacht men blijkbaar zodoende mee te liften door een andere multi best-seller te verfilmen. Helaas zat de tijd niet mee (meer dan 10 jaar geleden), het budget was blijkbaar ook niet erg hoog (kom ik later op terug), geen echt grote namen bij de cast, en de regisseur die louter tv-films heeft gefabriceerd.

Knullige actie, regenwoud-scenes die veelal overduidelijk opgenomen zijn in een studio, special effects die voornamelijk bestaan uit kleurfiltertjes en spirituele wolkjes uit de computer, en aan het plot + de 'inzichten' wil ik mijn positieve energie niet eens aan verkwanselen, laat staan 'delen', aangezien ik er geen energie van terug kreeg.

The Celestine Prophecy heeft de uitstraling van een goedkope tv-film en het is daarom verbazingwekkend dat de film een [gelukkig kleine] release kreeg in de bioscoop. Direct-to-dvd troep. 1 ster voor de aankleding, en de nieuwsgierigheid die de film opwekte in de eerste 20 minuten.

Mijn positieve energie vloeit weg na het lezen dat de regisseur zich mag verslikken in Dante's 'De Goddelijke Komedie'.

Dit moet één van de meest belabberde films zijn die ik ooit heb gezien. De acteurs, die de ondankbare taak hebben om de kartonnen personages in dit gedrocht gestalte te geven, doen niets meer dan levenloos voor zich uit staren en zogenaamd diepzinnige regeltjes zo intens saai mogelijk opdreunen. En ondertussen springt het verhaal van de hak op de tak om ervoor te zorgen dat zelfs mensen die echt hun best willen doen het spoor snel bijster zijn. Het verhaal wil echt voor geen meter boeien, zit van toevalligheden en onlogische momenten aan elkaar en dan is er ook nog eens geen touw aan vast te knopen.

Daar komt bij dat de film ook op technisch gebied gewoonweg één grote ramp is. De film oogt als één of andere goedkope TV-film, die paar actiescènes werken echt ongelofelijk op de lachspieren en de hele film is voorzien van de meest belachelijke en oerlelijke computereffectjes en settings. Dat dit in de bioscoop heeft gedraaid, zeg. 'Er is meer' is de grote boodschap van The Celestine Prophecy. Mag ik bedanken?

0,5 sterren.

Wat viel me dit tegen. Het boek kon ik wel waarderen. Alhoewel ik dat ook niet één van de meest bijzondere diepgaande boeken vind. Toch kon ik daar wel wat uithalen. Maar deze film .... het ziet er ten eerste zo goedkoop en klinisch uit. De sfeer uit het boek komt ook totaal niet over en het acteerwerk vind ik ook niet bijzonder.

Instant spirituele lessen.

Ik heb het boek ook gelezen en ik vind de inhoud juist wel goed uitgebeeld. Het probleem is dat je alle inzichten in 1 film ziet, het boek kun je nog wegleggen en ondertussen laten bezinken.
De inhoud is voor mij waarheid als een koe, het is één van de (gelukkig vele) wegen die je kunt gaan.
Voor mij hoeft de connectie met een persoonlijke God niet een zekerheid te zijn, 'gewoon' (onze) natuur is ook een ingang en voor mij zelfs hetzelfde als wat anderen als hun God beschouwen. Niets zweverigs aan, voor mij gewoon de natuur (en de mens) met alle mogelijkheden in zichzelf.
Wat je eruit haalt is dus afhankelijk van je eigen visie op de werkelijkheid.

De vormgeving is aardig gedaan, de opbouw is ook prima gelijkmatig. De personages zijn wat 'clean', maar ik denk dat dat de functie is in de film, om openheid en reinheid uit te beelden.
De macht en het dwalen van de kerk komt ook goed naar voren, evenals het afwijzen van persoonlijke geestelijke ontwikkeling en spiritualiteit door de machtshebbers in de wereld.

Heb deze film ooit gekocht bij MusicStore vond het wel interessant waar het

over zou gaan. Kocht de film vrij laat pas in 2011.

Laatst heb ik nog weer terug bekeken.

Heb niet op de maak ervan gelet, koop meestal films naar mijn gevoel.

Laatst zag ik het boek, en het is ook al weer weg waar ik gezien had.

Dit moest dus voor mij zo zijn.

Ben het wel met de recentie van jullie eens. Voor mij was het een pure gevoelsfim,

en gevoelens zijn lastig uit te leggen.

Immers wat ik voel, dat kunnen jullie dus niet zelf voelen.

Door er over te praten, is de enige manier om het te 'delen'.

Net als met Bijna Dood Ervaringen. Een innerlijk weten dus.

Ook gevoel is net zo apart en reëel als wij zelf zijn.

Zelfs al kijken wij de film tegelijk, dan nog is dat gevoel zeer persoonlijk

Ik heb veel interesse in spiritualiteit, lees vele boeken in het genre. De film Conversations with God (uit hetzelfde jaar) vond ik in dat genre best goed uitgepakt, maar De Celestijnse Belofte laat bij mij een vrij belabberde indruk achter. Misschien is het omdat de inzichten voor mij al ouwe koek zijn ofzo, maar het komt in elk geval totaal niet over bij mij. Jammer natuurlijk. Ik heb het boek trouwens nog steeds niet gelezen. Vraagt me ook af of dat mij nog iets te bieden heeft. Van de film had ik in elk geval wat meer overtuigingskracht o.i.d. verwacht.