Gli Indifferenti (1964)

Nog geen stemmen voor een verfilming van de Moravia klassieker door auteur Maselli met Steiger, Milian, Paulette Goddard, Shelley Winters en Claudia ?
Zoveelste Moravia verfilming alweer van deze auteurs auteur die ook oa gogard en Bertolucci inspireerde, hij was zelf erg in zijn nopjes met deze verfilming en als een schrijver dat is moet je als filmliefhebber zoals gekend oppassen, want dan valt de film meestal tegen.
Zo ook hier en om voor de hand liggende reden: Moravia had de roman opgezet als een drama en Maselli heeft het dus verfilmd als ware het een toneelstuk, waarbij vooral de montage van Mastroianni de sleutel is die voor een messcherpe verdeling in scènes/hoofdstukken zorgt. Helaas werkt dat hooguit met een topcast, en niet met 4 buitenlanders die door anderen zijn gedubd en van wie je er 3 normaliter slechts als Engelstaligen kent, al speelden Winters en vooral Steiger in veel meer Italiaanse producties. Milian zie ik liever in spaghetti of poliziotesschi, en Claudia zie ik liever in films die meer bij haar beperkte dramatische kwaliteiten en haar enorme fysieke kwaliteiten aansluiten . Ze heeft hier trouwens een flapper kapsel.
Het verhaal is gekend en de rolverdeling spreekt voor zich.
Cinematografisch valt vooral de hoeveelheid aan extreme close-ups op.
Spaarzame muziek van Fusco.

Inderdaad nogal toneelmatig maar vond het geen onaardige film met een aparte mix van acteurs- de casting lijkt op zijn minst nogal lukraak. Op zich pakt het niet slecht uit. Steiger zet aardig een -niet bijster sympathieke- Italiaan neer, dat lukt hem in ieder geval beter dan in Le Mani Sulla Cita van een jaar eerder maar blijft bijzonder toch die gewoonte Amerikaanse acteurs te strikken voor Italiaans-sprekende rollen. Was wel verrast dat hij pas eind dertig was in deze film, ik had het leeftijdsverschil met Cardinale een stuk groter verwacht. Cardinale komt dan weer jonger over, dat zal natuurlijk ook met haar rol te maken hebben. En misschien ook met haar kapsel.

Paulette Goddard kwam terug uit haar pensioen voor de rol van moeder des huizes en deed meer dan eens denken aan Gloria Swanson in Sunset Blvd. Ook de rol van vrouw op leeftijd die teert op haar verleden, leeft in ontkenning en ook wel -in mindere mate- de gekte (met name in de laatste scène als ze grimast naar haar eigen spiegelbeeld). Ik kan me voorstellen dat Goddard aan de acteerprestatie van Swanson dacht toen ze ja zei tegen deze rol- meteen ook haar laatste.

Muziek viel bij een paar scenes op als er flink op de piano geramd wordt om zo bepaalde scenes van extra lading te voorzien, en dat werkte best goed.

Vorig jaar is een nieuwe versie van Moravia's boek verfilmd maar gezien het aantal sterren (nul op het moment van schrijven) is dat redelijk onopgemerkt gegaan.

Slappe Engelse titel trouwens, om over de Franse niet te spreken. Doe mij maar De Onverschilligen.