Una Bala Marcada (1972)

Mooie posters vind je elke keer weer Marty.

Geweldig..

Dank U Diesel, ik boor wel eens een goudadertje aan, vandaar.

Posters blijven toevoegen mensen . Enfin, ze bestonden nog in 72 : ouwerwetse wraakspaghetti's ...een van de vele paella/ spaghetti's met Lawrence als zowel wreker, bountyhunter als new kid in town, en 1 van de weinige met- is ie weer- Brana als voornaamste antagonist.

Het verhaal gaat niet voor de originaliteitsprijs : in den beginne knalt Arizona- zoals hij in de Italiaanse versie die ik zag heet, in de Spaanse heet hij Garringo- een paar outlaws overhoop, 1 van hun slachtoffers kan hem nog net alvorens te sneven vertellen over een stadje in de greep van terreur. Guess what : het betreft Arizona's geboortestadje, waar zijn pappie ooit zelfmoord pleegde omdat hij de voortdurende terreur van de booswichten niet meer kon verdragen...

Wat volgt is ook niet wat je noemt onvoorspelbaar : Arizona trekt anoniem het stadje binnen dat wordt geterroriseerd door Brana met hulp van de corrupte sheriff Induni, en gaat werken bij rancher Camardiel- Duffy, een zatlap die samen met de plaatselijke tandarts voor "comic "relief zorgt, zij het niet te opdringerig. Arizona tracht Duffy- op wiens ranch hooguit enkele kippen kunnen scharrelen- met de andere boertjes aan te zetten tot revolutie. Dat doet hij niet alleen : hij heeft inmiddels gezelschap van Brana's ouwe lief Conte- Cathy...

Bad guy Brana zweert wraak en stuurt de beruchte bountyhunter Torres- Jack op Arizona af om hem te liquideren...die Torres verzorgt hier de verplichte morele ambiguiteit : een lone gunman die leeft volgens een Yojimbo erecode en zijn collega Arizona respecteert al wil hij hem afschieten.

Goed, hoe dit alles uiteindelijk verloopt zal niet verrassen, beste scène was het duel tussen Lawrence en Torres met rondgecirkel in Leone stijl, het laatste duel tussen goed en kwaad was dan weer een standaard kloppartijtje.

Deze alle genreclichés bevattende film van de middelmatige genreveteraan Bosch zal de spaghettibuffs geven wat ze mogen verwachten zonder ook maar ergens memorabel goed of slecht te zijn, de gemeenplaatsen worden keurig coherent en gedoseerd gebracht. De acteurs- ook allen vetrouwde gezichten- doen hun gebruikelijke ding, met als enig opmerkelijke dus de hoofdrol voor Brana. De bodycount is niet overdreven hoog, maar gelukkig wel verspreid over de hele film.

Dit doorsneevoer voor de genreliefhebbers werd van muziek voorzien door de grote Nicolai, en op DVD uitgebracht in IT en SP.