Johnny Apollo (1940)

Deze film was een grote hit in 1940 en is nog steeds het bekijken waard,alhoewel deze film-noir te lijden heeft onder een aantal onwaarschijnlijke zaken in de film.

Edward Arnold,Dorothy lamour en Lloyd Nolan zijn erg goed.

Er is opvallend weinig chemie tussen hoofdrolspelers Lamour & Power,en dat is jammer,omdat ze een liefdesduo moeten spelen.

Uitstekende film die erg weet te boeien, Dorothy Lamour is klein maar mooi en slaat ook een goed figuur met haar werkelijk prachtige songs in de film.

Toch is het jammer dat zo een ster als Tyrone Power, zo vroeg is heen gegaan...

De dodenlijst van te vroeg overleden Hollywood acteurs en actrices is behoorlijk groot; opvallend veel suicide en overmatig alcohol gebruik gerelateerd. Geen gezonde branche.

Eigenlijk niks voor mij die (oude) misdaaddrama's. Wordt overigens nog redelijk opgeleukt door wat muzikale intermezzo's van Lamour en aan het eind nog even wat spannende actie. De chemie tussen Lamour en Power werkt niet helemaal, al doen ze verder wel aardig (en opmerkelijke rollen van beide) in deze weer strakke (strak geregisseerde) 40's-film. 2.0

Oude misdaad films zijn voor mijn weer een must see zo heeft ieder zijn ding.

Dit nauwgezette, sluimerende film noir thrillerdrama, onder het mom dat misdaad niet loont, liet de duistere kant van de menselijke aard zien. De productie was in glanzend zwart-wit (ongelooflijk een kopie uit 1940!) en er werd vakkundig gebruik gemaakt van licht en donker. Ik vond dat de cast meesterlijk acteerde; met name door Dorothy Lamour en de aantrekkelijke hunk Tyrone Power (in 1940 26 jaar oud; 28 jaar later zou hij overlijden aan een hartaanval).

Goed gemaakt misdaaddrama gaf Tyrone Power de kans te laten zien dat hij meer was dan een mooie jongen. Hij wordt geholpen door een uitstekend spelende cast en een compact scenario zonder zwakke momenten. Power speelt Bob Cain, wiens vader Robert Cain Sr [Edwin Arnold], een vooraanstaand aandelenhandelaar [Edwin Arnold] wordt aangeklaagd wegens fraude. Bob zet alles op alles om een veroordeling te voorkomen en gaat daarvoor in zee met maffiabaas Mickey Dwyer [Lloyd Nolan]. Onvermijdelijk raakt hij al snel betrokken bij diens criminele activiteiten.

Hedy Lamarr speelt Mickeys liefje Lucky, een nachtclubzangeres die valt voor Bob. Haar vertolking van het prachtige, melancholieke 'This Is The Beginning Of The End' is een hoogtepunt, evenals de mooi gefilmde confrontatie met Cain Sr. De vriendelijk ogende Lloyd Nolan is een ongebruikelijke keuze als de gangsterbaas, maar ook hij blijkt een schot in de roos in deze wat goedkoop ogende, maar pakkende misdaadfilm.

Na James Cagney, Edward G. Robinson, George Raft en Humphrey Bogart in al die gangsterfilms van Warner Brothers en andere studio's brengt dit milieu misschien niet zo veel nieuws meer (hoewel de ophanden zijnde film noir-vogue er nog ruimschoots uit zou putten), maar toch heeft deze film me positief verrast door de gedetailleerde plot, het goede spel van de hele cast (inclusief Dorothy Lamour voordat ze een lustobject voor Bob en Bing werd), de dreigende sfeer en vooral het sympathieke spel van Edward Arnold wiens uiterlijk hem vaak tot de rol van corrupte schurk veroordeelt maar die hier toch een opmerkelijke transformatie van, wel, corrupte schurk tot meevoelende vader doormaakt. En van zowel de ster als de regisseur word ik een steeds grotere fan. Sterk (melo)drama waarvan het happy-end misschien niet nodig was geweest, maar ja, ik beoordeel deze film dan maar op wat hij de voorafgaande anderhalf uur heeft gebracht.