Walking My Baby Back Home (1953)

Nul stemmen weer bij deze film. In Wiki staat een heel verslag over deze film. In het kort komt het op neer dat Universal de concurrentie aan ging met MGM, die toen veel succesvolle musicals maakte, alleen dan met minder budget moest doen.

Eigenlijk is de film op allerlei manieren een herhaling van wat we in andere films rond die tijd ook al zien. Een B-variant van de Glenn Miller Story en zelfs Leigh deed me op bepaalde momenten aan June Allyson denken. Maar ze doet het verder niet slecht. Ze zingt zelf in de film en dansen doet ze goed. Donald O'Connor, die eigenlijk ook in de herhaling valt, is toch wederom goed. Goede timing had hij. En deze twee maken dat de film nog redelijk plezierig was om te zien. Maar helaas een vervelende rol van Buddy Hackett. Jammer dit. En de film wordt ook steeds rommeliger van opzet, ondanks het vrij hoge tempo.

Veel muziek in de film, met allemaal oude nummers, om de film goedkoop te houden. In het jaar daarvoor waren Walking my back my home en The Glow Worm opnieuw onder de aandacht gekomen en grote hits geworden. Zelfs de jaren erna. In de film zijn ook The Modernaires te zien. Zeer populaire vocalgroep destijds.

Het is begrijpelijk dat mensen het nog wel aardig vonden om deze film in de bioscoop te zien. Ook al werd het geen klapper en slechts een bescheiden succes, maar mensen waren wat minder veeleisend. Of is dit misschien het beeld, wat de site doet oproepen? En gaan we de criticus uithangen en elkaar achterna lopen i.p.v. zelf films uit te kiezen en ons daarmee vermaken.

Het verhaal is wel wat afgezaagd. Muzikant lukt het niet om door te breken..... De muziek/dansgedeelten zijn heel wisselend. Maar over het algemeen zijn die juist het sterkste en het grappigste van de film, daarvoor is het dan ook een musical. Het had met meer budget, misschien nog wel een enorm succes kunnen worden. Te doen, vooral dankzij O'Connor (wat de hoofdreden was om te zien) en Leigh. Het had beter, het had slechter gekund. Al had ik hem eigenlijk lager ingeschat. 3.0

Alweer een jaar geleden deze goedkope Glenn Miller Story-variant gezien. Ik kende Donald O'Connor vooral van de Francis-films en Singin' in the rain. Maar heb de laatste tijd al veel meer gezien. Jongensachtige acteur die toch zeer goed kon dansen en dat is in deze film niet veel anders. Hij lijkt in deze film wat op Danny Kaye. Zijn rol als klarinettist doet hij ook overtuigend. Leigh doet het ook best aardig, weer eens wat anders dan Psycho. Nietszeggende film maar wel met veel (goede) muziek, dans en show in deze film die bij herkijken best plezierig zijn om te zien en beter dan gedacht. 4.0