Day-Time Wife (1939)

Amusante screwball comedy met een nog piepjonge Linda Darnell (15 jaar) in de rol van getrouwde huisvrouw, die vermoedt dat haar man vreemd gaat met zijn secretaresse. Proefondervindelijk wil ze vaststellen wat secretaresses wel hebben en huisvrouwen niet. E.e.a. leidt tot een aantal verrassende en kluchtige situaties. Enkel het einde is een beetje een dooddoener.
Ondanks haar jonge leeftijd en gebrek aan ervaring (het was pas haar tweede film) lijkt het erop dat de beeldschone Darnell zich volkomen op haar gemak voelt als centrale figuur waar deze film om draait. De overtuigende wijze waarop zij haar volwassen rol neerzet maakt dit tot een leuke film.

Heel vreemd dat je dit zo verklaard want in feite is hij helemaal niet vreemd gegaan , maar is een vrouw die haar man bedriegt ( dit laat je achterwege) minder erg of zelfs acceptabel ?
Als je het puur objectief en vanuit een biologisch perspectief bekijkt is het zelf zo dat een vrouw die haar man bedriegt vele malen erger , een man kan namelijk sex en liefde heel goed van mekaar scheiden dus hij kan sex hebben met een andere vrouw en toch nog steeds van zijn vrouw houden .
Een vrouw daarentegen kan dat niet , ze kan alleen sex hebben met een ander als er emoties bij betrokken zijn
en ze niet meer van haar man houd , dus als een vrouw vreemdgaat is het game over .
Over dat uit huis gezet moeten worden is verder natuurlijk ook te stompzinnig voor woorden waarom ?
Het is hun huis waar ze hard voor gewerkt hebben en hun vrouwen hebben hier een luxe leven zonder zorgen
Dat het tegenwoordig veel gebeurt is al jaren op de lange termijn de doodsteek voor het huwelijk zelf want wees eerlijk welke voordelen hebben mannen nu bij een huwelijk ? helemaal niks het instituut is bedacht voor vrouwen en om hen zo de zekerheid te geven waar ze zo naar hunkeren en als het dan misgaat kunnen ze met behulp van de wetgeving alles van hem afpakken zonder enige reden puur en alleen omdat ze er geen zin meer in hebben ( het is niet voor niets dat meer dan 70% van alle scheidingen op initiatief van de vrouw plaatsvind) .
mannen worden hier overigens steeds meer wakker over want het aantal huwelijken daalt al gestaag gedurende
meer dan 50 jaar .

De enige bittere nasmaak die ik hier in deze film had was de grap waarin hij op de bank mocht slapen , alsof hij niks te zeggen had in zijn eigen huis .
Verder vond ik het wel een vermakelijke komedie met een wel een watje van een rol voor Tyrone Powell