Menschen im Hotel (1959)

Uitstekende herverfilming van de Hollywoodklassieker "Grand Hotel" (1932), die destijds de Oscar binnensleepte voor 'Beste Film", gebaseerd op de succesvolle roman "Menschen im Hotel" (uit 1929) van Vicki Baum. MGM deed het overigens in 1945 nog eens dunnetjes over met de productie "Week-end at the Waldorf", echter ditmaal met personages die niets meer van doen hebben met de karakters uit de oorspronkelijke film. Het is eigenlijk vreemd dat het zolang duurde voordat er een Duitse versie in de bioscopen kwam, het verhaal speelt zich immers af in een chiq hotel in Berlijn, maar in 1959 was het dan eindelijk zover. De bekende Artur Brauner produceerde en Gottfried Reinhardt (zoon van de beroemde Max Reinhardt) voerde de regie. De Duitse versie heeft, net als de Amerikaanse versie, een prima sterbezetting. Heinz Rühmann als boekhouder Kringelein en Gert Fröbe als directeur Preysing steken er met kop en schouders bovenuit. In de oorspronkelijke film werden deze rollen vertolkt door respectievelijk Lionel Barrymore en Wallace Beery. Maar ook O.W. Fischer, Michele Morgan en Sonja Ziemann spelen hun rollen met verve. Hun rollen werden in de originele film vertolkt door John Barrymore, Greta Garbo en Joan Crawford. De MGM-klassieker "Grand Hotel" van Edmund Goulding vind ik persoonlijk nog altijd de beste verfilming van het boek, maar deze zeer aangename Duitse versie komt absoluut in de buurt en dat is best knap te noemen!

Het originele boek van Vicki Baum heb ik niet gelezen, en de eerdere verfilming : "Grand Hotel"(1932) heb ik (nog) niet gezien.
Vergelijken kan ik dus niet.
Maar dat ik volop genoten heb van deze sterke versie is een feit.
Ook al spelen Rühmann. Fischer, en Fröbe wederom in hun typische acteerstijl, overtuigen in hun rol doen ze allen volledig.
Als het plot van "Grand Hotel'" dat op MM staat, klopt, dan wijkt de rol van de boekhouder af van die in deze Duitse versie.(Kringelein/Rühmann heeft geen geld verduisterd)
De grootste verrassing is voor mij echter Sonja Ziemann, die hier helemaal iets anders neerzet dan in de vele Heimatfilms waarmee zij beroemd werd, en zij doet dat met verve.
Er is de toeschouwer zelfs een iets meer onthullende blik op haar perfecte lijf gegund, hetgeen eerder ondenkbaar geweest zou zijn.

Een verhaal met enkele verrassende wendingen aan het eind.
4* (op z'n mist) waard