Bangkok Dangerous (2000)

Mijn bedoeling om Signs en One Hour Photo te huren was mislukt, omdat ze allebei uitgeleend waren. Ik wou niet zonder films de zaterdagavond doorkomen (wie wel op deze site ) dus toe heb ik een beetje op de gok deze film meegenomen. Ik had al vaag iets gehoord over deze film en ook dat de Pang broertjes niet de minste waren. Dat blijkt wel uit deze verassend goeie film. Het flitsende filmen van de Pang broertjes stoorde mij aan het begin een beetje, maar daar raakte ik gedurende de film wel aan gewend. De cast doet het erg goed. Ik vind het toch op de een of andere manier altijd erg moeilijk om dat te zeggen van Aziatische en Indiase films, maar hier kon je zien dat het toch niet de eerste de beste waren. Het verhaal is misschien een beetje simpel en clichématig, maar toch niet zo erg dat het het vermaak verstoorde. Het einde, dat niet heel onverwacht komt aangezien alle vrienden van de dove moordenaar, en dus iedereen van wie hij hield, zijn vermoord. Hij heeft dus nergens meer om voor en mee te leven geeft aan deze actiefilm een dramatische tint, wat de film erg mooi/goed maakt. (voor mij dan). Voorlopig 3,5*, maar na herzien misschien wel 4*. Hij zit in ieder geval er dicht tegen aan.

Superfilm!

Op zowat alle vlakken wist deze film mij te bekoren.

Visueel gezien viel er veel te genieten, de kleuren die in deze film gebruikt worden ondersteunen de enerzijds kille wereld en anderzijds de mooie wereld die over liefde gaat. Verder veel close ups van onder meer rondrazend verkeer en pracht beelden van een boksgevecht.

Het camerawerk was ook dik in orde. De camera zwiepert alle kanten op en filmt de personages vanuit verschillende standpunten. Hoogtepunt was de scène dat iemand het toilet verliet en de camera, die ondersteboven hing, dit registreerde. Maar het absolute hoogtepunt was de achtervolging, de achtervolgingsscène in Blood Diamond verwatert er gewoon bij. De mooiste achtervolgingsscène die ik ooit gezien heb: deze achtervolging is een grote adrenalinestoot doordat de camera bovenop de vluchtende personages zit. Het is dynamisch en energiek, waardoor ik op het punttje van mijn stoel zat.

De muziek is ook groots. Bijna constant is hij aanwezig, niet op de voorgrond, dan wel op de achtergrond. De vele dansbeats en de lekkere groovy sounds dragen bij tot fijne prikkelingen op auditief gebied.

En tenslotte zat het ook goed met het verhaal, soms lekker grof en soms pakt hij je op sociaal emotioneel gebied. Hele fijne film, die meerdere zintuigen in werking zet. Ik ga hem snel aanschaffen op dvd. Een film met 5* perspectief, maar voor nu een dikke 4,5*

Kleine tegenvaller. De cinematografie is ok, maar soms te veel van het goede. Net als de muziek, vaak klinkt het lekker, maar soms overdrijven ze weer. Buiten deze bijzonderheden blijft er een standaard misdaadfilmpje over, met een niet zo boeiend verhaal en niet zulke interessante personages.

De film scoort vooral punten door enkele lekkere scenes en het einde.

Interessant werkje. Erg van genoten. Vooral liefdes verhaaltje tussen de twee personages vond ik wel leuk door de film gewoven. Heel simplistisch en oppervlakking, maar leuk gedaan.

Aparte keuze om zoveel verschillende stijlen te gebruiken. Voelde af en toe aan als experimenteren met verschillende software en cameratechnieken. Nergens echt storend, - al was ik soms van mening dat sommige editing en filters erg lelijk waren. Daar tegen over stonden echter wel weer een hele hoop toffe cameratrucjes en hele toffe montage.

Niet de film die ik verwachte - daar vond ik vooral de actie te braaf, maar zeker een DVD die ik nog graag eens opzet.

Eindelijk als Aziatische filmgek heb ik Bangkok Dangerous kunnen aanschouwen. Die eerst nog best moeilijk te vinden was heb ik hem eindelijk op dvd. Het was inderdaad een erg mooie film van de Pang-Bro's in hun beginperiode.

Film is zelf best goedkoop, dat zie je nog wel eens aan bepaalde dingen en de hoofdrol speler heeft ook nog maar heel weinig films op zijn lijst staan. Maar verder is dit heel mooi gedaan. Met daarnaast een mooi verhaal en ook nog mooi uitziende shoot outs die inderdaad iets weg moeten hebben van John Woo. Bepaalde wapengeluiden vond ik wel wat minder, maar ok. Daarnaast vond ik die mooie Fon ook een prima aanwezigheid tonen en zijn de flashbacks ook mooi gemaakt met de kindertijd van Kong in zwartwit en de beginperiode van zijn huurmoordenaartijdperk in kleur maar dan met strepen en tikken door het beeld heen. Allemaal zeer mooi gemaakt.

Ook is de typische overtollige Aziatische melodrama weer aanwezig.

Maar verder mooi debuut van de Pangs en dit keer was het ook even wennen aangezien ik van de Pang broertjes allen nog maar horrorfilms heb gezien.

4,0*

Het was op het forum van ‘Fallen Angels’ (Wong Kar-Wai) dat de vergelijking gemaakt werd met deze ‘Bangkok Dangerous’, waar ik voorheen nog nooit van gehoord had. Absoluut onterecht, zo blijkt, want de Pang-broeders zijn onwaarschijnlijke stilisten – Wong Kar-Wai vindt in hen misschien zelfs zijn gelijke (en dat wil al wat zeggen). Hoewel ze er niet voor terug deinzen om hun film te overladen met pompeus en nogal kitscherig kleurgebruik, mag ‘Bankok Dangerous’ er visueel zeker zijn. Ook de regie is namelijk ontzettend “hip”: nu eens zenuwachtig, dan weer heel statisch – zolang het sfeerverhogend werkt zullen de Pang-broers het gebruiken. En natuurlijk zijn de slowmotion-sequenties nogal overdreven (zeker als ze aangedikt zijn met wat hip-hop-achtige gangstermuziek ), maar de dreiging die van dit Bangkok uitgaat is enorm – en dat was ook de bedoeling.

Toch ben ik niet onverdeeld enthousiast. Tegenover het visueel enorm interessante aspect staat immers een ronduit slap verhaaltje, dat zich heel standaard ontwikkelt. Ook dat kan nog enigszins zijn, maar het liefdesverhaal is er teveel aan. Het stevige tempo is plots volledig zoek, de psychologische uitdieping staat op een heel laag pitje (en maakt de hele affaire absurd oppervlakkig) en de film dreigt ronduit saai te worden. Het zijn de bikkelharde “shoot-outs” (met een ijzige klasse vastgelegd), die de film nog overeind houden.

Het verbaast me overigens dat de Pang-broers mij zo onbekend in de oren klinken. Ik ga vast en zeker op zoek naar wat ander werk van deze heren, en hoop dat ze in de tussentijd geleerd hebben om wat meer aandacht te besteden aan de uitwerking van de plot. ‘Bangkok for Sale’, ‘The Tesseract’, ‘Diary’ en ‘The Detective’ gaan op het verlanglijstje. En is die remake van ‘Bangkok Dangerous’ een beetje de moeite waard?

3,25*

Net wat stoerder dan de remake vooral dankzij de vele slowmotions, dik aangezette maar effectieve soundtrack en de vele montagetrucjes. Heb me goed vermaakt en snap het nut van de remake na het zien van deze versie eigenlijk ook niet zo goed.

3,5

Tjee, wat te maken van deze film. Zag hem ooit eens, maar wist er eigenlijk niets meer van.

Vaak stijlvol, soms overgestileerd. Vaak een leeg vat, soms ook gevoelig mooi. Vaak erg sterke scenes, soms strontvervelende inkakmomenten. Vaak erg van de hak op de tak (ongetwijfeld bewust) dat soms irriteert. Vaak kitscherige muziek, die toch ook vaak werkt. Het prachtige eind brengt hem bijna nog op 4 sterren, maar bijna is niet helemaal.

Sterk. Vooral de discoscenes zijn visueel overweldigend, verder een sterke soundtrack en een flitsende montage. Soms is het tempo niet helemaal het mijne, maar dat is slechts op enkele momenten. Het zorgt er wel voor dat dat ik na afloop met een 'bijna, maar net niet' gevoel zit.

Het verhaal was aardig, de hoofdpersoon heeft natuurlijk een keihard beroep, maar komt desondanks als zeer sympathiek op me over. Leuk trouwens hoe audiovisueel wordt omgesprongen met dat hij doof is. Er is duidelijk sprake van chemie met de andere personages, natuurlijk met name met het meisje Fon, die overigens door een erg knappe dame gespeeld wordt. Het geheel voelt oprecht aan, vandaar dat ik graag 4* geef.

Klein juweeltje. Alles onder het mom van zeg het met beelden. De Pangs gebruiken een rijkelijk gevulde trukendoos om hun verhaal te vertellen, Allerlei visueel geklooi, te veel om op te noemen en dat levert in eerste instantie misschien een ietwat dwarrelend relaas op, maar waar zo'n back story vaak vooral krampachtig tot stand komt, krijgt het hier heel wat extra cachet.

Een beetje grillig in z'n (vele) muziekkeuzes en met betrekkelijk weinig dialoog, kan ook bijna niet anders als je hoofdrol doofstom is, maar ik hou juist van het koele, zwijgzame type. Beide stoer, maar ook broos. Mooie rollen die worden opgefleurd door de relatie met de twee dames. Vooral rondom Fon houden de Pangs het delicaat genoeg om daadwerkelijk iets voor te stellen.

Ondertussen borrelt er ook nog een fatalistisch sfeertje in de film. Het komt voort uit het beroep en uit het milieu, maar er hangt ook een grauw-vale sluier over de doorgaans vrolijke Aziatische kleuren. Een ideaal broeinest voor zoiets, dit zwoele Bangkok met haar drukke uitgaansleven en onderwereld. Het keerpunt, de verkrachtigingsscène, is intens en rauw geknipt.

Ik vind dat wel het knappe aan deze film. Het werkt als geheel, maar veel van de individuele scènes zijn echt smullen geblazen. Die kun je zo als kortfilms inzetten. Zoals bijvoorbeeld de moordaanslag op het mysterieuze doelwit. Subliem in beeld gebracht. Zo schimmig dat het eng wordt, een nachtmerrie, een soort urban horror. Niet het enige dat een lust voor het oog is.

Fijn herziening.

Had verwacht dat de film iets gedateerder zou overkomen, het is ook wel duidelijk een product van de 90s. Maar toch heeft deze film meer te bieden dan enkel wat hip was toen.

Visueel nog steeds sterk, ook de soundtrack is best fijn. De Pangs boetseren er een cool en strak filmpje mee, dat halverwege ook nog nét genoeg diepgang meekrijgt om het einde op twee vlakken te laten scoren. Zowel emotioneel als actiegewijs is het raak.

Mooi begin van hun carriere, nog voor ze meer de horrortoer opgingen (al zijn ze uiteraard nooit exclusief horrorregisseurs geweest, enkel door de willekeur in het Westen lijkt dat misschien zo). Zeer fijn misdaad/actie filmpje dat niet echt een remake nodig bleek te hebben.

4.5* en een uitgebreide review