Tell Spring Not to Come This Year (2015)

De eerste 45 minuten vielen voor mij wat tegen, er word wat gesproken, over het Afghaanse cultuur, wat afgunst naar de Amerikanen, al word er ook lovend gesproken over het feit, dat de Afghanen getraind zijn door o.a de Amerikanen. Het geloof al begon dat op den duur mij wat te irriteren. En niet te vergeten, de ontevredenheid binnen het Afghaanse leger, denk hierbij aan weinig respect van de hoge heren naar de eenheden, weinig rantsoenen en zo is er ook een man die klaagt dat zij al 9 maanden geen loon hebben gekregen.. Tevens komt er nog een opium gedeelte aan bod, waar de lokale bewoners toch nog een zakcentje weten te verdienen, omdat de normale gewassen te weinig opleveren te verbouwen. Na die 45 minuten vroeg ik me af of er nog wat actie aan te pas zou komen.

En jawel, we nemen afscheid van een wat saaie eerste 45 minuten en denderen door naar wat actie, een schermutseling zonder grote echte slachtoffers. Dan komen we vervolgens aan bij een stad genaamd Sangin hier heeft de documentaire dan wel behoorlijk wat raakvlakken. Het 3de Bataljon dat vast kom te zitten, en omringd wordt door de Taliban. We zien hoe de mannen langzaam door of over een muur kijken, en meteen wegduiken, uit angst dat een kogel hun lichaam zal doorboren. We zien tevens een man die in zijn hals werd geraakt, en ligt te vechten om te overleven. Tot slot zien we de blijdschap, dat de eenheid, naar huis mag en afgelost wordt, door een andere eenheid, wetende dat zij hetzelfde noodlot ongetwijfeld te wachten zal staan.