Sybil (1976)

Hard gejankt, maar dat thriller gedeelte klopt niet. Het is een mooie ontknoping, maar bij elke nieuw ontdekking dacht ik , ok, dit is het einde van de film.. dat was soms irritant. Rol is goed vertolkt, algeheel realistisch beeld van hoe MPD is.

Op zich is het zeker geen slechte film. Een jonge vrouw heeft een persoonlijkheidsstoornis waardoor ze uit een groot aantal verschillende personen bestaat. Aan de psychiater de taak om uit te zoeken welke personen dat zijn en wat de achtergrond van het verhaal is. De film duurt erg lang al blijft hij ook wel boeien. Maar het verhaal is toch ook wel simpel opgebouwd al is het een ingewikkeld onderwerp met zoveel verschillende personen in één persoon. Pas als de vrouw een romance krijgt komt er wat diepte in de persoon en ga je wat meer meeleven. Al is het ook wel een Holywood-cliché. Maar wel één die hier goed werkt. Vreemd genoeg wordt die verhaal lijn later weer afgebroken en blijft alleen de relatie tussen patiënt en psychiater over. Maar behalve de wat klinische benadering is er nog een onoverkomelijkheid in de film. Het is voor mij een raadsel waarom de psychiater pas zo laat in de behandeling (die 11 jaar heeft geduurd) eens ging informeren bij haar vader naar de voorgeschiedenis en ook toen pas een kijkje ging nemen in het huis waar het hele verhaal zich had afgespeeld. Als ze dat veel eerder gedaan zou hebben, had ze veel sneller een beeld gekregen van de totale persoonlijkheidsstoornis lijkt me. Maar desalniettemin toch geen slechte film die eigenlijk hoger gewaardeerd had moeten worden dan ik hem nu doe. De film komt daarnaast ook voor mij over alsof hij gemaakt is als een soort portfolio voor Sally Field, zodat ze kan laten zien dat ze zo'n veelzijdig actrice is die heel diverse personen op overtuigende wijze kan neerzetten.