Le Dernier Trappeur (2004)

Precies. Ik had hetzelfde. Documentaire? Oke, die mensen bestaan echt en leven echt zo, maar het verhaaltje is natuurlijk helemaal in scene gezet. En dan ook nog eens melo-dramatisch ten voete uit boordevol cliches. Ontzettend jammer. Ik kom niet verder dan 2,0*.

Vond het moraliserende toontje eigenlijk nog wel meevallen. We Mijn aandacht werd meer getrokken door de prachtige beelden en de erg mooie begeleidende score. Met de sfeer zat het ook wel goed, maar als geheel deed het me toch wat te fragmentarisch aan om echt als geheel te kunnen boeien.

3*

't is een boeiende film en vooral de beelden zijn prachtig. Het acteerwerk is minder, maar dat is ook logisch als de rollen gespeeld zijn door zichzelf. Sommige dingen werden wel terecht gezegd vond ik. En het waren natuurlijk schattige honden

Als er al documantaire staat moeten dramazoekers al gewaarschuwd zijn. Leuk al die oordelen te lezen over Norman, alsof hij een rol moest spelen. Amateuristisch is voor hem een compliment alsmede zijn knorrigheid. en fouten die hij maakte zijn niet die van het gefilmde laatse jaar maar uit zijn leven daar en.....trappers zijn ook maar mensen en geen Bear Grill types met geenceneerde staaltjes van overmenselijkheid.

Dikke 4 voor de prachtige beelden en het statement, want we helpen de natuur ( ook al is er niets van de kap echt laten zien, jammer) naar de kloten.

Natuurlijk schitterend natuur, maar wat een draak van een "documantaire"!

Mensen die zichzelf spelen, en wel allerbelabberst en irritant en voor de leuk zichzelf en het hondenspan afgrond en ijswater in jagen.......... Moralistisch geneuzel over de mensheid die samen met de natuur moet leven, en zichzelf opwerpend als één met die natuur en als bewaker van de natuurlijke orde, door dieren dood te maken voor hun vacht......

Dat heet dan een "Une histoire d'amour entre un homme et la nature"

Hij kan van alles maar ongestraft roepen, feiten worden niet gecheckt, een kritische noot ontbreekt totaal.

"Animals supplied by Animal Insight" staat op de aftiteling

Nepdocumentaire.

Prachtige beelden van de natuur, dat zeker wel. Maar het narratief dat er overheen gelegd is is een vergissing. Niet alleen door het wat twijfelachtige verhaal over de nieuwe hond, niet alleen over de constante verzuchting dat het allemaal de verkeerde kant op gaat - maar vooral omdat het eerder irriteert dan iets toevoegt. In het vertellen wordt ook voor het gemak maar even een serie continuiteitsfoutjes gemaakt - als je ze niet ziet zal dat je niet storen, maar als je ogen er voor open gaan stoort dat toch behoorlijk. En wellicht het ergste nog, er is behoorlijk gebruik gemaakt van tamme dieren met trainers voor de 'wilde' natuurbeelden. Nep dus.

Was een veel betere keuze geweest om er gewoon een oprechte documentaire van te maken, zonder het drammerige thema en de moeizaam 'acterende' Norman en Nebraska.

De film moet het vooral hebben van de mooie beelden van de ruige natuur van Canada. Het verhaal over het leven van een pelsjager is minimaal. En dat geldt ook voor de acteerprestaties. Misschien waren het zelfs geen acteurs, want ze gebruikten hun eigen namen. Ik denk dat de dieren in deze film de echte acteurs waren.