De Griezelbus (2005)

Vond het echt een leuke film, leuk verhaal , spanning, humor en die Serge kan echt goed acteren voor een zo'n jong jochie!!

Precies wat ik ervan verwacht had, en vooral leuk voor de kids!!

Mooie poging, al vond ik dat de hele film eigenlijk een grote opbouw was richting een ontknoping die er niet was. Schrikeffectjes, mist, geluiden, spookachtig licht, allemaal goed gedaan en zeker effectief bij het doelpubliek, maar de uiteindelijke climax is totaal niks. Ik snap dat het te duur is om een digitaal monster te creëren of zo en de poging via dat schaduwspel was verdienstelijk (deed me wat denken aan de draakscene in Monty Python and the Holy Grail, maar die was eigenlijk grappig bedoeld) maar niet voldoende. Het begon me allemaal een beetje te vervelen op den duur, een hoop drukte voor niks eigenlijk. Acteerprestaties vond ik wel heel goed, van de kinderen dan toch, en het kinderpubliek bij mij in de zaal heeft er duidelijk van genoten dus ik geef hem een 3.

Tegenvallende film.

Ik ken de Griezelbus boeken niet, ik weet niet of dat gunstig of ongunstig is in dit geval. Ik denk dat het een hele klus was om uit 6 boeken één film te maken en misschien is dat toch niet zo geslaagd. Het plot is namelijk erg rommelig en het verhaal is te weinig pakkend. Een goede kinderfilm spreekt ook volwassenen aan en de trend die ik hier lees is dat deze film dat niet doet.

Het jongetje dat de hoofdrol speelt vind ik maar matig acteren. Heeft totaal geen uitstraling. Liselore vind ik daarentegen wel goed. Over het algemeen vind ik de acteerprestaties wat tegenvallend, ik ben onder Kuijpers regie beter gewend. Typetjes kunnen leuk zijn, maar iets meer ingehouden is vaak leuker. Vond het wat overdone en te hyper, vooral Willem Nijholt.

Ook van Bert Pot (camera) ben ik beter gewend. Ik vind dat 'ie stylistisch wel wat meer had mogen uitpakken. Er is vooral op schaduwen gelet begreep ik. Misschien had hij daardoor wat minder speelruimte met de camera? Ik zeg maar wat hoor, ik heb er geen verstand van. In andere films met Pot achter de camera ben ik vaak onder de indruk van het camerawerk. Dat had ik hier helaas niet of zelden.

Weinig bijzondere film, maar zeker niet slecht. 2,5 sterren

Oké, mijn verwachtingen waren misschien niet al te hoog, toch ben gisteravond zeer aangenaam verrast door deze erg amusante Nederlandse familiefilm. De film bevat een heerlijk sfeertje en de settings zijn prachtig. De 'look' van de film is dan ook meer dan geslaagd, het zag er allemaal erg indrukwekkend en sfeervol uit.

Verder bevat De Griezelbus een origineel en amusant plot, leuke dialogen en een aantal zeer geinige personages, prima vertolkt door een groepje uitstekende acteurs. Met name Romijn Conen en Willem Nijholt speelde beide erg amusante rollen. Het kleine grut speelde misschien niet echt zeer overtuigend, toch vond ik ze nergens storend of irritant. Hoofdrolspeler Price deed het van tijd tot tijd zelfs aardig.

Erg jammer van De Griezelbus vond ik echter dat het na een heel sterk eerste uur een beetje inzakt in het laatste half uurtje. De koek is duidelijk een beetje op en het begint allemaal wat rommelig te worden. Slecht wordt het nergens, maar het laatste gedeelte is toch duidelijk minder dan het erg sterke begin.

Dikke 3,5 sterren.

Vroeger wel de Griezelbus boeken gelezen, maar was er nooit echt kapot van. Was wellicht leuker geweest om de korte verhalen op zich te verfilmen, want het is nu duidelijk te merken dat er echt een verhaal om enkele leuke momenten heen bedacht is.

De twee jonge hoofdrolspelers waren niet best; het meisje daarentegen (Smit; de dochter van Oene Kummer, las ik net) vond ik stukken beter (deed me een beetje aan een jonge Caro Lensen denken; zie ik graag vaker terug...). En uiteraard de immer sexy Schijf weet te bekoren en dit keer opnieuw met haar sexy stem (net als in Van God Los)...

Niet Kuijpers beste, maar best aardig...

3*

Tegenvallende kinderfilm, leuk voor de kids in de basisschoolleeftijd maar voor pubers en volwassenen heeft De Griezelbus bar weinig te bieden vrees ik. En dat is geen goed teken want een goede kinderfilm zou iedereen moeten weten te boeien, ongeacht de leeftijd.

Het eerste, pak 'm beet, half uur loopt de film nog best soepel en wordt er best een leuk sfeertje neergezet. Jammer dat de rest van de film nogal flets is, personages die net niet interessant genoeg zijn, wat rommelig verloop en bij tijd en wijle best wel saai en gortdroog. Kom op zeg, beetje lachen mag wel met die kinders hoor.

Een kleine 2,5* dan maar...

Vond het wel een sfeervol geheel met prima camerawerkvan Pot, degelijke montage, leuke cast en sublieme muziek van Paleis van Boem. Niet helemala geslaagd, wat vooral ligt aan de plot die goed opbouwend is, maar eenmaal bij de eindlocatie aangekomen niet helemaal tevreden stelt. Heb in een scheur gelegen om Nijholt. 3 sterren

Mag dan raar klinken, maar visueel de leukste NL film die ik al gezien heb.

Vooral in het begin wordt er leuk gebruik gemaakt van de camerastandpunten en levert de belichting en het kleurgebruik een aantal sfeervolle beelden op.

Vond de casting wel minder, enkel die graaf en zijn graving waren écht irritant. De rest vond ik niet geweldig, maar storend ook zeker niet.

Van Loon heb ik nooit echt gelezen, maar de film deed mij terugdenken aan de boeken van Horrowitz, die ik als klein ventje echt verslond. Op het einde verflauwde het allemaal een beetje, maar tot aan de aankomst in het park vond ik het allemaal erg vermakelijk en verrassend goed vormgegeven.

3*

Hoewel het van na mijn tijd is heb ik Van Loon wel eens gelezen (jonger broertje ), maar zijn boeken zijn duidelijk beter. Dit was allemaal erg slap en nauwelijks griezelig. De boeken zijn veel surrealistischer en akeliger. Daar loopt het zeker niet altijd met iedereen goed af. Jammer dat de film zo'n Walt Disney tintje heeft gekregen; blijkbaar toch concessies gedaan aan een jonger publiek. Niettemin nog redelijk vermakelijk. 3***

Vermakelijke Nederlandse film met een aardig verhaal, die er er ook nog eens opvallend goed uitziet qua aankleding. Het acteerwerk is degelijk. Nijholt en ook Angela Schijf in een wat kleinere rol zijn aardig op dreef. Het eerste half uur is wat traag, maar daarna wordt het tempo wat hoger en is de film ook leuker om te zien. De effecten zijn verrassend goed eigenlijk. Simpel gemaakt, maar wel uiterst effectief. Echt eng wordt de film niet, maar dat is ook niet echt de bedoeling, aangezien de doelgroep toch vooral kinderen en de liefhebbers van de boeken van Paul van Loon zullen zijn. Hoewel ik niet tot de betreffende doelgroep behoor heb ik mij echter prima vermaakt. Leuke film!

3,0*

Horror film voor kindertjes dan. Het acteerwerk is erg slecht ook qua vermaak vond ik het niet echt vermakelijk. Voor de rest is ook niet bijzonder en eigenlijk wel slecht dus een 1,0.

Zelfs met kinderfilms kan ik me vaak nog wel degelijk vermaken, maar deze viel me vies tegen (zoals ik inmiddels wel redelijk gewend ben van de Nederlandse filmindustrie).

Heb de boeken nooit gelezen (misschien ooit eentje, maar niets dat me bijstaat).

Dat het visueel niet al te veel voorstelt kon ik van tevoren al begrijpen en stoorde ik me ook niet zo aan.

Maar dat de uitwerking ronduit saai en niet boeiend is gecombineerd met niet altijd even best acteerwerk haalt deze film toch wel naar beneden..

????

Waarom niet. Ik verwacht toch dat regisseurs er naar streven om een topper/goede film te maken, wat de doelgroep ook moge zijn!

En waarom zou een jeugdfilm géén topper kunnen zijn?

Heel erg griezelig vond ik de film niet. De adviesleeftijd staat op 9 jaar maar nadat ik hem bekeken had heb ik hem ook nog met mijn dochtertje van 6 zitten kijken en die was er ook niet zo van onder de indruk. Dat is voor mij wel een graadmeter dat de film ook echt niet zo griezelig was.

Net als bij Pietje Bell was ik hier ook niet onder de indruk van het acteerwerk van de kinders. Liselore was daarentegen wel steengoed. Die kon heel erg goed acteren.

Wat mij een beetje tegenviel bij deze film waren de effecten. Die waren helemaal niet zo spannend in elkaar gezet. Om één of andere reden zat het sfeertje er gewoon niet zo in.

Vind Kuijpers een talent en hoewel zijn carrière al even duurt, blijf ik het idee hebben dat hij nog in de beginfase van zijn loopbaan zit en dat ie zijn methoden nog moet perfectioneren. Met deze film erbij heeft hij voor mij 2 goede films, 2 aardige films en 2 matige films (1 zag ik er nog niet) gemaakt. Weet dus nog niet helemaal wat ik aan hem heb, hoewel ik ook bij de matige films aanknopingspunten zie. Deze film valt voor mij voor de goede orde in de categorie matig.

Misschien ben ik wat te ver verwijderd van de doelgroep (hoewel ik dat altijd een flauw argument vind, zat kinderfilms die ik heel erg leuk vind), maar vond er nogal wat mis mee. Het is soms gemakkelijk geroepen dat de acteerprestaties niet best zijn, maar jeetje wat was het matig. De meeste kinderen (en vooral de held) trekken het niet. Ik denk dat je in een gemiddelde basisschoolproductie charismatischer talent tegenkomt. Als je dat toch vergelijkt me iets als Stand by Me. Dat meisje ging nog wel trouwens. Maar het valt in het niet bij Nijholt. Wat een regelrechte ramp is dat zeg. Dat hij niet kan acteren is 1 ding, maar dat hij ook totaal de feel mist die past bij zo’n rol is echt schrijnend. Elke acteur denkbaar had hier beter voor geweest. Schijf, normaal best goed, is ook al niet op dreef (al krijgt ze weinig ruimte natuurlijk). Ook de ouders vond ik maar vervelende typetjes. Het is gewoon een verkleedpartijtje, mijn groep 8 schoolmusical productie was beter gespeeld, zeker weten. Edo Brunner was wel leuk, trouwens. Dit was trouwens de beste fase van de film. Toen had ik het idee dat het nog goed kon komen.

Cinematografisch vond ik de film overigens prima verzorgd en daar zie je dan het talent waarover ik het had, doorsijpelen. Effectieve shots, fraaie belichting en kleurgebruik. Zag er soms zelfs uit als een dure Hollywood film. Dat geldt dan weer absoluut niet voor veel decors en kostuums. In dit opzicht (ook niet eerlijk natuurlijk) kan zo’n productie zich niet meten met duurdere buitenlandse producties en zie je het ontbreken van grotere middelen er aan af.

Ook het in de basis aardige verhaal (de derde pilaar), was totaal niet lekker uitgewerkt, het loopt gewoonweg niet. Vooral het eind in dat park had heel leuk kunnen zijn, maar nu komen we niet verder dan een luik waar wat kinderen doorzakken en een botsauto die tot leven komt. Vond het erg karig.

Jammer, dit was de uitgelezen kans om zijn veelzijdigheid te laten zien. Ik blijf hem volgen, dat wel. 2 sterren.

Niet best.

De boeken van Paul van Loon ken ik, volgens mij heb ik er zelfs een een keertje opengeslagen. Ik weet er eigenlijk nog vrij weinig van, maar het boek dat ik destijds las leek hier niet echt op. Deze film is ook niet al te best overigens.

De jonge Serge Price en Lisa Smit zijn niet verkeerd. Het ziet er allemaal alleen zo belachelijk goedkoop en suf uit. Zo onnodig kinderachtig, terwijl het verhaal nog best leuk was om te volgen allemaal. De slechte acteerprestaties van de volwassenen helpen hier ook niet bij.

Geen seconde voelde ik me in de Fantasy griezelbus sfeer, en dat is toch echt een groot minpunt. Jammer, want het verhaal was leuk bedacht. Ik had graag meer spooksfeer gezien.

Aardige griezelfilm die zeker niet foutloos is.

Niet geschikt voor de jongste kinderen, want om sommige momenten is de donkere sfeer zeer zeker te proeven.

Het grootste probleem van de film zit in de hoofdrol gespeeld door Serge Price. Hij acteert slap en inspiratieloos, echt verkeerd gecast.

Maar de film is in de breedte echt oké, haalt een redelijk niveau en is sfeervol gedaan. Met als kers op de taart een uitstekend acterende Willem Nijholt. Heerlijke rollen zet hij neer!

Al met al wil ik het geheel wel naar een voldoende afronden. *3.0

(Gekeken op Netflix.)

Hier is de eerste vraag die me te binnen schoot na het kijken van De Griezelbus: Hoeveel tijd brengen we daadwerkelijk door met het voertuig uit de titel? Ondanks dat de oorspronkelijke auteur Paul van Loon meegeschreven heeft aan het script komt de film over als een generiek kinderhorrorscenario in plaats van een adaptatie van de bekende boeken. De Griezelbus zelf is slechts een vehikel om de personages van normaliteit naar absurditeit te vervoeren.

Nu is het natuurlijk lastig om van Loon's boekenreeks te vertalen naar film: De Griezelbusboeken (althans, degenen die ik jaren geleden gelezen heb) omvatten ieder losstaande griezelverhalen met een raamvertelling die plaatsvond in de bus. Een anthologiefilm zoals Creepshow of Twilight Zone: The Movie was toepasselijker geweest, maar aangezien het miniscule publiek (laat staan voor kinderen, in 2005, in Nederland) voor dat soort films is het begrijpelijk dat er gekozen is voor een meer standaard plot.

De leidraad van De Griezelbus is daarom de verwezelijking van hoofdpersonage Onnoval (een anemische Serge Price) van stille, onderdrukte jongen tot een dappere held die het meisje voor zich wint. Nadat hij door pestkoppen in het bos opgejaagd en voor dood achtergelaten(???) wordt sluit Onnoval (letterlijk) een pact met de duivel om hoofdpestkop Gino (Jim van der Panne) terug te pakken: Aangezien hij schrijver wil worden spreekt hij met de demonische Ferluci (Fred Goessens) af dat zijn griezelverhaal, over een schoolreisje naar een pretpark met fatale afloop voor Gino, werkelijkheid wordt. Als het schoolreisje daadwerkelijk plaatsvindt en Onnoval beseft wat de gevolgen van zijn acties zijn bedenkt hij zich echter. Hij moet het opnemen tegen de kwaadaardige Graaf Vlapano (een overacterende maar lollige Willem Nijholt) en zijn assistente Zuster Ursula (een idem Angela Schijf) om Gino te redden van een machine die zijn ziel uit zijn navel zal zuigen(???). Ondertussen belanden zijn klasgenoten in mild verontrustende situaties zoals een enkele botsauto die tot leven komt.

Waar het script strandt is dat Onnoval's ontwikkeling nergens logisch gedramatiseerd wordt. Hoewel punt A (Onnoval komt nooit voor zichzelf op, wil wraak op zijn pestkop) en punt B (Onnoval is dapper, heldhaftig en standvastig) duidelijk vastgelegd zijn is de overgang tussen de twee vaag. Onnoval wordt dapper omdat het op dat moment moet voor de film, niet omdat zijn personage interne groei meemaakt. Ondanks dat Onnoval letterlijk een verbond sluit met de duivel zitten hier weinig consequenties aan: Satan zelve is makkelijk te verbannen met een crucifix (heeft Onnoval een katholieke opvoeding gehad? Met die ouders?!). Onnoval is de held, want hij vecht tegen slechte monsters, en als je tegen slechte monsters vecht ben je automatisch de goeierik. Als kijker moet je dan maar gemakshalve vergeten dat Onnoval zelf degene is die de monsters bewust als wraakactie gecreëerd heeft.

Regisseur Pieter Kuijpers (die ondertussen een gevarieerd en benoemenswaardig oeuvre heeft opgebouwd) weet sporadisch de film visuele flair te geven, met als hoogtepunt een verhalenvertelling die geheel uitgebeeld wordt als menselijk schaduwspel tegen een geabstraheerd decor van kartonnen grafzerken en bomen. Toch lijkt er te vaak wrijving te zijn tussen de wensen van het scenario en de beperkingen van het budget. Nergens wordt dit duidelijker dan de lachwekkende actieclimax van de film: Een gevecht tussen "Paultje" (een enorme monsterrat) en Onnoval in weerwolfvorm. Hoewel de film duidelijk opbouwt naar het moment waar onthuld wordt dat Onnoval wel degelijk een weerwolf is blijft zijn transformatie geheel buiten beeld en zien we slechts een vluchtige glimps van zijn wolvenvorm als silhouet. Hoewel het een vuistregel is bij horror dat minder van het monster laten zien meer tot de verbeeltenis spreekt is dit duidelijk meer een financiëel compromis dan een bewuste artistieke keuze. Onnoval's triomf wordt ondermijnd door het gevecht buiten beeld te laten.

Als volwassen man van boven de dertig had De Griezelbus mij nooit aangesproken zoals het haar doelgroep misschien aanspreekt. Echter, mentaal bekeken door de ogen van een twintig jaar jongere ik, die de boeken en al het andere werk van het Griezelgenootschap hongerig verslond, hoort De Griezelbus beter thuis op het autokerkhof.

Willekeurige observaties:

- Het was cool toen Paul van Loon de hoofdschurk van zijn verhalen naar zichzelf vernoemde (in anagramvorm) als knipoog naar de lezer. In de film zijn er maar liefst vier(!) personages een verwijzing naar de auteur (Onnoval, schrijver Nol van Paulo, graaf Vlapano en "Paultje") plus een cameo van de man zelf als gitarist bij het schoolfeest. Dat is misschien iets te veel van het goede.
- Een van de meest memorable momenten uit de boeken is wanneer aan het einde van de eerste Griezelbus het stille meisje Liselore een pistool uit haar handtasje trekt en medogenloos een zilveren kogel door het hoofd van de schurk jaagt. Jammer dat haar naamgenoot in deze film uiteindelijk een standaard "damsel in distress" wordt.
- Ook mijn favoriete personage uit de boeken, skeletchauffeur Beentjes, moet het helaas ontgelden aan het beperkte budget; Aan hem is niets meer besteed dan een kunststof geraamte uit het biologielokaal dat enkele seconden met visdraad heen en weer wordt bewogen.
- Waarom verkleden Onnoval en Liselore zich aan het einde als de monsters die hen en hun klasgenoten geterroriseerd hebben? Waarom überhaupt nog een griezelschoolfeest geven nadat je letterlijk echte vampiers en een levend skelet hebt ontmoet? Dat is alsof iemand wiens familie vermoord is door John Wayne Gacy zich daarna vrolijk zou verkleden als clown met Halloween.

1 ster waardig, voor de moeite. Ik was zeer teleurgesteld! Nee, ik had geen enge film verwacht of superieur acteerwerk. Maar in tegenstelling tot de boeken van vroeger kon de film me echt niet boeien. Eigenlijk ben je constant aan het wachten op iets.... iets wat niet komt. Eindelijk denk je, nu gebeurt het, een gevecht als weerwolf, maar helaas ook dit krijg je niet te zien. En je kunt mij niet vertellen dat ze een weerwolf niet kindvriendelijk kunnen maken. Ja! Hoe zit dat met die vampiers? Heel menselijk op de punt tanden na (die ook bij beide anders waren, zijn er verschillende ondersoorten?) Maar op de handen hadden ze zich helemaal uitgeleefd! Was daarna de make-up op? Waarom hebben ze niks gedaan met het hele griezelpark? Je had kinderen in griezelige attracties kunnen laten gaan! Alleen de sfeer van een verlaten pretpark zou al genoeg zijn, maar ook daar krijgen we eigenlijk niks van te zien. En van acteerwerk kun je niet eens spreken, sorry ik weet het, het zijn kinderen. Maar zelfs van kinderen kan veel beter verwacht worden! In de laatste 10 seconden van de film krijg je heel even het Paul van Loon gevoel, maar dat slaat dan nergens meer op aangezien er in het hele verhaal niet echt iets gebeurd is. Echt super jammer!! Dit had zo goed kunnen zijn!

Als kind was ik fan van de boekenserie en dus was ik benieuwd naar de film. Zojuist op Netflix gekeken en ach... het is best leuk. De film trapt prima af maar verzandt helaas in een over de top theater wanneer ze in het park aankomen.
Daarnaast neemt het verhaal zich nogal serieus. Dat vind ik wel een pluspunt, het scheelt een boel flauwe humor en houdt de sfeer vast. (Het moment dat die jongen een scheet liet en ik moest lachen, besefte ik dat dit voor het eerst was). Die plotse humor kwam nogal onverwacht en voelde misplaatst in deze toch best serieuze griezelfilm. Dan meer grappen, of helemaal niet. Als kind had ik dit neo-gotische verhaal wellicht leuk gevonden, en misschien zelfs eng. Maar op 35 jarige leeftijd vraag ik me regelmatig af waar ik nu naar zit te kijken.

In de oorspronkelijke boeken stonden genoeg verhalen die daadwerkelijk eng waren (met name Griezelbus 3 had een paar goede horror verhalen) maar daarvan is hier niets terug te zien. Het blijft een wat overtrokken, Land van Ooit-achtig griezelsprookje. Leuk voor de doelgroep.

2*

Met zijn rijke fantasie en zijn verlegen persoonlijkheid is Onnoval [Serge Price] een gemakkelijk doelwit voor plaaggeest Gino [Jim van der Penne], zeker nadat Onnoval verkondigt dat hij eigenlijk een weerwolf is. Zijn timide houding helpt hem ook niet om indruk te maken op Liselore [Lisa Smit], die hem zelfs een lafaard noemt. Wanneer een geheimzinnige verschijning in een droom Onnoval oproept om een verhaal te schrijven waarin hij wraak neemt op Gino en Liselore, vindt Onnoval een ideale uitlaatklep. Totdat hij zich realiseert dat zijn leven precies begint te verlopen als in zijn verhaal! Het spel van de twee jonge hoofdrolspelers is niet hoogstaand, maar het is een leuk verhaal dat vermaak biedt aan jong en oud, vooral dankzij prima speciale effecten en het ronduit hilarische samenspel van Willem Nijholt en Angela Schijf, die met zichtbaar plezier alle remmen los gooien als de griezelige Graaf Vlapono en Zuster Ursula. Rob de Nijs had groot gelijk!

Deze jeugdfilm eens geprobeerd en was wel eens leuk om gezien te hebben. De film heeft met beperkte middelen er toch iets leuks kunnen van maken. Super spannend wordt het natuurlijk niet, maar voor de doelgroep is het wel leuk.