De Dijk Is Dicht (1950)

In de reeks ‘Klassiekers’ zet Neerlands Filmdoek iedere week een filmklassieker van eigen bodem in het zonnetje.

Uit de periode van de eerste Nederlandse geluidsfilm tot nu selecteren ze uit ieder jaar één titel die het volgens Neerlands Filmdoek verdient om onder het stof vandaan gehaald te worden.

Deze week uit het jaar 1950: De Dijk is Dicht.

Klassiekers - 1950: De Dijk is Dicht | Neerlands Filmdoek - NLfilmdoek.nl

Komt deze op dvd, ben door dit artikel benieuwd geraakt naar deze titel

Iemand deze toevallig opgenomen de voorbije weken? Was te zien op Nostalgie Net. Zou hem graag eens zien.

Ik viel er halverwege in op Nostalgie Net, maar ben blijven kijken. Mooie degelijke Nederlandse film, natuurlijk houterig hier en daar, maar ik denk dat de gemiddelde Nederlander ook gewoon überfatsoenlijk was toen, mensen van weinig, maar wel fatsoenlijke, woorden. De plaatjes zijn mooi geschoten, klassieke shots van Brusse, schuin omhoog opgenomen tegen de Hollandsche wolkenlucht. Vertelt echt het verhaal van Nederland dat zich met alle kracht weer opricht. En dat terwijl de 'echte' ramp nog moest komen! Bijna eng, zo profetisch.

Inmiddels op DVD in een box met 'oorlogsfilms', via De Telegraaf. Wachten tot ie ook los verkrijgbaar is.

Wat een stijf Zeeuws deprimerend verhaal.

En met hard werken komt het allemaal weer goed; bah !

Dat is inderdaad een wrede speling van het lot. Ik heb 'm gister gezien. Cultura24 zond 'm uit.

En ik heb geboeid zitten kijken. Die bijna twee uur vlogen om. Telkens weer was ik benieuwd wat er nu weer zou gebeuren.

Zulke films kijk ik vaak om de oude beelden van de samenleving in die tijd. Hoe zag toen een aanrecht eruit. Een slaapkamer. Een woonkamer. Het sanatorium. De aloude waterput. De spelletjes die ze in het pré tv tijdperk deden. Domino. Puur melancholie.

Nederlandse film: geheel door Nederlanders vervaardigd!

Anton Koolhaas was in de jaren '70 voorzitter van het productiefonds voor de Nederlandse film. Toen Verhoeven in '78 aan kwam zetten met het script van Spetters en Koolhaas dit onder kreeg riep hij uit "Vuiligheid met een hoer in de hoofdrol!", doelend op de manipulatieve, pragmatische femme fatale Fientje.

"Terwijl Jezus in de Bijbel toch zegt dat hoeren eerder het Koninkrijk Gods zullen binnengaan dan de rijken”, aldus Verhoeven.

Ook schijnt Koolhaas na het zien van Keetje Tippel gezegd te hebben dat de makers ervan de doodstraf verdienen.

Dat fatsoenlijke van Koolhaas zie je ook duidelijk terug in deze film. Stereotiepe rolpatronen, dialogen zo oubollig dat ze twintig jaar later alweer dubbelzinnig in de oren zouden klinken: de moeder van Brusse tegen haar zoon nadat ze hem een paar boterhammen heeft gegeven: "Mannen moeten verwend worden."

Of suikerzoete romantiek waar je ballen van samenknijpen: "We hadden eigenlijk de hele wereld wel een ansicht willen sturen, maar die klompjes kopen, nee, daar waren we net niet sentimenteel genoeg voor..."

Toch is de film niet heel slecht of zo, vooral dankzij een jonge, knappe Kees Brusse die rouwend om de dood van zijn vrouw iets aandoenlijks uitstraalt, bijna op z'n James Deans. Al is het wel erg gauw gedaan met dat rouwproces van hem en voelt die ommezwaai in zijn karakter (Kop op jong! Niet treuren en schouders eronder !als in "Ik worstel en kom boven"} , wel erg clichématig en beledigend zelfs voor mensen die daar een leven lang mee kampen of aan onderdoor gaan.