Posle Smerti (1915)

Niet slecht maar deze film kan toch echt niet tippen aan The Dying Swan en dat komt vooral omdat de regisseur met die hallucinerende scènes van Andrei te veel in herhaling valt. We krijgen elke keer weer hetzelfde te zien. Tja, op een gegeven moment weet je het wel, maar niettemin toch een interessante film uit het tsaristische Rusland van Yevgeni Baueren en met The Birth of a Nation van D.W. Griffith voor mij zelfs de oudste film die ik ooit heb gezien. De kortfilm Le Voyage de la Lune uit 1902 niet meegerekend uiteraard.

3.5*

Posle Smerti is een Russisch (pre-Sovjet) psychologisch drama van Yevgeni Bauer, dat draait om de eenzame, schuchtere en psychisch instabiele Andrei. Zijn obsessieve reactie op de dood van zijn moeder suggereert al dat hij geestelijk niet al te stevig in elkaar zit (en dit schreeuwt natuurlijk ook Oedipus), en dat blijkt ook uit hoe hij reageert op de dood van de vrouw op wie hij verliefd is: met hallucinaties, verdere obsessie en zich verliezend in zijn fantasie. Leuk om te zien dat in zo'n oud werkje al met veel belichtingseffecten, flashbacks en hallucinaties gespeeld wordt. Het zal niet verbazen dat er ook wat overdreven geacteerde romantiek in zit, zoals wel vaker in stomme films. Maar echt storend is dat niet, ook omdat de film genoeg subtiliteit bevat om interessant te blijven, en uiteindelijk keek de film best soepel weg. Afrondend naar boven: 4.0*.

Ik ben niet zo thuis in die vooroorlogse films, maar het plotverloop van dit stukje Russische cinema vond ik best verrassend. Gecompliceerd is het niet, maar je moet er toch je aandacht bijhouden of je bent toch wat verward. Zeker als er gewerkt wordt met dromen, hallucinaties of zelfs flashbacks. Dit alles past ook perfect in de conditie van de protagonist. Psychisch lijdend omwille van de dood van zijn moeder sleept Andrei zich van dag tot dag. Het feit dat de geschiedenis zich wat herhaalt komt zijn mentale welzijn niet ten goede.

Beetje theatraal allemaal, maar vrij typisch voor de films uit die tijd. Ook de muziek vond ik nogal ergerlijk, maar die kan je muten natuurlijk. Best een interessante film eigenlijk.