Yu Guanyin (2003)

Wel oké.

Al moet wel gezegd dat Hui hier wat moeilijk genres door elkaar loopt te mixen. Vooral de onderlinge verdeling klopt niet altijd even goed, waardoor bepaalde zaken ook niet altijd even goed uit de verf komen.

Op basis van de eerste 20 minuten lijk je een romantisch drama voorgeschoteld te krijgen. Dan is er plots de opname van Yang in de gevangenis en kort daarna start een halve film lange flashback met een vreemde thriller/misdaad insteek. Vooral de omschakeling naar dat laatste doet de film niet zoveel goed. De personages worden wat platter, waardoor de uiteindelijke climax wat aan gewicht mist. Het loopt daarbij ook wel érg negatief af allemaal, paste ook niet helemaal bij de rest van de film.

Los daarvan kent de film wel een aantal erg mooie momenten. Tse, Liu en Wei zijn alledrie sterk bezig en zorgen voor een boeiende driehoek. Visueel zit er af en toe ook best wat moois tussen en de sfeer in afzonderlijke scenes is sterk en solide. Het is des te spijtiger dat het als geheel wat wankel loopt.

Hui is een vreemde regisseuse. Veelzijdig is ze wel, maar echte meesterwerken herken ik nog niet in haar films. Heeft ook niet echt de schijn dat dat er ooit echt zal inzitten voor mij. Maar verder blijft ze natuurlijk wel een boegbeeld van de HK cinema.

3.0*

Ik begrijp niet waarom regisseur Ann Hui ervoor kiest om deze film te presenteren in de vorm van een uitgerekte raamvertelling. De gelijktijdige verhouding van een politieagente met een journalist enerzijds en een drugscrimineel anderzijds is veel dramatischer dan het gebeuren er omheen. Wat mij betreft had haar relatie met een rokkenjager buiten beeld mogen blijven.

Niettemin een prima film, mede vanwege het degelijke optreden van de cast, waarbij vooral de vertolking van Wei Zhao in het oog springt.