Amemasu no Kawa (2004)

Twee voor de prijs van één filmpje.

Twee erg mooie, aandoenlijke verhaaltjes worden door elkaar geweven. De film begint bij het begin, Sayori en Shinpei die als kindjes de hele dag in paradijs doorbrengen. Door de weides rennen, met de vissen spelen, beetje tekenen en een visje bakken. Ware, echte feel-good sentimenten die onder een mooie soundtrack en bij momenten prachtige shots vol tot hun recht komen.

Het tweede deel bevat wat meer drama, en volgt onze twee wanneer ze opgegroeid zijn. Bij de omschakeling kalft de film een klein beetje in (je ziet het drama liever niet komen), maar daarna blijkt ook dit stuk uiterst effectief.

Erg mooi liefdesverhaaltje, waar vooral de band tussen beiden fenomenaal mooi om volgen is. Erg hecht en diep, je ziet beide geliefden zelfs niet eenmaal kussen in de film. Verwacht geen oversentimenteel drama dus. Erg warm, erg mooi, erg aandoenlijk en uiteindelijk erg effectief.

Met volle teugen genoten, en in een waarschijnlijk iets te gulle bui een kleine 4.5*

Inderdaad een hele mooie film. Vrij weinig aan Onderhond toe te voegen, geheel met hem eens. Visueel vaak echt prachtig, het muziek was simpel maar effectief hierdoor kwam het allemaal heel warm over. Ik voelde mij wel fijn na het kijken van deze film in ieder geval.

Ik ga mee met de 4,5*. Niks gul, gewoon niet minder waard dan dit. Een liefdesverhaal op z'n best.

Ben nu toch wel zeer benieuwd naar deze film. Zijn de personages wel iets ouder dan in Hana & Alice? Of is de film daar sowieso niet mee te vergelijken?

Niet echt mee vergelijken. In het eerste deel zijn ze een pak jonger, daarna een stukje ouder. Denk eerste deel 6-7 jaar, tweede deel 19-20 ...

Maar deze film is veel rustieker. Hana To Alice speelt zich toch vooral in de stad af. Maar denk wel dat jij wat kan met deze film Dopke

Toch denk ik wel dat de liefhebbers van Hana to Alice deze film ook wel behoorlijk zullen kunnen waarderen.

Dan zal ik deze toch maar heel snel moeten gaan bekijken vrees ik

Daan glibbert bijna van zijn bureaustoel

Dat had ik tijdens de film

Waar komt die alternatieve titel eigenlijk vandaan?

Moet het niet "River of First Love" zijn?

Volgens mij klopt het hier en op IMDB niet helemaal.

Plot is ook niet helemaal zuiver.

Ik vermoed dat het plot op deze film slaat.

De letterlijke vertaling is "River of the Rain Trout" (ze spreken dat visje ook constant met amemasu aan.

Maar inderdaad, plot en alt title kloppen hier niet. Zij die zich geroepen voelen mogen altijd een correctie indienen.

Eergisteren herzien, en ik blijf bij m'n kleine 4.5*.

't Is een braaf drama, dat dankzij het erg erg mooie uitgangspunt een meerwaarde krijgt. Mooiste moment uit de film is het telefoongesprek tussen beiden. Allemaal zo lief, schattig en droevig.

Filmpje waar je blij bent dat alles voor een keer toch goed afloopt.

Waar blijven die andere stemmen. Chr.s, danuz ?

Komt eraan, komt eraan.. Ik ga na een drukke tijd nu hopelijk weer wat films bekijken.

Ondertussen wil ik die film wel is zien, alleen kan ik er niet echt aankomen... Iemand ?

Erg mooi aandoenlijke film.

De eerste helft is heel erg aandoenlijk. We aanschouwen de onbezorgde jeugdelijke onschuld, zonder zorgen de dagen slijten in het paradijs. Onder aanvoering van een subtiele soundtrack en mooie cinematografie wordt dit tot in het fijnste detail geperfectioneerd.

De tweede helft komt het drama element om de hoek kijken. Niets melodramatisch verder, ook dit weer erg aandoenlijk en vertederend. Mooie liefdesverhaal waar de basis al vroeg in de jeugd wordt gelegd, niets mooiers dan kalverliefde. En de hele development van hun relatie is mooi om te aanschouwen. Luchtig feelgood filmpje die de juiste richting op gaat.

Aardig.

Begon nog vrij matig. Pas na een minuut of twintig, toen Shinpei en zijn moeder een 'watergevechtje' hielden, kwam er een glimlach op mijn gezicht. Daarna irriteerde de muziek me ook een stuk minder.

Kleine Shinpei weet vervolgens met zijn lollige gezichtsuitdrukkingen vrij simpel de film overeind te houden. Ook het opa personage is leuk. Verder een lief filmpje met enkele mooie shots en scènes.

3*

Herziening.

Had er een beetje een hard hoofd in. Deze film erg vroeg gezien en een latere film van Isomura beviel me echt niet. Maar hoewel ik inderdaad iets te hoog had ingezet de eerste keer viel het me erg goed mee.

De film balanceert vaak op het randje van kitsch. Visueel met de CG toevoegingen, de uitdrukkelijke soundtrack en het nogal dik aangezette acteerwerk zouden van deze film makkelijk een sentimentele draak kunnen maken, maar Isomura countert alles met verve.

Het warme rurale Japanse sfeertje, de fijn melodietjes en de acteurs die er op de juiste momenten toch doorkomen ... het maakt dat Amemasu no Kawa eigenlijk slaagt in z'n opzet. De feel-good werkt, de romance werkt en de dramatische impulsen zijn sterk genoeg.

Nog steeds leuk dus, wel een halfje er af en het is eerder voor echte liefhebbers van het genre, maar ik had erger gevreesd.

4.0* en een uitgebreide review