Vajas con Dios, Gringo! (1966)

Glenn Saxson werd in Den Haag geboren als Roel Bos.

Wat een toepasselijke 'naam', Gringo.

Tja, gebrek aan inventiviteit kun je ze niet verwijten!

U kan ik ook geen gebrek aan inventiviteit verwijten, want deze film heet niet vajas ( sic ) con Dios gringo, maar vaya con Dios, gringo...wat die gekke Spanjolen dan weer vertaalden als vete con Dios, gringo, zoals de poster aangeeft. Geeft niet : wij verheugen ons meer over 100 films die met een fout zijn toegevoegd, dan over 1 film die geen fouten bevat omdat...hij niet is toegevoegd .

Goed, in Lazio opgenomen spaghetti en dus zonder budget, met als de eponieme held onze Saxson. De film is ter plekke verzonnen zoals bij dit soort spaghetti's gebruikelijk en hinkt op 2 verhaallijnen, ik weet niet welke ze eerst hebben uitgebroed. Je hebt dus- verrassend- het wraakgegeven waarin Gringo de moord op zijn broer door de schavuitige Cris broers moet wreken, en je hebt de Stagecoach inspiratie. Het bizarre is : de film begint met de moord op Gringo's broer, maar die verhaallijn wordt gedurende vrijwel geheel de rest van de film vervangen door een prison break met nasleep intrige, die dan een soort road movie/ odyssee wordt. Pas op het eind keren we terug naar de wraakmissie die zal worden besloten met een final showdown tussen Goed en Kwaad...

Saxson is als altijd wat houterig, maar adequaat genoeg voor deze rol die weinig acteertalent vereiste. Spalia als Mexico verzorgt de comic relief in een soort Fernando Sancho- achtige rol, de bad guys worden vertolkt dor Musolino als leider van de Cris gang, en Berti als de mede escapee Bill Jackson. De wat zinloze en absurde love interest wordt geleverd door Love, een zgn. halfbloed opgipikt op een feest in Mexico dat nogal uit de hand liep.

Het prison break en stagecoach gedoe- incl. een poging tot copie met chicano's i.p.v. indianen in de achtervolging - maakt deze spaghetti iets verrassender dan gebruikelijk, en het roadmovie aspect geeft het vanzelf een noodzakelijke dynamiek mee. Al zullen kenners lachen om de Abruzzen als stand in voor de Texaans-Mexicaanse grens, en niet lachen om de comic relief.

De score van Di Stefano was briljant.

Deze film een paar nachten geleden bekeken en deel uitmakend van een blu ray met daarop 25 films gepropt.

Niet meer dan gemiddelde Spaghetti western, die met een openingsscène begint, duidelijk de aanzet tot een wraakfilm, maar daar vervolgens de rest van de film vanaf stapt (en je allerlei belevenissen in en rond een stagecoach te zien krijgt), om er in de laatste tien minuten weer op terug te komen.

Hoofdrolspeler Saxson is ok als soort van houterige Clint surrogaat, maar dan stukken minder charismatisch en talentvol.
Rest van de acteurs zijn toch van inwisselbare b-catagorie en dat geldt eigenlijk voor de hele film.
Redelijk amusant, hier en daar sfeervol, zeker in het Mexicaanse dorpje en Lucretia Love is een prachtige vrouw om naar te kijken, maar dan heb je het ook wel gehad.

Einde is wel erg flauw en makkelijk: de sheriff zegt tegen Saxon, dat hij heeft gehoord dat hij onschuldig is en dat hij vrij is om te gaan...! Oja, wie was er dan getuige van dit alles en dat wordt maar even gelijk voor zoete koek aangenomen? Dat is wel een hele simpele manier van een einde er aan breien!

Redelijke film voor de fans van het genre, maar geen aanrader.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.