Películas para No Dormir: Cuento de Navidad (2005)

De laatste jaren is de Spaanse horrorfilm erg geliefd geworden. Amerikaanse remakes, regisseurs die mogen proeven van Hollywood, en een grote fan-base.

Des te opmerkelijker dat de 6-delige tv-film-reeks Películas para No Dormir (vrij vertaald, films waardoor je niet in slaap zal vallen) geregisseerd door die Spaanse 'grootheden' nog niet ontdekt zijn door de fervente pindakaas-eters van deze site. Even aandacht schenken dan, alhoewel deze Cuento de Navidad niet meteen een kraker van jewelste is.

Cuento de Navidad is meer geschikt voor de jongere kijkers. Veel gore is er niet te ontdekken. Het is meer een ode aan de jaren 80, tevens de periode waarin de film zich afspeelt. Van foute jaren 80 zombie-flicks-videobanden tot fluitende ijslollies, van Star Wars tot The Karate Kid. Vanuit dat opzicht is de film zeer te behappen. Tja, wie is er als jongeling niet opgegroeid met slechte horrorfilms en andere Hollywood-troep?

Slijpt u uw bijl nog even bij en met een bak nootjes op de schoot valt er meer dan te genieten. Zelfs een gezonde nachtrust naderhand!

Horror voor en door kinderen... Kinderen lijken trouwens een belangrijke rol te spelen in de Spaanse horrorfilm, zeker als je naar de meer recente producties kijkt. Deze korte film van Paco Plaza (co-regisseur van [Rec]) is een beetje aan de flauwe kant, vooral gezien de beoogde doelgroep. Vreemd dat Plaza zelf gelooft hiermee een volwassen publiek angst te kunnen aanjagen. Het verhaaltje op zich is ook niet echt overtuigend, behalve dan in het laatste kwartier. Al met al is dit toch verreweg het zwakste deel uit de "6 Películas para No Dormir".

Bron?

Uiterst lollige take op jaren '80 kitsch. Zowel onrechtstreeks gegrol (dei stukjes 'zombie invasion' ) als rechtstreekse verwijzingen (Karate Kid).

Inderdaad, met een film als deze, vol kindertjes, krijg je al snel het idee naar een kinderfilm te kijken. Plaza gaat hier goed mee op en zit soms echt op het randje parodie. Veel grappen in ieder geval, en een opvallend aantal geslaagde. Duister is het verder ook af en toe, vooral op het einde dan, al draait de film daar volgens mij niet bepaald om. Het zou mij dan ook ten stelligste verbazen moest Plaza echt een "angstaanjagende" film willen maken hebben, daarvoor heeft hij teveel lol met kitsch.

Best van kunnen genieten, visueel trouwens erg sterk afgewerkt weer, je zou echt niet zeggen dat dit voor TV gemaakt is. Soundtrack is wansmakelijk maar wel erg leuk gekozen. En verder vooral erg lollig, met als hoogtepunt de fake horror.

3.5*

Aardig als luchtige eightiesparodie op horror-, slasher- en jeugdfilms. In die zin is het zeker leuk bedacht door Paco Plaza om zijn bijdrage aan de Films to Keep You Awake-reeks wat minder serieus te houden. De openingsscène (na het stukje met die foute eighties horror) met die fietsende kinderen is meteen een parodie op de succesvolle Spaanse jeugdserie uit de jaren '80 Verano Azul (1981-1982) | IMDb. Ook de namen van de kids en het scenario (een schoolvakantie) zijn een verwijzing daarnaar. Zo zitten er nog veel meer verwijzingen in naar de jaren '80.

Zeker binnen de context van de Films to Keep You Awake-reeks (waar zeker ook goede horrors tussen zitten) is dit een aangename draai aan die opzet, Paco Plaza probeert op deze manier om zoveel mogelijk uit het lage budget te halen, en dat levert een leuke film op.

Buiten die context blijft er een low budgetfilmpje over met charme. Verder ook leuk om Ivana Baquero (het meisje uit Pan's Labyrinth (2006) in een andere rol te zien. 3*

Vermakelijke en lekker korte horrorfilm met een grote stoot aan humor. Regisseur Paco Plaza begon zijn loopbaan weliswaar op een wat stroeve manier, maar daar is met dit project weinig meer van te merken. Vanaf begin tot eind wordt de boel doordrenkt met luchtigheid en met een verhaal dat boeit heeft The Christmas Tale geen moeite om je aandacht vast te houden. Het is dan ook fijn dat alle kinderen zeer degelijk acteren ondanks de nogal makkelijke typetjes die ze moeten spelen. Op het vlak van gore en/of spanning had Plaza gerust wat verder mogen gaan en de stilering had wat strakker mogen zijn, maar uiteindelijk blijft het optimaal vermaak met een onvoorspelbaar verloop. Misschien moet ik de andere deelnemers van deze Spaanse serie ook maar eens meepakken.