Tarfaya (2004)

Regisseur Daoud Aoulad-Syad is een van de genomineerde voor de Amnesty International prijs op het Iffr. Wat mij wel vaker opvalt bij films genomineerd voor deze prijs, is dat deze op zich een ernstig thema zo oninteressant kunnen brengen. Tarfaya heeft wat weg van Winterbottom's 'In This World', maar wist mij niet erg te raken. Touria Alaoui speelt erg overtuigend en ook de rest van de cast bezit kwaliteit. Blijft over de muziek van '...', wie hier nu eigenlijk verantwoordelijk voor was geen idee. Opvallend is het gebruik van Marokaanse invulling en meende een zogehete Ud (een Marokaans snaarinstrument) te herkennen). Echter de piano speelt ook een grote rol, wiens rol soms ongepast leek. 2 sterren

Vandaag in de Daily Tiger nr. 3 een foto van de regisseur die op zijn bed in zijn hotelkamer een boek zit te lezen. De tekst erbij:

''Zijn kamer is leeg en regisseur Daoud Aoulad-Syad is zwijgzaam. Duidelijk een geval van stille wateren.. Of misschien is het omdat zijn Engels net zo slecht is als mijn Frans'' Dit volgens eh de fotograaf? De man liep ik na de voorstelling dus bijna omver nadat ie te laat was om aanwezig te zijn voor vragen.

Vage film over een vrouw die in een kustplaatsje in de zandbak aankomt, van waaruit veel mensen proberen de oversteek naar de Canarische eilanden te maken. In het dorpje wonen vooral mensen die elkaar op allerlei manieren beroven of belazeren of dat op zijn minst proberen. En er zijn een aantal mannen die iets van of met de vrouw willen. En verder gebeurt er niets in de film. Het eerste half uur van de film gaat nog wel op die manier, maar daarna lijkt er geen eind meer aan te komen aan deze film. En dan blijf je maar op je horloge kijken of er misschien nog iets interessants gaat gebeuren. Je krijgt in deze film in ieder geval ook niet veel sympathie voor de Marokkanen.