Masitneun Sex Geurigo Sarang (2003)

Film over een one night stand die "uitgroeit" tot een korte seksuele relatie. In het eerste half uur lijkt de film niet veel meer te zijn dan een wat pretentieuze soft-seks film, maar gaandeweg wordt duidelijk dat de film de verhouding tussen de personages wil laten zien in de manier waarop ze seks hebben. De seks is met wat goede wil "smaakvol" gefilmd: geen genitalen, soms wat art-achtig geschoten, realisme suggererend. De eerste heftige nacht, geklungel om een condoom, seks op een openbaar toilet, in de bus, poging tot anale seks... .

Regelmatig verschijnen er een soort van hoofdstuktitels in beeld ("His finger inside my ass" of "A selfish ejaculation, the fishy taste of sperm in the mouth").Tijdens de sex geen muziek maar achterlijke pogingen lichaamssappen hoorbaar te maken.

De film ziet er, in toenemede mate, wel goed uit, maar dat verandert er niets aan dat dit gewoon pretentieuze onzin is.

Je hebt volledig gelijk.

Maar moet af en toe eens kunnen he . Ik vond dit wel een mindere in het genre. Als Koreaans bloot je bevalt, bekijk dan zeker eens Green Chair, Aein of Cheaters (2007). Elk een stuk beter dan deze vind ik.

Het waren wel leuke titeltjes, en de titel is toch ook niet gestolen als je de eerste helft bekijkt

Toch redelijk positieve besprekingen van -fal en belchinees, als ik ze zo lees. 'Smaakvol', 'film ziet er goed uit', 'leuke titeltjes'. En dan toch maar anderhalf sterretje?

Voor wie het nog niet begrepen heeft, deze film gaat over lust. Ongebreidelde lust. Tussen een man en een vrouw. Over hoe die lust zich aandient, bezit van hen neemt, hen totaal in beslag neemt, onweerstaanbaar wordt. En tenslotte ook weer verdwijnt. Langzaam, maar onontkoombaar. Volgens het romantische westerse ideaal zou er dan 'liefde' voor in de plaats moeten komen. Maar in de meeste gevallen gebeurt dat niet en blijft er niks over. Een vrouw is daar meestal eerder achter dan een man. Zoals ook in deze film.

Man-dae Bong en de beide hoofdrolspelers Seo-hyeong Kim en Seong-su Kim brengen dit verhaal realistisch, geloofwaardig en smaakvol in beeld. De acteurs zijn mooi en de film is mooi. Ik heb er wel van genoten. Natuurlijk kun je met dit thema een andere en betere film maken, met meer diepgang. Maar zoveel voorbeelden daarvan ken ik niet. Het thema is een 'ongemakkelijke' waarheid, waar Amerikanen al helemaal niet van houden, maar Europese filmers ook niet dol op zijn. 'Blue Is the Warmest Color' schiet me te binnen. Iemand nog een suggestie?

Ik kan mijn bijna 10 jaar oude tekstje echt niet lezen als "redelijk positief".

Ja, (misschien) raak je op elkaar uitgecopuleerd, maar dat kan alleen een "ongemakkelijke waarheid" zijn voor wie denkt dat die handeling uitgevoerd met "ongebreidelde lust" allesbepalend is voor de waarde van de relatie met de geliefde.

Maar afnemende passie in relaties is toch een veel voorkomend thema in US cinema/soaps etc?

Wat bredere suggesties rond het thema lust: von Trier's Nymphomaniac , Gaspard Noé Love en, over de destructieve, anti-sociale kracht van lust, Oshima's In the Realm of the Senses. En in het verlengde van die laatste +een goede portie metafysica) Wagner's Tristan und Isolde, maar dat is muziekdrama uit het midden van de 19e eeuw

Niet direct een relatie met deze film, maar werk van Sang-soo Hong, komt ook bij me op, maar daar zul je niet die elementen vinden die je in deze film aantrokken.

Zoals Fransman in zijn commentaar al aangeeft: een film over lust, die als puntje bij paaltje komt nergens toe leidt. De film heeft letterlijk en figuurlijk weinig om het lijf. Het is min of meer een aaneenschakeling van behoedzaam in beeld gebrachte vrijscènes. Van zoiets als een verhaal moet de film het niet hebben. De te meer van de schoonheid van Seo-hyeong Kim, die er ook met haar kleren aan appetijtelijk uitziet. Beslist niet vervelend om bijna anderhalf uur naar haar te kijken.