Gli Indifferenti (1964)

Inderdaad nogal toneelmatig maar vond het geen onaardige film met een aparte mix van acteurs- de casting lijkt op zijn minst nogal lukraak. Op zich pakt het niet slecht uit. Steiger zet aardig een -niet bijster sympathieke- Italiaan neer, dat lukt hem in ieder geval beter dan in Le Mani Sulla Cita van een jaar eerder maar blijft bijzonder toch die gewoonte Amerikaanse acteurs te strikken voor Italiaans-sprekende rollen. Was wel verrast dat hij pas eind dertig was in deze film, ik had het leeftijdsverschil met Cardinale een stuk groter verwacht. Cardinale komt dan weer jonger over, dat zal natuurlijk ook met haar rol te maken hebben. En misschien ook met haar kapsel.

Paulette Goddard kwam terug uit haar pensioen voor de rol van moeder des huizes en deed meer dan eens denken aan Gloria Swanson in Sunset Blvd. Ook de rol van vrouw op leeftijd die teert op haar verleden, leeft in ontkenning en ook wel -in mindere mate- de gekte (met name in de laatste scène als ze grimast naar haar eigen spiegelbeeld). Ik kan me voorstellen dat Goddard aan de acteerprestatie van Swanson dacht toen ze ja zei tegen deze rol- meteen ook haar laatste.

Muziek viel bij een paar scenes op als er flink op de piano geramd wordt om zo bepaalde scenes van extra lading te voorzien, en dat werkte best goed.

Vorig jaar is een nieuwe versie van Moravia's boek verfilmd maar gezien het aantal sterren (nul op het moment van schrijven) is dat redelijk onopgemerkt gegaan.

Slappe Engelse titel trouwens, om over de Franse niet te spreken. Doe mij maar De Onverschilligen.