The Moon Is Blue (1953)

Van Cinema.nl

De woorden ‘maagd’, ‘verleiden’ en ‘minnares’ komen veelvuldig voor en vormden voor de toenmalige Film Productie Code in Amerika de aanleiding deze film te verbieden. Regisseur Otto Preminger liet zijn film uitkomen zonder de keurstempel van de Code en natuurlijk ontstond er een toeloop op de bioscopen. Veel bioscoopbezoekers in de stijve jaren vijftig hebben een teleurstelling moeten verwerken, want er is verder niks erotisch aan The moon is blue te ontdekken.

Preminger maakte nagenoeg tegelijkertijd ook een Duitse versie van het gegeven : "Die Jungfrau auf dem Dach", met Hardy Krüger en Johanna Matz.

Die Duitse versie wordt door de Franse TV-zender FR 2 op zondag 22 juni (00.05) uitgezonden.

Vermoedelijk de originele Duitse versie met franstalige onderschriften, ofwel gewoon in het Frans gedubd.

Verfilmd toneel met debuterende Maggie McNamara in de hoofdrol als eindeloze kwebbelkous, die kennelijk toch weinig irritatie oproept bij twee rijke mannen die avances naar haar maken. McNamara scoorde een Oscar-nominatie, en er zijn wel wat momenten dat haar nogal naïeve woordenstroom voor een glimlach zorgt, maar ik was toch niet echt van haar gecharmeerd. Holden is degelijk, zoals meestal eigenlijk, Niven had wel wat aardige momenten maar het is toch vooral een film van zijn tijd, toen mensen kennelijk al rode oortjes kregen van dialogen met daarin redelijk onschuldige woorden als 'verleiden' en 'maagd'.

Ook wel aardig vond ik de dialogen die de jaren 50 mentaliteit blootleggen, in de trant van "ik wil actrice worden, maar als ik kan trouwen is dat ook helemaal prima". En grappig dat overmatig telefoon-gebruik ook toen al een bron van zorg was.