Ah! Les Belles Bacchantes.... (1954)

Deze film zit nu eenmaal in de Louis de Funes dvdbox, want anders had ik hem nooit gezien, of zelfs maar het bestaan er van vermoed.

Destijds moest de belofte om veel vrouwelijk naakt te zien waarschijnlijk al genoeg zijn om de mensen naar de bioscoop te lokken, want veel meer dan dat en een groot aantal opzich zelf staande nummers van een repetitie voor een theaterprogramma is het niet.

De Funes rol is feitelijk maar een bijrol. Wie denkt dat hij al zijn bekende typetje speelt, die om de haverklap uit zijn vel springt van woede komt bedrogen uit.

Wel is het interessant om te zien hoe in de loop der jaren hij daar zo naar is geevolueerd.

We zien al kleine bekende verwijzingen naar later.

Zo zie je dat zijn belangrijkste vorm van communiceren bestaat uit het geluid nadoen van een kip en dit naar de ander toe zo dominant en asociaal doet, dat de meesten al vrij snel afdruipen.

Slaat nergens op, maar erg geinig.

Voor de rest is de film idd een kruising tussen oude belegen revuestukken en een blote borstenparade (dat laatste vond ik niet erg!). Van enig verhaal, of spanningsopbouw was geen enkele spraken. Gebaseerd op een toneelstuk en dat is duidelijk te merken. Op de eerste vijf minuten na speelt alles zich af in het theater en voornamelijk op het toneel.

Leuk voor een keer, maar vrij matige film.

Een vier, ofwel twee sterren.

Oh jee, een zedenkomedie uit de jaren '50. Dat moet wel een hoop gedateerd en voorspelbaar gedoe zijn over het grote taboe uit die jaren, waardoor het vooral nogal laf overkomt. Zulke films spelen eigenlijk altijd op safe en ondanks het oh la la thema, is het vooral heel preuts en braaf. En het leuke van deze film is nu net dat dat helemaal niet het geval is hier! De continue halfnaakte en volledig naakte goed uitziende dames, breekt hier volledig mee namelijk. Ik heb dat nog nooit gezien in zo'n oude films en zeker niet uit die brave jaren '50. Of associeer ik het brave uit die tijd te veel met hollywood? Het zal ongetwijfeld. Maar vond het verfrissend en echt voor de film pleiten.

Verder is de film verre van perfect. Het is wat te veel een theaterstuk op momenten. Daarbij zijn lang niet alle sketches op toneel leuk. Heel uiteenlopend. Sommige zijn behoorlijk geestig, sommigen strontvervelend, andere gewoon aardig. Het gaat natuurlijk om de combinatie met wat er achter de schermen gebeurt. En dat is eigenlijk best leuk. De momenten waarop de Funes in beeld is, zijn zelfs erg leuk. Ben niet echt fan of zo, maar zo'n over the top typetje gaat er bij mij wel in. De momenten waarop hij een kip nadoet om de ander weg te jagen zijn zelfs hilarisch, op het bizarre af. Echt absurd. En zo is het al met al eigenlijk een aparte en op bepaalde momenten heel bijzondere film. Kleine verrassing.

Neig naar 3,5, maar er is te veel op de film aan te merken. Het laatste kwartier bijvoorbeeld is te slaapverwekkend woorden. 3 sterren dus.

Louis de Funès en Leopolda

Boxsets, ik vind het toch ietwat een vergiftigd geschenk. Het is natuurlijk tof om (soms ook nog voor weinig geld) een resem films in eenzelfde thema te kunnen aanschaffen, maar het is irritant wanneer er nadien een nieuwe boxset uitkomt met daarin dezelfde films plus eentje die er vorige keer nog niet bijzat. Het was me voorgevallen bij deze Ah! Les Belles Bacchantes en ik was dan ook blij toen ik dit een tijd geleden opeens apart tegenkwam op DVD. Als Louis de Funès completist uiteraard meegenomen.

Al vind ik het dan wel weer jammer dat ik hier uiteindelijk de volledige prijs voor heb betaald. De dvd was een euro of 6 à 7 dacht ik, maar dat is zeker al de helft teveel. Het enige dat hier merkwaardig aan is, is het vele vrouwelijke naakt. Toch ietwat onverwacht voor een film uit deze periode, al ben ik misschien wat teveel jaren '50 Hollywood gewoon, maar voor het overige is dit vreselijk saai. Gedurende anderhalf uur zitten we naar een generale repetitie van een toneelstuk te kijken waar elke sketch/performance vreselijk lang lijkt te duren. Het defilé zonder jurken, het ontstaan van de aarde (elke keer een vrouw laten paraderen met als thema het licht, het donker, de wind, de vrouw etc) maar er is gewoon ook geen enkele lijn in het verhaal te bekennen. Jawel, de lijn van zoveel naakt in een film maar ook dat geraak je op den duur beu.

Vooral gezien van Louis de Funès natuurlijk en hij is het enige lichtpuntje in het geheel. Zijn performance als politieman die het merendeel rondloopt als een kip, inclusief geluidjes, is het beste aan heel de film. Samen met de sketch rond de strandkleedkamers, maar ook dat is vooral vanwege de Funès. Wel grappig om een hoop namen (onder andere Jacqueline Maillan, Colette Brosset, Jacques Legraste en Mario David) te zien die later opnieuw met de Funès zouden samenspelen, alleen jammer dat ze hier compleet waardeloos zijn. Was ik trouwens de enige die vond dat Raymond Bussières, de loodgieter, wel erg hard op Buster Keaton leek?

Neen, ik kon hier bitter weinig mee. Het is dat ik het vervelende trekje heb dat ik een film compleet gezien wil hebben vooraleer ik er een stem aan kwijt kan, anders had ik dit snel afgezet. Nu heb ik me gewoon anderhalf uur vervloekt waarom ik hier mijn tijd aan vergooi. Een amusante de Funès en 1 (!) sketch die me kon bekoren. Dan ben ik nog erg royaal met mijn score.

1*