Oh Boy! (1991)

Je moet het werk van Buster Keaton goed kennen om dit inventieve, eerbiedige eerbetoon aan de grootmeester van de zwijgende komedie volledig te kunnen waarderen. Seunke doet zowel qua uiterlijk als mimiek een overtuigende imitatie van Keatons sociaal onhandige filmpersoonlijkheid als Pim, een verlegen acteur die de rol speelt van bezinepomphouder Pim in een slapstickkomedie waarin zijn karakter Boy verliefd wordt op de dochter van een concurrerende benzinepomphouder, gespeeld door acteerveteraan Gert [Kees van Kooten]. Terwijl de regisseur [Peer Mascini] het hoofd moet bieden aan technische onvolkomenheden, zijn veeleisende producer [Tom Jansen] en Gerts ego en constante beschuldiging van jatwerk (de film zit tjokvol visuele grappen uit het werk van Buster Keaton), valt Pim ook in werkelijkheid voor zijn tegenspeelster Chloe [Monique Smets]. Origineel en vaak bijzonder grappig.

Dankzij bioscoopfilms als De smaak van water en Pervola en televiesiefilms als Prettig weekend meneer Meijer, Frans en Duits en Kaas is Orlow Seunke met afstand mijn favoriete regisseur binnen de Nederlandse cinema. Helaas is er bijna niets van hem op DVD verkrijgbaar, en een box à la Bert Haanstra of Fons Rademakers zal wel teveel gevraagd zijn. Oh boy! heb ik gelukkig indertijd op het grote scherm gezien, maar of het in de bioscoop was of in een filmhuis weet ik niet meer – ik vermoed het laatste. Dus was ik meer dan blij dat RTL8 deze film nog eens uitzond; hij is misschien niet zo perfect als de bedoeling was, maar qua ideeën, vormgeving en insteek toch redelijk uniek in de Nederlandse cinema van die jaren, met een onvoorspelbare en steeds leukere mix van film en "werkelijkheid", een aandoenlijke Seunke, een grappige Mascini en een hilarische Van Kooten. Naast Keaton moest ik ook wel aan Tati denken, en zelfs aan Jeunet avant la lettre, en mooi dat Keatons scène met de vallende voorgevel hier nog eens dunnetjes wordt overgedaan (met als bonus een blote Jim van der Woude).