La Cripta e l'Incubo (1964)

Laura Karnstein wordt geplaagd door nachtmerries die zouden worden toegewezen aan een oude vloek die over haar familie rust. Haar vader, Graaf Karnstein is radeloos. Een verpleegster denkt dat de geest van Sira Karnstein, die een paar eeuwen voordien als heks verbrand werd, ronddwaalt in de omgeving. Er komen ook een aantal meisjes op mysterieuze wijze om het leven. Laura begin te denken dat ze hiervoor zelf verantwoordelijk is. De graaf vraagt de hulp van een specialist in restauratie van kunstwerken. Hij ontbiedt deze man naar zijn kasteel om zijn schilderijen te onderzoeken teneinde een oplossing te vinden voor de vloek. Op een dag grijpt in de omgeving een ongeval met een koets plaats. Eén van de inzittenden, een oudere dame, vraagt aan Graaf Karnstein of haar dochter Ljuba een paar dagen bij hen kan logeren omdat ze zelf dringend weg moet. Tijdens haar verblijf raken Laura en Ljuba innig bevriend. Maar is die mysterieuze Ljuba wel zo te vertrouwen?

De scenaristen van “Terror in the Crypt/De Krocht van de Vampier” zijn niemand minder dan Ernesto Gastaldi en Tonino Valerii, die ook instonden voor latere vermakelijke gotische werken zoals “I Lunghi Capelli della Morte”, “La Frusta e il Corpo” en “L'Orribile Segreto del Dr. Hichcock”. Voor dit script gingen ze gedeeltelijk putten uit “Carmilla” van Joseph Sheridan Le Fanu, dat o.a. ook de inspiratiebron was voor de boeiende Hammer-trilogie “The Vampire Lovers”, “Lust for a Vampire” en “Twins of Evil”. Ook Roger Vadim bracht destijds met “Et Mourir de Plaisir” een verfilming van dit romantisch griezelverhaal met een vleugje latente erotiek. Begin de jaren zestig gaven de Italianen (soms ook om economische redenen) nog de voorkeur aan zwart-wit om wat aan te leunen bij de expressionistische cinema en dit is dan ook hier het geval.

Deze oubollige griezelfilm moet het vooral hebben van zijn sfeerschepping en gelukkig hadden ze Christopher Lee in de cast. Met Barbara Steele erbij was het nog iets beter geweest, maar Ursula Davis (Laura) deed het toch ook niet slecht. De sets zijn een voltreffer: het kasteel en ook de ruïnes in de nabijheid waar een om een geheimzinnige reden toch een klok luidt.

“La Cripta e il Incubo” is uitgebracht in de States door Retromedia en Image Entertainment (Engelse versie zonder ondertitels) en nu ook in Frankrijk door Artus (Italiaanse versie met Franse ondertitels). Beide zijn anamorphic widescreen, maar de Franse versie is kwalitatief nog iets beter van beeld en geluid (Italiaanse track is in stereo). De iets kortere Amerikaanse versie mist wat namen op zijn generiek, maar bevat wat meer donder en bliksem zodat je toch onmiddellijk in de juiste stemming bent.

Wie houdt van Hammer films of Italiaanse gothic kan hier plezier aan beleven.

Ouderwets Gotisch/Gothic griezelen in een somber kasteel en met lesbische ondertonen, alhoewel op de damesliefde wordt hier wel wat meer dan subtiel gehint. Ouderwets verder, maar in het genre zeker niet slecht. Beetje de Hammer stijl, maar hier alles nog in zwart/wit. Christopher Lee hier wat ondergeschikt als de bezorgde vader. Spaans/Italiaanse co-productie uitgebracht onder verschillende titels: Crypt of Horror, Crypt of the Vampire, Terror in the Crypt of in prachtige lokale titels als Ein Toter hing am Glockenseil en De Krocht van de Vampier. Ondanks alle vampiers in de titels en Christopher Lee heeft de klassieke vampier er niet zo heel veel mee te maken.