Voces Inocentes (2004)

Onthutsende film over de ellende van een burgeroorlog.

Realistische beelden die tot nadenken stemmen.

Inderdaad, weinig stemmen, nochtans veel waardevoller dan vele platgelopen, hoogscorende, nutteloze geweldfilms.

Deze film verdient meer bekendheid!

Ik heb 'Wit Licht' niet gezien, dus ik mag dit eigenlijk niet zeggen (maar ik doe het toch, op intuïtie!): "Wit Licht haalt het niet bij deze film!"

Zeer schrijnend. Luis Mandoki portreteert de kinderen ook ècht als kind, waadoor de boodschap des te keiharder wordt. Deze film zal me wel even bijblijven, denk ik!

Ik moet zeggen dat het daar in El Salvador wel vaak regent! Poeh, hé! Deze film strijdt met Angela's Ashes om de titel:'regenachtigste film allertijden!'

Kijk, het kan dus ook authentieker. Voor een film (deels) over kindsoldaten hoeft geen westers gezichtspunt nodig te zijn. Deze verfilming van een autobiografie van een jongen die in de jaren '80, toen de burgeroorlog in El Salvador bezig was, het echt meemaakte.

Erg knap aan de film is dat de film ook de veerkracht van mensen en dan vooral die van kinderen toont. De oorlog om je heen zorgt niet dat je compleet ophoudt met leven. Er wordt nog steeds gespeeld, gelachen en gedroomd.

Enige smetje op de film is dat er zo nu en dan uit de Hollywoodtrucendoos gesnoept wordt, terwijl de film dat nadrukkelijk niet nodig had. Soms iets te veel slowmotion beelden, sentimentele muziek en momenten als het moment dat Chava geëxecuteerd dreigt te worden en last minute ineens gered wordt of kort daarna het moment dat Chava een machinegeweer oppakt maar niet kan schieten op zijn voormalige vriendje hebben heel nadrukkelijk de timing van een hollywoodfilm en voelen daarom juist onecht aan. Iets rauwer en iets subjectiever en ik had de film nog beter gevonden.

3.5*

Na het zien van deze recensies had ik hem aangeschaft via amazon. Ik moet zeggen ik heb er geen spijt van. Een mooie film met goeie acteerprestaties. Extra indrukwekkend is natuurlijk dat het verhaal waargebeurd is.

Vooral het 1ste uur een redelijk aangrijpende film. Inderdaad, goed om eens te zien dat het leven in tijden van oorlog gewoon ( noodgedwongen ) doorgaat, hoe onzeker je ook van je leven bent. Ik ben het wel met Starbright Boy eens dat de film zich soms wat verliest in te gemakkelijk Hollywood sentiment ( o.a. de plotselinge op 5 seconden na goed getimede redding van de hoofdrolspeler ) wat hier eigenlijk niet op zijn plaats is, het is alsof je dan naar een veredelde b versie van Idi i Smotri zit te kijken. Een 3,5*

Sluit me aan bij Starbight boy. De verdienste van de film ligt met name in het presenteren van een rauw verhaal in een wat minder bekende setting, de tragische burgeroorlog in El Salvador. Door zich te richten op de onschuld van de tussenpositie (zowel die van de kinderen als de 'gek'), lijkt Mandoki vooral een anti-oorlogsfilm te willen maken: slachtoffers zijn altijd kinderen. Overigens is dat een terugkerend element in de recente burgeroorlogen van Latijns-Amerika, dorpsgemeenschappen die tussen guerilla's en het regeringsleger komen te staan en op bizarre wijze worden betrokken in het conflict.

Opvallend is overigens hoe mild Mandoki de guerilla's neerzet in dit verhaal, tegenover het wrede leger dat ook nog eens door de VS wordt gesteund, financieel en door training, ook wel bekend als een van de grootste schandalen in de Amerikaanse buitenlandse politiek uit die jaren.

Goed, vooral door die relatief onbekende setting dus erg interessant, en het is allemaal ook erg aangrijpend, maar wellicht iets te. De Hollywoodsaus is dik zo nu en dan, de kinderen vroegwijs (dat liefdesverhaaltje ligt er echt te dik bovenop) en iets te onschuldig en de climax... ach. Het mag in dit geval, daar houden we het maar op.

Mooie meeslepende film over een thema dat steeds aanspreekt, kinderen in oorlogstijd.

Ik had een verhaal verwacht over kinderen die hun onschuld verliezen, maar veel eerder gaat het over onschuld die intact blijft, ook in oorlogstijd. De kogels vliegen hen regelmatig over de oren, maar dat weerhoudt hen niet verliefd te worden, in de rivier te gaan spelen en een centje bij te verdienen. Het zijn ook die eenvoudige taferelen waar de film het voornamelijk van moet hebben, als in een soort 'Het leven zoals het is: oorlogstijd'.

De jongen die Chava speelt doet het opvallend goed. Hij kan erg overtuigend overkomen in zowel de rustige als de brutale scenes. Een ander sterk punt is de fijne bijpersonages, die de film behoorlijk charmant maken.

In de berichten boven me lees ik dat het sentiment een kritiek is op de film. Ik denk dat je daar moeilijk om heen kunt in een film die over kinderen in oorlogstijd handelt. Zeker wanneer de film duidelijk als bedoeling heeft enerzijds de mensen te onderstrepen die tegen hun wil in het conflict betrokken worden en anderzijds het hele conflict scherp veroordelen. Ik heb me er alleszins niet aan gestoord.

4*!

Aangrijpende, bij vlagen bijzonder heftige film over de gruwelijke impact van de burgeroorlog in El Salvador op het leven van eenvoudige, straatarme mensen en hun kinderen, die allemaal weerloos bekneld zitten tussen de guerrilla’s en het leger. Spijtig dat de rampzalige rol van de Verenigde Staten in dit conflict (net als eerder in Chili) een beetje onderbelicht blijft.

De indrukwekkende opening blijkt achteraf niet meer te zijn dan een “opwarmertje” (sic) voor talloze beklijvende scènes. Schitterend acteerwerk van de kinderen en van Chava’s moeder (Leonor Varela). Ik moest onwillekeurig denken aan de Iraanse film Turtles can fly, omdat die ook over kinderen in een oorlogsgebied gaat..

Erg interessante film die gedurende een flink deel van de speelduur sterk blijft. Het verhaal is geïnspireerd door de jeugd van Oscar Torres, die samen met de regisseur het script schreef. De invloed van de oorlog en vooral het gebruik van kindsoldaten komt hard aan. Tegen het einde verliest de film zich jammer genoeg teveel in Amerikaans oversentimentalisme, zonder had het hoger gescoord bij mij. 3,5*

Sterk oorlogsdrama over een alleenstaande moeder en haar kinderen dat geconfronteerd wordt met de Salvadoraanse burgeroorlog. Dit alles wordt door de ogen van de elfjarige Chava gezien, die weldra in aanmerking komt om als kindsoldaat ingezet te worden door het leger. Ik moet zeggen dat ik de jongen sterk vond overkomen. Verbijsterende scènes soms, zoals die gezinnen die met hun hele hebben en houden vluchten voor het geweld of de kinderen die zich op de daken verbergen om niet meegenomen te moeten worden door de soldaten. en de verdwaalde kogels die boven alles te vrezen zijn. In het begin is de film nog vrolijk en ziet men het gezin haar dagdagelijkse bestaan leiden. Een lach kan er nog vanaf, maar hoe verder de film vordert en hoe dichter de oorlogsgruwel nadert, hoe droeviger en dreigender de sfeer wordt. Wederom een goede brok wereldcinema.

Behoorlijk oorlogsdrama. Had eigenlijk meer een film verwacht die zich enkel zou focussen op drama en waar er geen ruimte voor actie zou zijn. Hoewel spaarzaam, is er wel actie aanwezig. Die momenten zijn dan ook vrij spectaculair als er tweemaal een pittige confrontatie tussen de guerilla's en het leger is. Tussendoor speelt de film zich af in een steeds grimmiger wordende sfeer en moet de hoofdpersoon omgaan met de vele emoties die deze burgeroorlog met zich meebrengt. Een indrukwekkend portret over kindsoldaten die op jonge leeftijd uit hun eigen omgeving worden meegenomen om in het leger te vechten. De rol van de jonge Chava die zijn vrienden één voor één geliquideerd ziet worden wordt vrij sterk vertolkt.