À Meia-Noite Levarei Sua Alma (1964)

Zé do Caixao, een profane grafdelver woont in een klein, godvrezende Braziliaanse dorpje. Hij wil absoluut een kind hebben, maar zijn trouwe echtgenote is niet in staat hem dat te schenken. Hij haalt zich de vijandigheid van de dorpelingen op de hals door een reeks godslasterlijke en wrede daden. Hij besluit dan maar zijn vrouw en ook zijn vriend Antonio te vermoorden in de hoop van de echtgenote van deze laatste zwanger te maken.

“À Meia-Noite Levarei Sua Alma” wordt beschouwd als de eerste echte Braziliaanse horrorfilm, hoewel hij duidelijk met beperkte middelen gemaakt is. Zo zijn veel van de acteurs geen professionelen en is de film grotendeels gedraaid op een claustrofobische set. Het resultaat is een bizarre zwart-wit-prent met donker surrealisme en bloederig geweld, die mij persoonlijk maar matig kon bekoren. Niettemin lijkt de film bij een aantal mensen wel in de smaak te vallen.

De US DVD die ik vele jaren geleden heb aangeschaft vermeldt verkeerdelijk op de hoes dat het beeld anamorphic is, wat ook al een tegenvaller is.

Ik kan Mac Hammer Fan hier grotendeels wel in volgen. Wat vreemde, niet bijzonder boeiende Braziliaanse horror over de wrede, sadistische grafdelver Ze do Caixao die over lijken gaat om nageslacht te verwezenlijken. Een niet hele geweldige low-budget horrorfilm, waar het low budget aspect behoorlijk te zien is in de acteerprestaties en de effects. Er heerst wel een raar sfeertje, wat deels komt doordat de film bijzonder donker gefilmd is - maar toch ook omdat de film vaak niet goed weet wat voor toon er aangeslagen moet worden, waardoor de film in sommige delen compleet humorloos en bruut overkomt en in andere delen er opeens weer een super-cheesy heks of allerlei overdreven knipogen tevoorschijn komen. Maar mijn grootste probleem is simpelweg dat de hele film draait om hoofdpersoon Ze (ook niet heel toevallig de regisseur) en de beste man dus ook continu in beeld is, maar dat hij en zijn verwikkelingen toch niet boeiend genoeg zijn om de film te dragen. Het kijkt verder wel redelijk weg, dus toch 2.5 ster, maar ik had op meer gehoopt.

De éérste horror-film uit Brazilië.

Een film die niet bepaald onopgemerkt bleef. Zo deden geruchten de ronde dat José Mojica Marins een cameraman met een pistool heeft bedreigd. Dit na aanleiding van een scène die de crewleden weigerden op te nemen i.v.m. slechte belichting. Marins gaf later te kennen dat dit pistool nep was. Sommige crewleden werden gearresteerd, nadat ze bomen hadden omgezaagd. Deze werden na eigen zeggen voor de set gebruikt. Marins had veel voor de film over. Zo verkocht hij z'n huis en auto om de film te kunnen financieren.

De film werd een grote hit in Brazilië. In een theater aldaar werd hij ruim 4 maanden lang vertoond. Een redelijke low-budget horror-film die nog 2 sequels kreeg. Esta Noite Encarnarei no Teu Cadáver (1967) en Encarnação do Demônio (2008).

2,5 *