Lady Sings the Blues (1972)

Billie Holiday is een geweldige zangeres. En als je die hele achtergrond van haar kent is het logisch dat haar leven verfilmd wordt. Iets wat ze noemen een biopic. En nee ben absoluut geen fan van dit soort type films. Het merendeel wordt slecht en overdreven neer gezet en wilt men met het verhaal soms verder gaan dan 't moet. Op zich doet Diana Ross het zeker niet slecht. Absoluut niet de echte Billie Holiday, maar over acteren doet ze hier niet. Het merendeel komt goed over maar het was dan toch wel weer moeilijk om hier 2 uur naar te kijken. Maar toch krijgt het een 3,0.

Bij de recente biopic over Billie Holiday schreef ik een paar maanden geleden dat het mij bijstond dat deze eerdere film over de jazzlegende een betere film was. Daar kom ik nu van terug.

Dit is weliswaar een mooie film met een glansrol van Diana Ross, maar ik vind het achteraf bezien een omissie dat er slechts terloops aandacht is voor de conflicten, die Holiday had met wetshandhavers. Naar mijn bescheiden mening toch een van de oorzaken van haar teloorgang.

Ik had eerder al de film The United States vs. Billie Holiday (2021) en de docu Billie (2019) gezien. Tijd dus om ook de oudere biopic te zien met Diana Ross. Een biopic met 5 Oscarnominaties over een zwarte artiest, voor zwarte filmmakers was dit best wel een belangrijke film. De film duurt meer dan 2 uur en legt de focus wel heel hard op het drugsgebruik ipv op haar muziek of de maatschappelijke insteek (denk aan het nummer Strange Fruit). Dat komt in de film The US vs Billie Holiday beter naar voren.

Diana Ross is best wel goed in de hoofdrol. Doordat er toch wat minder aandacht is naar de muzikale carrière van Holiday en het soms nogal langdradig wordt, is het toch wel een lange rit. Jammer, want Billie Holiday verdient zoveel meer. Het is zeker geen slechte film, maar er had meer in gezeten.