Amemasu no Kawa (2004)

Erg mooi aandoenlijke film.

De eerste helft is heel erg aandoenlijk. We aanschouwen de onbezorgde jeugdelijke onschuld, zonder zorgen de dagen slijten in het paradijs. Onder aanvoering van een subtiele soundtrack en mooie cinematografie wordt dit tot in het fijnste detail geperfectioneerd.

De tweede helft komt het drama element om de hoek kijken. Niets melodramatisch verder, ook dit weer erg aandoenlijk en vertederend. Mooie liefdesverhaal waar de basis al vroeg in de jeugd wordt gelegd, niets mooiers dan kalverliefde. En de hele development van hun relatie is mooi om te aanschouwen. Luchtig feelgood filmpje die de juiste richting op gaat.

Aardig.

Begon nog vrij matig. Pas na een minuut of twintig, toen Shinpei en zijn moeder een 'watergevechtje' hielden, kwam er een glimlach op mijn gezicht. Daarna irriteerde de muziek me ook een stuk minder.

Kleine Shinpei weet vervolgens met zijn lollige gezichtsuitdrukkingen vrij simpel de film overeind te houden. Ook het opa personage is leuk. Verder een lief filmpje met enkele mooie shots en scènes.

3*

Herziening.

Had er een beetje een hard hoofd in. Deze film erg vroeg gezien en een latere film van Isomura beviel me echt niet. Maar hoewel ik inderdaad iets te hoog had ingezet de eerste keer viel het me erg goed mee.

De film balanceert vaak op het randje van kitsch. Visueel met de CG toevoegingen, de uitdrukkelijke soundtrack en het nogal dik aangezette acteerwerk zouden van deze film makkelijk een sentimentele draak kunnen maken, maar Isomura countert alles met verve.

Het warme rurale Japanse sfeertje, de fijn melodietjes en de acteurs die er op de juiste momenten toch doorkomen ... het maakt dat Amemasu no Kawa eigenlijk slaagt in z'n opzet. De feel-good werkt, de romance werkt en de dramatische impulsen zijn sterk genoeg.

Nog steeds leuk dus, wel een halfje er af en het is eerder voor echte liefhebbers van het genre, maar ik had erger gevreesd.

4.0* en een uitgebreide review