Sheru Korekuta (2016)

Fascinerende film toch wel.

Wat begint als kleinschalig Japans dramaatje op een van de eilanden uit de Okinawa groep, wordt op een gegeven moment een soort hoekige 21e Eeuwse variant op de Japanse film uit de 70-ies met erotiek en psychedelica. En toen dacht ik: "jee, zou dat zo blijven??", maar even later zaten we - na een weer kort dramatisch intermezzo - al in een soort ecologische thriller die een soort onbedoelde ode leek aan de Kaiju uit de 60-ies, inclusief uitleg over wetenschap, ecosystemen - én inclusief khaki-ranger kostuums met leuke logo's. Tussendoor zagen we dan nog een paar keer experimentele, abstracte, grafische scene's van zes (zo bleek uit de Q&A) over elkaar heen gelegde natuurlijke structuren à la Brakhage.

En toen... ontaarde alles in een mix van alle voorgaande elementen - inclusief vulkaanuitbarsting en weet ik niet wat, met als hoogtepunt de zeer geavanceerde (in de 60-er jaren dan toch) Japans-Engelse luidspreker over zorgvuldig omgaan met de aarde!!. Riri Furanki raakte in al zijn blindheid in deze sympathieke chaos en goedbedoelerigheid een beetje de weg kwijt. Te slecht om goed te zijn, te sympathiek en fascinerend om heel slecht te vinden...

Ik ga ervan uit dat Koenr deze sowieso nog wel gaat checken, maar verder heeft niemand 'm in zijn programma zitten geloof ik. De trailer geeft wel een goed beeld van de mix die de film is - het ademt een beetje de sfeer van een film van 'good old' Ishiro Honda.

Haha, ik zat zelfs in de zaal toen jij dit bericht typte.

Erg apart inderdaad. Ik vond niet alles even goed werken en ik was meerdere malen verbaasd over de richting die de film ineens uit leek te gaan. Sommige dialogen zaten er voor m’n gevoel ook net een beetje naast.

Maar.. ik was toch wel te spreken over een boel losse scenes (zeker ook over de paar experimentelere scenes die qua timing helemaal goed voelden) en het sound design. Ik denk dat de film nog een stuk beter had kunnen zijn met wat meer focus, maar uiteindelijk vond ik het toch wel een overtuigende film.

En die bootsman was net een moderne variant op Taiji Tonoyama.