The Cabin in the Cotton (1932)

In de jaren 30 en 40 floreerden de maatschappij-kritische films in Hollywood.

The Cabin in the Cotton is een sterk filmpje. De kijkers worden vantevoren al ingelicht dat de makers geen partij wilden kiezen, vandaar dat beide partijen (eigenaars - pachters) er allebei behoorlijk slecht vanaf komen. Aardig script, met een goede Barthelmess waarvan de twijfel voor wie hij partij moet kiezen duidelijk is af te lezen van zijn gezicht (hij was ook een betamelijk grote ster in de periode van de stille film).

"Opmerkelijk" is dat de film niet geroemd wordt door de sterke boodschap, maar door een zinnetje van Bette Davis. The Cabin in the Cotton maakte van haar plotsklaps een geliefde ster bij menige jongedame. Davis' zinnetje werd een mode-grill: "I'd like to kiss you, but I just washed my hair." Inderdaad, de voorloper van de klassieke vaak gehoorde zin in menige slaapkamer: "Vanavond niet schat, ik heb hoofdpijn."

Ik vergeef je Bette...

Goede film over een sociaal conflict zoals er veel meer waren en steeds zullen zijn in welk sector ook waar er sprake is van patrons en werknemers.

Film vermeldt dat er geen besluitvorming is over wie van beiden gelijk heeft, al hou ik van de slotscènes er toch een ander gevoel van over.

Richard Barthelemess speelt uitstekend als de brave werkmanszoon die in de tang wordt genomen en komt heel sterk over in zijn pleidooi, terwijl een jonge Bette Davis reeds in die beginjaren - meer dan 6 films per jaar was toen voor haar geen uitzondering - bewijst over welk talent ze beschikte.

I'd like to kiss you, but I just washed my hair

Michael Curtiz, groots regisseur en toch ook iemand die niet altijd dezelfde kwaliteit weet vast te houden. Hoewel hij een aantal klassiekers op zijn naam heeft staan, zitten daar ook een paar missers tussen en is het altijd even afwachten wat de volgende film in de rij gaat geven. De keuze viel deze keer op The Cabin in the Cotton. Een op het eerste zicht romantisch niemendalletje met een jonge Bette Davis die hierna werd gekatapulteerd tot een heuse ster. Haar 11e film in 2 (!) jaar en meteen ook de film waarin ze één van haar favoriete lines zou uitspreken.

Het gaat natuurlijk om de "I'd like to kiss you, but I just washed my hair" zin, maar het zou verkeerd zijn om The Cabin in the Cotton te herleiden tot enkel en alleen deze quote. Het voorwoord beloofd een ietwat gezapige politiek correcte film, maar Curtiz maakt er een bijzonder interessante film van. Het is vooral knap om te zien hoe de regisseur er in slaagt om beide kanten van het conflict goed in beeld te brengen. Net zoals het voorwoord al voorspelde wordt er niet unaniem voor één kant gekozen, maar zit Marvin Blake geloofwaardig tussen beide werelden. Altijd fijn ook wanneer dit soort films zo'n rechtbanktintje krijgt en ook hier wordt de spanning netjes opgebouwd. Aangenaam verrast in ieder geval en de compacte speelduur zorgt ervoor dat de film nergens zijn vaart verliest terwijl de personages toch voldoende uitwerking krijgen.

Vlotte regie dus van Curtiz, maar het is vooral een grote Richard Barthelmess show. Barthelmess speelt Marvin Blake, de katoenplukker die hogerop klimt tot het niveau van de plantage eigenaars, en hij doet dat goed. Hier en daar misschien net iets te theatraal, al kan dat ook aan het periode liggen, maar hij overtuigt wel over de gehele lijn. Fijn ook om nog eens iets van Bette Davis te zien. La Davis is al geruime tijd één van mijn favoriete actrices en hier is ze veel beter op haar plaats dan in bijvoorbeeld The Golden Arrow waar ze ook een verliefd kalf moet spelen. Als Madge Norwood zit er een zeker gevaarlijk en gevat kantje aan haar personage, iets waar ze later helemaal in zou uitblinken. Toffe rol ook nog voor Berton Churchill die als Lane Norwood om de een of andere reden pas halverwege wordt gecrediteerd. Die is toch een spilfiguur in het geheel en deelt een aantal goede scènes met Barthelmess.

Moet eigenlijk maar eens wat meer van Curtiz gaan zien, toch één van de meer interessantere regisseurs van zijn generatie. The Cabin in the Cotton is in ieder geval een stuk beter bewaard gebleven dan ik in eerste instantie had verwacht en dat is voor een groot stuk dankzij Curtiz, maar toch ook dankzij het samenspel van Barthelmess, Davis en Churchill. Barthelmess zou al 10 jaar later stoppen met het maken van films. Jammer, want afgaande op dit en Tol'able David is het een heerlijke acteur.

3.5*